Ksiega Izajasza 40:13
Któż doścignął ducha Pańskiego, a kto radcą jego był, żeby mu oznajmił?
Któż doścignął ducha Pańskiego, a kto radcą jego był, żeby mu oznajmił?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Z kim wszedł w radę, żeby mu rozumu przydał, a nauczył go ścieżek sądu? Kto go nauczył umiejętności, a drogę wszelakiej roztropności ukazał mu?
34Bo któż poznał umysł Pański? albo kto był rajcą jego?
12Kto zmierzył wody garścią swoją, a niebiosa piędzią rozmierzył? a kto proch ziemi miarą zmierzył? kto zważył na wadze góry, a pagórki na szalach?
3Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
4Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?
13Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?
22Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?
23Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?
36Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?
37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?
2Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?
4Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
22Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?
18Bo któż stanął w radzie Pańskiej, a widział i słyszał słowo jego? kto pilnował słowa jego, i słuchał go?
13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
4Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.
5Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął?
18Komuż tedy podobnym uczynicie Boga? A jakie podobieństwo przyrównacie mu?
11Choć nas wyucza nad bydlęta ziemskie, a nad ptastwo niebieskie czyni nas mędrszymi.
9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
5Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.
2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?
16Albowiem któż poznał zmysł Pański? Któż go będzie uczył? Ale my zmysł Chrystusowy mamy.
12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
2I odpocznie na nim Duch Pański, Duch mądrości i rozumu, Duch rady i mocy, Duch umiejętności i bojaźni Pańskiej.
9Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.
10Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.
21Izali nie wiecie? Izali nie słyszycie? Izali się wam nie opowiada od początku? Izali nie zrozumiewacie od założenia gruntów ziemi?
26Bo go uczy roztropności Bóg jego, i naucza go.
31I napełnił go Duchem Bożym, mądrością, i umiejętnością wszelkiego rzemiosła;
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
17Tak mówi Pan, odkupiciel twój, Święty Izraelski: Jam Pan, Bóg twój, który cię uczę, abyś postępował; a prowadzę cię drogą, po której chodzić masz.
12Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać.
11I wspominał sobie lud jego na dni starodawne, i na Mojżesza, mówiąc: Gdzież jest ten, który ich wywiódł z morza, z pasterzem trzody swojej? Gdzież jest ten, który położył w pośrodku jego Ducha swego Świętego?
8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.
14Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?
28Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
4Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?
1Brzemię słowa Pańskiego nad Izraelem. Tak mówi Pan, który rozpostarł niebiosa, a ugruntował ziemię, który tworzy ducha człowieczego we wnętrznościach jego:
17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
29I toć od Pana zastępów wyszło, który jest dziwny w radzie, a wielmożny w rzeczy samej.
9Kogożby uczyć miał umiejętności? a komu da zrozumieć co słyszał? Izali odstawionym od mleka, a odsadzonym od piersi?
13Albowiem oto on jest, który kształtuje góry, a tworzy wiatry, i który oznajmuje człowiekowi, jaka jest myśl jego; on z rannej zorzy ciemność czyni, a depcze wysokości ziemi; Pan Bóg zastępów jest imię jego.
4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
7Dokąd ujdę przed duchem twoim? a dokąd przed obliczem twojem uciekę?