Ksiega Psalmów 148:5
Chwalcie imię Pańskie; albowiem on rozkazał, a stworzone są.
Chwalcie imię Pańskie; albowiem on rozkazał, a stworzone są.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Halleluja. Chwalcie Pana na niebiosach; chwalcież go na wysokościach.
2Chwalcie go wszyscy Aniołowie jego; chwalcie go wszystkie wojska jego.
3Chwalcie go słońce i miesiącu; chwalcie go wszystkie jasne gwiazdy.
4Chwalcie go niebiosa nad niebiosami, i wody, które są nad niebem.
6I wystawił je na wieki wieczne; założył im kres, którego nie przestępują.
7Chwalcie Pana na ziemi, smoki i wszystkie przepaści.
8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;
6Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
9Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.
13Chwalcie imię Pańskie; albowiem wywyższone jest imię jego samego, a chwała jego nad ziemią i niebem.
11Godzieneś jest, Panie! wziąć chwałę i cześć, i moc; boś ty stworzył wszystkie rzeczy i za wolą twoją trwają, i stworzone są.
1Halleluja. Chwalcie Boga w świątnicy jego; chwalcie go na rozpostarciu mocy jego.
2Chwalcie go ze wszelkiej mocy jego; chwalcie go według wielkiej dostojności jego.
6Niech wszelki duch chwali Pana! Halleluja.
25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
15I niech będą za światła na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią; i stało się tak.
1Halleluja. Chwalcie słudzy Pańscy, chwalcie imię Pańskie.
2Niechaj będzie imię Pańskie błogosławione, odtąd aż na wieki.
3Od wschodu słońca, aż do zachodu jego, niech będzie chwalebne imię Pańskie.
18Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.
30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.
31Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.
26Podnieście ku górze oczy wasze, a obaczcie! Kto to stworzył? kto wywiódł w poczcie wojsko ich, a to wszystko z imienia przyzywa, według wielkości siły, i wielkiej mocy, tak, że ani jedno z nich nie zginie?
1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.
5Który mądrze niebiosa uczynił; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
5Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.
6Który uczynił niebo, i ziemię, morze, i wszystko, co w nich jest, który przestrzega prawdy aż na wieki;
20Błogosławcież Panu Aniołowie jego mocni w sile, którzy czynicie rozkazania jego, posłusznymi będąc głosowi słowa jego.
17I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.
12Jam uczynił ziemię, i człowiekam na niej stworzył. Jam jest, którego ręce rozciągnęły niebiosa, a wszystkiemu wojsku ich rozkazuję.
1Halleluja. Chwalcie imię Pańskie, chwalcie słudzy Pańscy.
3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.
12Twojeć są niebiosa, twoja też i ziemia; okrąg świata i pełność jego tyś ugruntował.
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
5Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.
34Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.
3Chwalcie imię jego na piszczałkach; na bębnie i na harfie grajcie mu.
5Wszyscy bowiem bogowie narodów są bałwani; ale Pan niebiosa uczynił.
2Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.
6Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.
15Błogosławieniście wy od Pana, który stworzył niebo i ziemię.
4Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa.
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
1Chwalcie Pana; albowiem dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała.
20I rzekł Bóg: Niech hojnie wywiodą wody płaz duszy żywiącej; a ptactwo niech lata nad ziemią, pod rozpostarciem niebieskim.
4Naród narodowi wychwalać będzie sprawy twoje, a mocy twoje opowiadać będą.
6Potem rzekł Bóg: Niech będzie rozpostarcie, w pośrodku wód, a niech dzieli wody od wód.
24Którzy usłyszawszy to, jednomyślnie podnieśli głos swój ku Bogu i rzekli: Panie! tyś jest Bóg, któryś uczynił niebo i ziemię, i morze i wszystko, co w nich jest:
1Halleluja. Śpiewajcie Panu pieśń nową; chwała jego niechaj zabrzmi w zgromadzeniu świętych.