Ksiega Hioba 12:24

Polska Biblia Gdanska

On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 107:40 : 40 Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.
  • Hi 12:20 : 20 Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
  • Hi 17:4 : 4 Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.
  • Ps 107:4 : 4 Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.
  • Iz 6:9-9 : 9 A on rzekł: Idź, a powiedz ludowi temu: Słuchajcie słuchając, a nie rozumijcie, a widząc patrzajcie, a nie poznawajcie. 10 Zatwardź serce ludu tego, a uszy jego obciąż, i oczy jego zawrzyj, aby nie widział oczyma swemi, a uszyma swemi nie słyszał, i sercem swem nie zrozumiał, a nie nawrócił się, i nie był uzdrowion.
  • Iz 19:1 : 1 Brzemię Egiptu. Oto Pan jedzie na obłoku lekkim, i przyciągnie do Egiptu, a poruszą się bałwany Egipskie przed oblicznością jego, a serce Egipczan rozpłynie się w pośrodku ich.
  • Dn 4:16 : 16 Serce jego od człowieczego niech się odmieni, a serce zwierzęce niech mu dane będzie, a siedm lat niech pominą nad nim.
  • Dn 4:33 : 33 Tejże godziny wypełniło się ono słowo nad Nabuchodonozorem; bo go wyrzucono od ludzi, a trawę jadał jako wół, a rosą niebieską ciało jego skrapiane było, aż na nim włosy urosły jako pierze orle, a paznogcie jego jako pazury u ptaków.
  • Oz 7:11 : 11 I stał się Efraim jako gołębica głupia, nie mająca serca; Egiptu przyzywają a do Assura się uciekają.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 12:14-23
    10 wersety
    82%

    14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

    15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

    16U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.

    17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

    18On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.

    19Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.

    20Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.

    21Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.

    22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

    23Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.

  • 25Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.

  • 40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

  • 23Tenci książąt w niwecz obraca, sędziów ziemskich jako nic rozprasza.

  • 1Oto Pan obnaży ziemię, i spustoszy ją, i przemieni oblicze jej, a rozproszy obywateli jej.

  • 16Albowiem wodzowie ludu tego są zwodziciele, a którzy się im wodzić dadzą, zginęli.

  • Hi 34:24-25
    2 wersety
    73%

    24Pociera bardzo wiele mocarzów, a inszych miasto nich wystawia.

    25Przeto, iż zna sprawy ich, obraca im dzień w noc, aby byli potarci.

  • 2Niezbożni granice przenoszą, trzody zabierają i pasą.

  • 12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • 17Który obrócił okrąg świata w pustynię, a miasta jego poburzył, a więźniom swoim nie otwarzał ciemnicy?

  • 11Obrócą go w pustynię; płakać będzie, spustoszony będąc odemnie; ta wszystka ziemia spustoszeje, bo niemasz, ktoby to składał do serca.

  • 7Lecz on nie tak będzie mniemał, i serce jego nie tak będzie myślało, ponieważ w sercu swem ułożył, aby wytracił i wykorzenił niemało narodów.

  • 12Śluby czyńcie, a oddawajcie je Panu, Bogu waszemu, wszyscy, którzyście około niego, wszyscy przynoście dary strasznemu. Onci odejmuje ducha książętom, a on jest na postrach królom ziemskim.

  • 12Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

  • 28Albowiem ten naród ginie przez rady swe, i nie ma rozumu.

  • 24Ziemia podana bywa w ręce niezbożnika, oblicze sędziów jej zakrywa. A jeźliż nie on, któż tedy inny jest, co to czyni?

  • 12Dokąd Pan daleko nie zapędzi wszelkiego człowieka, a nie będzie doskonałe spustoszenie w pośród ziemi;

  • 10Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą.

  • 4Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.

  • 34Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

  • 12Książęta ludu mego są dziećmi, a niewiasty panują nad nimi. O ludu mój! ci, którzy cię wodzą, zwodzą cię, a drogę ścieżek twoich ukrywają.

  • 12Któż jest tak mądry, coby to wyrozumiał? a do kogo mówiły usta Pańskie, coby to oznajmił, dlaczego zginąć ma ta ziemia, i wypalona być ma jako pustynia, tak aby nie było, ktoby ją przeszedł?

  • 70%

    5On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.

  • 1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.

  • 10Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;

  • 18Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

  • 12Abym wziął łupy, a rozchwycił korzyści; abym obrócił rękę swoję na spustoszone miejsca już znowu osadzone, i na lud zgromadzony z narodów, którzy się bydłem i kupiectwem bawią, a mieszkają w pośrodku ziemi.

  • 12Spustoszenie w mieście zostanie, a bramy zburzone będą.

  • 70%

    9I stanie się dnia onego, mówi Pan, że zginie serce królewskie, i serce książąt, a zdumieją się kapłani, i prorocy dziwować się będą.

  • 16Tak, abym podał ziemię ich na spustoszenie, na świstanie wieczne, aby każdy, ktoby szedł przez nią, zdumiał się, i kiwał głową swoją.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 13Który chwyta mądrych w chytrości ich, a radę przewrotnych prędko niszczy.

  • 6Tego, który ludzi bijał w zapalczywości biciem ustawicznem, panował w gniewie nad narodami bez litości dręczonemi;

  • 24Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

  • 14Z królmi i z radcami ziemi, którzy sobie budowali na miejscach pustych;

  • 4Płakać będzie i upadnie ziemia, zwątleje i obali się okrąg ziemski; zemdleją wysokie narody ziemskie,

  • 14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?

  • 2Aby odpychali ubogiego od sądu, a wydzierali sprawiedliwość ubogich ludu mego; aby wdowy były korzyścią ich, a sierotki łupem ich.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 69%

    4W on dzień urośnie o was przypowieść, i narzekać będą nad wami płaczem żałośnym, mówiąc: Spustoszeniśmy do szczętu, Pan odmienił dział ludu mojego; o jakoć mi go odjął! jakoć wziąwszy pole nasze rozdzielił!