Ksiega Psalmów 33:9
Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.
Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Chwalcie imię Pańskie; albowiem on rozkazał, a stworzone są.
6I wystawił je na wieki wieczne; założył im kres, którego nie przestępują.
6Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
8Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękają wszyscy obywatele okręgu ziemi.
37Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
15On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.
30Bójcie się oblicza jego wszystka ziemio, a będzie utwierdzony okrąg ziemi, aby się nie poruszył.
29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:
10Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;
11Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.
7Uczynki rąk jego prawda i sąd; nieodmienne są wszystkie przykazania jego,
8Utwierdzone na wieki wieczne, uczynione w prawdzie i w szczerości.
9Wykupienie posławszy ludowi swemu, przykazał na wieki strzedź przymierza swego; święte i straszne jest imię jego.
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.
12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
6Wszystko co chce Pan, to czyni, na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach.
7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;
1Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył.
3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.
4Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.
6Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.
4Albowiem szczere jest słowo Pańskie, i wszystkie sprawy jego wierne.
6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.
1Psalm Asafowi podany. Bóg nad Bogami, Pan mówił i przyzwał ziemię od wschodu słońca aż do zachodu jego.
6Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.
26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.
27W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
4Bo gdzie słowo królewskie, tam i moc jego: a któż mu rzecze: Co czynisz?
19Pan na niebiosach utwierdził stolicę; a królestwo jego nad wszystkimi panuje.
5Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.
4Głos Pański mocny, głos Pański wielmożny,
8Tyś jest, ty bardzo straszliwy; i któż jest, coby się ostał przed obliczem twojem, gdy się zapali gniew twój?
10Wnijdźcie w radę, a będzie rozerwana; namówcie się, a nie ostoi się; bo Bóg z nami.
2Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.
6On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.
5Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.
16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.
8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;
3Wszakże Bóg nasz jest na niebie, czyniąc wszystko, co mu się podoba.
6Który uczynił niebo, i ziemię, morze, i wszystko, co w nich jest, który przestrzega prawdy aż na wieki;
14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.
8Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.
4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.