Ksiega Psalmów 148:6
I wystawił je na wieki wieczne; założył im kres, którego nie przestępują.
I wystawił je na wieki wieczne; założył im kres, którego nie przestępują.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Chwalcie imię Pańskie; albowiem on rozkazał, a stworzone są.
7Uczynki rąk jego prawda i sąd; nieodmienne są wszystkie przykazania jego,
8Utwierdzone na wieki wieczne, uczynione w prawdzie i w szczerości.
9Wykupienie posławszy ludowi swemu, przykazał na wieki strzedź przymierza swego; święte i straszne jest imię jego.
5Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.
6Który uczynił niebo, i ziemię, morze, i wszystko, co w nich jest, który przestrzega prawdy aż na wieki;
28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;
29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:
7Chwalcie Pana na ziemi, smoki i wszystkie przepaści.
9Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.
89O Panie! słowo twoje trwa na wieki na niebie.
90Od narodu do narodu prawda twoja; ugruntowałeś ziemię, i stoi.
5Który mądrze niebiosa uczynił; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
6Który rozciągnął ziemię na wodach; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
7Który uczynił światła wielkie; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
8Słońce, aby panowało we dnie; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
9Miesiąc i gwiazdy, aby panowały w nocy; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
8Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.
18Pan królować będzie na wieki wieczne.
7O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.
31Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.
3Chwalebne i ozdobne dzieło jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki.
1Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył.
2Utwierdzona jest stolica twoja przed wszystkiemi czasy; tyś jest od wieczności.
37A że nasienie jego zostanie na wieki, a stolica jego jako słońce przedemną;
2Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.
6Bo na wieki nie będzie poruszony; w pamięci wiecznej będzie sprawiedliwy.
2O miłosierdziach Pańskich na wieki śpiewać będę; od narodu do narodu opowiadać będę usty swemi prawdę twoję.
7Słowa Pańskie są słowa czyste, jako srebro wypławione w piecu glinianym, siedm kroć przelewane.
16Pan jest królem na wieki wieczne; ale narody zginą z ziemi jego.
7I umocnię królestwo jego aż na wieki, będzieli statecznym w pełnieniu przykazań moich i sądów moich, jako i dziś.
19Pan na niebiosach utwierdził stolicę; a królestwo jego nad wszystkimi panuje.
12Izaliś ty nie jest od wieku, Panie, Boże mój, święty mój? myć nie pomrzemy; o Panie! postawiłeś go na sąd; ty, o skało nasza! na karanieś go ugruntował.
6I przysiągł przez Żyjącego na wieki wieków, który stworzył niebo i to, co w niem jest, i ziemię, i to, co na niej jest, i morze, i to, co w niem jest, że czasu już nie będzie.
30Bójcie się oblicza jego wszystka ziemio, a będzie utwierdzony okrąg ziemi, aby się nie poruszył.
25Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.
26I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.
27One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.
6Wszystko co chce Pan, to czyni, na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach.
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
17I postanowił to Jakóbowi za prawo, a Izraelowi za przymierze wieczne,
69I wystawił sobie jako pałac wysoki świątnicę swoję, jako ziemię, którą ugruntował na wieki.
11Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.
18Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.
7Panuje w mocy swej na wieki; oczy jego patrzą na narody, odporni nie wywyższą się. Sela.
10Powiadajcie między poganami: Pan króluje, a że i krąg świata utwierdzony będzie, tak, aby się nie poruszył, a iż będzie sądził ludzi w sprawiedliwości.
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
152Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.