Ksiega Hioba 12:13
Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
16U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.
17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
12Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
13Któż doścignął ducha Pańskiego, a kto radcą jego był, żeby mu oznajmił?
14Z kim wszedł w radę, żeby mu rozumu przydał, a nauczył go ścieżek sądu? Kto go nauczył umiejętności, a drogę wszelakiej roztropności ukazał mu?
4Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
3Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
20Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
30Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.
19Mądrość umacnia mądrego więcej, niżeli dziesięć książąt, którzy są w mieście.
8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
9Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.
19Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.
12Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję.
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
36Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?
21On sam odmienia czasy i chwile; zrzuca królów i stanowi królów; daje mądrość mądrym, a umiejętnym rozum;
22On odkrywa rzeczy głębokie i skryte, zna, co jest w ciemnościach, a światłość z nim mieszka.
20Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
21Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.
22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
5Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły.
13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?
23Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.
5Oto Bóg mocny jest, a nie odrzuca nikogo; on jest mocny w sile serca.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
3Jakążeś dał radę temu, co nie ma mądrości? Azaś go samej rzeczy gruntownie nie wyuczył?
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
6Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
5Wielki jest Pan nasz, i wielki w mocy; rozumienia jego niemasz liczby.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
19Azali go kto przed oczyma jego ułapi? albo powrozy przeciągnie przez nozdrze jego?
31I napełnił go Duchem Bożym, mądrością, i umiejętnością wszelkiego rzemiosła;
6Tedyćby objawił tajemnice mądrości, żeś dwa kroć większe karanie nadto zasłużył; przetoż uznaj, że cię Bóg przebaczył dla nieprawości twojej.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
2Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.