Ksiega Hioba 12:23

Polska Biblia Gdanska

Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 9:3 : 3 Rozmnożyłeś ten naród, aleś nie uczynił wielkiego wesela; wszakże weselić się będą przed tobą, jako się weselą czasu żniwa, jako się radują, którzy łupy dzielą;
  • Iz 26:15 : 15 Rozmnożyłeś naród; o Panie! rozmnożyłeś naród; uwielbionyś jest, acześ go był zapędził na wszystkie granice ziemi.
  • Iz 60:22 : 22 Najmniejszy rozmnoży się na tysiące, a maluczki poczet w naród niezliczony. Ja Pan czasu swego prędko to uczynię.
  • Ps 107:38 : 38 Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.
  • Wj 1:7 : 7 A synowie Izraelscy rozrodzili się, i rozpłodzili się, i rozmnożyli się, i zmocnili się bardzo wielce, a napełniona jest ziemia nimi.
  • Wj 1:20 : 20 I czynił dobrze Bóg onym babom; i krzewił się lud, i zmocnili się bardzo.
  • Jr 30:19 : 19 I wynijdzie od nich dziękczynienie, i głos weselących się; bo ich rozmnożę, a nie ubędzie ich, i uwielbię ich, a nie będą poniżeni.
  • Jr 33:22 : 22 A jako nie może policzone być wojsko niebieskie, ani zmierzony piasek morski, tak rozmnożę nasienie Dawida, sługi mojego, i Lewitów, którzy mi służą.
  • Za 10:8 : 8 Zaświsnę na nich, a zgromadzę ich, bo ich odkupię; i będą rozmnożeni, jako przedtem rozmnożeni byli.
  • Iz 27:6 : 6 Przyjdzie do tego, że się Jakób rozkorzeni, zakwitnie i rozrodzi się Izrael, i napełni okrąg ziemski owocem.
  • Iz 51:2 : 2 Spojrzyjcie na Abrahama, ojca waszego, i na Sarę, która was porodziła, żem go jednego wezwał, i pobłogosławiłem mu, a rozmnożyłem go.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 12:24-25
    2 wersety
    82%

    24On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

    25Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.

  • Hi 12:14-22
    9 wersety
    75%

    14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

    15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

    16U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.

    17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

    18On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.

    19Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.

    20Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

    21Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.

    22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

  • 23Tenci książąt w niwecz obraca, sędziów ziemskich jako nic rozprasza.

  • 15Rozmnożyłeś naród; o Panie! rozmnożyłeś naród; uwielbionyś jest, acześ go był zapędził na wszystkie granice ziemi.

  • Hi 34:24-25
    2 wersety
    72%

    24Pociera bardzo wiele mocarzów, a inszych miasto nich wystawia.

    25Przeto, iż zna sprawy ich, obraca im dzień w noc, aby byli potarci.

  • 6I depcze naród po narodzie, a miasto po mieście, przeto, że ich Bóg strwożył wszelakiem uciśnieniem.

  • 7Lecz on nie tak będzie mniemał, i serce jego nie tak będzie myślało, ponieważ w sercu swem ułożył, aby wytracił i wykorzenił niemało narodów.

  • Ps 107:38-40
    3 wersety
    70%

    38Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.

    39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

    40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

  • 22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

  • 1 Sm 2:6-7
    2 wersety
    69%

    6Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.

    7Pan ubogiego czyni i zbogaca, uniża i wywyższa.

  • 23Nie będziesz ich mógł wytracić prędko, by się snać nie namnożyło przeciw tobie bestyi polnych.

  • 12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • 10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

  • 12A gdy zniesione będzie ono mnóstwo, podniesie się serce jego; a choć porazi wiele tysięcy, przecie się nie zmocni.

  • 69%

    6Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.

  • 23Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

  • 12Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

  • 10Który poraził wiele narodów, a pobił królów możnych;

  • 69%

    3Rozmnożyłeś ten naród, aleś nie uczynił wielkiego wesela; wszakże weselić się będą przed tobą, jako się weselą czasu żniwa, jako się radują, którzy łupy dzielą;

  • 11Rękę swoję wyciągnął na morze, zatrwożył królestwa. Pan rozkazał o Chanaanie, aby zburzone były twierdze jego;

  • 23Tedyć wypędzi Pan one wszystkie narody przed wami, i posiądziecie narody większe, i możniejsze, niżeście wy sami.

  • 7Jeźlibym rzekł nagle przeciwko narodowi, i przeciwko królestwu, że je wykorzenię, i zepsuję, i wygubię;

  • 1Oto Pan obnaży ziemię, i spustoszy ją, i przemieni oblicze jej, a rozproszy obywateli jej.

  • 23Bo wszedłszy z nimi w przyjaźń, uczyni zdradę, a przyciągnąwszy zmocni się w małym poczcie ludu.

  • 68%

    9Który pokrzepia słabego przeciwko mocarzowi, tak że ten osłabiały do twierdzy uchodzi.

  • 6Będzie sądził narody, i wszystko napełni trupami; potłucze głowę nad wielą ziem panującą.

  • 39A tak dowiedzie tego, że twierdze Najmocniejszego będą boga obcego; a których mu się będzie zdało, tych rozmnoży sławę, i uczyni, aby panowali nad wielą, a rozdzieli im ziemię miasto zapłaty.

  • 12Abym wziął łupy, a rozchwycił korzyści; abym obrócił rękę swoję na spustoszone miejsca już znowu osadzone, i na lud zgromadzony z narodów, którzy się bydłem i kupiectwem bawią, a mieszkają w pośrodku ziemi.

  • 68%

    6Albowiem oto Ja wzbudzę Chaldejczyków, naród srogi i prędki, który szeroko pójdzie przez ziemię, aby posiadł mieszkania cudze.

  • 12Śluby czyńcie, a oddawajcie je Panu, Bogu waszemu, wszyscy, którzyście około niego, wszyscy przynoście dary strasznemu. Onci odejmuje ducha książętom, a on jest na postrach królom ziemskim.

  • 12Naród ten i królestwo, którećby nie służyło, zginie; narody takie, mówię, do szczętu spustoszone będą.

  • 10Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;

  • 24Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.

  • 12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.

  • 19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • 17Izali dlatego będzie zapuszczał niewód swój, a ustawicznie zabijał narody bez litości?

  • 9Nadto zasmucę serce wielu narodów, gdy za sprawą moją przyjdzie wieść o starciu twojem między narody, do ziem, którycheś nie znał.