Ksiega Przyslów 3:19
Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.
Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
20Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.
3Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony.
4Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.
5Który mądrze niebiosa uczynił; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
5Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
10I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich.
11Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.
2Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
26Jeszcze był nie uczynił ziemi, i równin, ani początku prochu okręgu ziemskiego.
27Gdy gotował niebiosa, tamem była; gdy rozmierzał okrągłość nad przepaściami;
28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;
29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
25Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.
1Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;
4Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.
5Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął?
6Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamień jej węgielny?
6Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska, a umiejętność świętych jest rozum.
12Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
17I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.
19Albowiem mądrość tego świata głupstwem jest u Boga; bo napisano: Który chwyta mądrych w chytrości ich;
5Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
21Izali nie wiecie? Izali nie słyszycie? Izali się wam nie opowiada od początku? Izali nie zrozumiewacie od założenia gruntów ziemi?
5Tego zaiste umyślnie wiedzieć nie chcą, że się niebiosa dawno stały i ziemia z wody i w wodzie stanęła przez słowo Boże,
12Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję.
27W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
6Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.
20Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?
16Niebiosa są niebiosa Pańskie; ale ziemię dał synom ludzkim.
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
3Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
4Teć są zrodzenia niebios, i ziemi, gdy były stworzone, dnia, którego uczynił Pan Bóg ziemię i niebo.
1Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.
36Któż złożył we wnętrznościach ludzkich mądrość, a kto dał rozumowi bystrość?
18Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska; rozumu dobrego nabywają wszyscy, którzy rozkazanie Pańskie czyną; chwała jego trwa na wieki.
3Wiarą rozumiemy, iż świat jest sprawiony słowem Bożem, tak iż rzeczy, które widzimy, nie stały się z rzeczy widzialnych, ale z niczego.
6Mądrość i umiejętność będą utwierdzeniem czasów twoich, siłą i obfitem zbawieniem twem, a bojaźń Pańska skarbem twoim.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
6Który uczynił niebo, i ziemię, morze, i wszystko, co w nich jest, który przestrzega prawdy aż na wieki;