Ksiega Psalmów 33:10
Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;
Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.
10Wnijdźcie w radę, a będzie rozerwana; namówcie się, a nie ostoi się; bo Bóg z nami.
12Który w niwecz obraca myśli chytrych, tak, iż ręce ich nie sprawią nic skutecznego;
13Który chwyta mądrych w chytrości ich, a radę przewrotnych prędko niszczy.
30Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.
23Tenci książąt w niwecz obraca, sędziów ziemskich jako nic rozprasza.
9Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.
21Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Pańska, ta się ostoi.
9Cóż zamyślacie przeciwko Panu?onci koniec uczyni, utrapienie drugi raz nie powstanie.
16Pan jest królem na wieki wieczne; ale narody zginą z ziemi jego.
1Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?
2Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazańcowi jego, mówiąc:
3Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.
17Uczynił Pan, co był umyślił, wypełnił słowo swoje, które był przykazał ode dni dawnych; zburzył bez litości, a rozweselił nad tobą nieprzyjaciela, wywyższył róg przeciwników twoich.
36Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.
37Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
25Wniwecz obracam znamiona praktykarzów, i wieszczków do szaleństwa przywodzę; i mędrców na wstecz obracam, a umiejętność ich głupią czynię.
7Lecz on nie tak będzie mniemał, i serce jego nie tak będzie myślało, ponieważ w sercu swem ułożył, aby wytracił i wykorzenił niemało narodów.
9Pan zastępów postanowił to, aby ohydził pychę wszelkiej sławy, a żeby do zniewagi przywiódł wszystkich zacnych na ziemi.
23Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.
24On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
19Bo napisano: Wniwecz obrócę mądrość mądrych, a rozum rozumnych odrzucę.
28Albowiem ten naród ginie przez rady swe, i nie ma rozumu.
12Wszakże one nie znają myśli Pańskich, ani rozumieją rady jego, iż je zgromadza jako snopy na bojewisko.
27A ponieważ Pan zastępów postanowił, któż to wzruszy? a rękę jego wyciągnioną któż odwróci?
17Wszystkie narody są jako nic przed nim; za nic i za marność poczytane są u niego.
33Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.
29I toć od Pana zastępów wyszło, który jest dziwny w radzie, a wielmożny w rzeczy samej.
10Wszystkie narody ogarnęły mię; ale w imieniu Pańskim wygubiłem ich.
25Przeto, iż zna sprawy ich, obraca im dzień w noc, aby byli potarci.
20I zasię: Pan zna myśli mądrych, iż są marnością.
3Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje.
15Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.
17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
2Aleć on też jest mądry, przetoż przywiedzie złe, a słów swoich nie odmieni; lecz powstanie przeciw domowi złośników i przeciwko ratunkowi tych, którzy broją nieprawość.
8Pan zastępów jest z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.
22Gdzie niemasz rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się.
20Gdy ustanie okrutnik, a zniszczeje naśmiewca, wykorzenieni będą wszyscy, którzy pilnowali nieprawości;
25Któryś Duchem Świętym przez usta Dawida, sługi swego, powiedział: Przeczże się zburzyli narodowie, a ludzie próżne rzeczy przemyślali?
10Który opowiadam od początku rzeczy ostatnie, i zdawna to, co się jeszcze nie stało; rzekęli co, rada moja ostoi się, i wszystkę wolę moję uczynię.
7Tak mówi Pan Panujący: Nie stanie się, i nie będzie to.
10Bo niemasz nic szczerego w ustach ich; wnętrzności ich złośliwe, gardło ich jako grób otwarty, językiem swym pochlebiają.
19Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.
11Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.
9Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.
7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.
12A tak obronę i wysokość murów twoich pochyli, poniży i powali na ziemię aż do prochu.
15Marnością są, a dziełem błędów; czasu nawiedzenia swego poginą.
11Plemię ich z ziemi wygubisz, a nasienie ich z synów ludzkich.