Ksiega Hioba 26:3
Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?
1A Ijob odpowiadając rzekł:
2Jakożeś ratował tego, który nie ma mocy? a jakoś wybawił ramię, które nie ma siły?
2Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
13Któż doścignął ducha Pańskiego, a kto radcą jego był, żeby mu oznajmił?
14Z kim wszedł w radę, żeby mu rozumu przydał, a nauczył go ścieżek sądu? Kto go nauczył umiejętności, a drogę wszelakiej roztropności ukazał mu?
3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?
8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
9Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?
34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,
35Że Ijob nie mówi mądrze, a słowa jego nie są roztropne.
3Przytaczając słowa niepożyteczne, i mowy, z których nie masz pożytku?
12Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
20Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,
36Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?
34Bo któż poznał umysł Pański? albo kto był rajcą jego?
23Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?
20Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?
26Izali słowa moje obwinić myślicie, a przewiewać mowy utrapionego?
3Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
18Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
3Otoś mędrszym nad Danijela, żadna tajemnica nie jest zakryta przed tobą,
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
22Gdzie niemasz rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się.
13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?
3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.
20Gdzież jest mądry? Gdzież jest uczony w Piśmie? Gdzież badacz wieku tego? Izali w głupstwo nie obrócił Bóg mądrości świata tego?
4Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
26Kto oznajmi od początku? tedy będziemy wiedzieli; albo co było od dawnych czasów? tedy rzeczemi: Tyś jest sprawiedliwy? Niemasz zgoła nikogo, coby oznajmił, ani jest, ktoby się dał słyszeć, albo ktoby słyszał mowy wasze.
8Albowiem co ma więcej mądry nad głupiego? albo co ma więcej ubogi, który sobie umie poczynać między ludźmi?
9Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.
22Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?
3Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz?
16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?
12Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?
28Albowiem ten naród ginie przez rady swe, i nie ma rozumu.
3I nie nauczyłem się mądrości, a umiejętności świętych nie umiem.
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
3Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał.