Ksiega Psalmów 33:6
Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.
6Który uczynił niebo, i ziemię, morze, i wszystko, co w nich jest, który przestrzega prawdy aż na wieki;
5Chwalcie imię Pańskie; albowiem on rozkazał, a stworzone są.
7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
5Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.
9Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.
16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.
6Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.
1Dokończone tedy są niebiosa i ziemia, i wszystko wojsko ich.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
6Wszystko co chce Pan, to czyni, na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach.
7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;
5Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.
13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.
4Teć są zrodzenia niebios, i ziemi, gdy były stworzone, dnia, którego uczynił Pan Bóg ziemię i niebo.
6Potem rzekł Bóg: Niech będzie rozpostarcie, w pośrodku wód, a niech dzieli wody od wód.
7I uczynił Bóg rozpostarcie; uczynił też rozdział między wodami, które są pod rozpostarciem; i między wodami, które są nad rozpostarciem; i stało się tak.
19Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.
20Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.
16Niebiosa są niebiosa Pańskie; ale ziemię dał synom ludzkim.
11Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.
12Jam uczynił ziemię, i człowiekam na niej stworzył. Jam jest, którego ręce rozciągnęły niebiosa, a wszystkiemu wojsku ich rozkazuję.
26Gdyż bogowie pogańscy są bałwanami; ale Pan niebiosa uczynił.
3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.
15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.
10I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich.
3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;
5Wszyscy bowiem bogowie narodów są bałwani; ale Pan niebiosa uczynił.
8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;
6Ty, Panie! sam, ty sam, tyś uczynił niebo, nieba niebios, i wszystko wojsko ich, ziemię, i wszystko co jest na niej, morza, i wszystko, co w nich jest, a ty ożywiasz to wszystko; a wojska niebieskie tobie się kłaniają.
10Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.
35Tak mówi Pan, który daje słońce na światłość we dnie, postanowienie miesiąca i gwiazd na światłość w nocy; który rozdziela morze, a huczą nawałności jego; Pan zastępów imię jego.
5Miłuje sąd i sprawiedliwość; pełna jest ziemia miłosierdzia Pańskiego.
8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
17I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.
30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.
1Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.
3Wiarą rozumiemy, iż świat jest sprawiony słowem Bożem, tak iż rzeczy, które widzimy, nie stały się z rzeczy widzialnych, ale z niczego.
6Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.
33Królestwa ziemi! śpiewajcież Bogu, śpiewajcie Panu. Sela.
5Który mądrze niebiosa uczynił; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
15I niech będą za światła na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią; i stało się tak.
13Albowiem oto on jest, który kształtuje góry, a tworzy wiatry, i który oznajmuje człowiekowi, jaka jest myśl jego; on z rannej zorzy ciemność czyni, a depcze wysokości ziemi; Pan Bóg zastępów jest imię jego.
16Albowiem przezeń stworzone są wszystkie rzeczy, które są na niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne, bądź trony, bądź państwa, bądź księstwa, bądź zwierzchności, wszystko przezeń i dla niego stworzone jest.
3Wszystkie rzeczy przez nie się stały, a bez niego nic się nie stało, co się stało.
14Oto Pana, Boga twego, są niebiosa, i niebiosa niebios, ziemia i wszystko co na niej.
19Pan na niebiosach utwierdził stolicę; a królestwo jego nad wszystkimi panuje.