Ksiega Habakuka 3:6

Polska Biblia Gdanska

Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Pwt 33:15 : 15 I dla rozkosznych gór starodawnych, i dla rozkosznych pagórków wiecznych;
  • Rdz 49:26 : 26 Błogosławieństwa ojca twego mocniejsze będą nad błogosławieństwa przodków moich, aż do granic pagórków wiecznych; będą nad głową Józefową, i nad wierzchem głowy odłączonego między bracią swą.
  • Na 1:5 : 5 Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.
  • Ha 3:10 : 10 Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.
  • Za 14:4-5 : 4 I staną nogi jego w on dzień na górze Oliwnej, która jest przeciwko Jeruzalemowi na wschód słońca, a góra Oliwna się na poły rozszczepi, na wschód i na zachód słońca rozpadliną bardzo wielką, i odwali się połowa onej góry na północ, a połowa jej na południe. 5 Tedy ucieczecie przed doliną gór; (bo dolina tych gór dosięże aż do Azal) będziecie, mówię, uciekać, jakoście uciekali przed trzęsieniem ziemi za dni Ozyjasza, króla Judzkiego, gdy przyjdzie Pan, Bóg mój, i wszyscy święci z nim.
  • Mt 24:35 : 35 Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.
  • Lk 1:50 : 50 I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
  • Dz 17:26 : 26 I uczynił z jednej krwi wszystek naród ludzki, aby mieszkał po wszystkiem obliczu ziemi, zamierzywszy przedtem rozrządzone czasy i zamierzone granice mieszkania ich;
  • Hbr 13:8 : 8 Jezus Chrystus wczoraj i dziś, tenże i na wieki.
  • Wj 15:17 : 17 Wprowadzisz je, i wszczepisz je na górze dziedzictwa twego, na miejscu, któreś ku mieszkaniu twemu sprawił, Panie; w świątnicy, Panie, którą umocnią ręce twoje.
  • Wj 21:31 : 31 Choćby syna ubódł, albo córkę ubódł, podług tegoż sądu postąpią z nim.
  • Lb 34:1-9 : 1 Potem rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 2 Rozkaż synom Izraelskim, a powiedz im: Gdy wnijdziecie do ziemi Chananejskiej, (tać jest ziemia, która się wam dostanie za dziedzictwo, ziemia Chananejska z granicami swemi.) 3 Tedy będzie granica wasza ku południowi, od puszczy Syn aż do granic Edomskich, która granica południowa pójdzie od brzegu morza słonego na wschód słońca. 4 I okrąży ta granica od południa do Maaleakrabim, i pójdzie aż ku puszczy Syn, i pójdzie od południa do Kades Barne; a stamtąd wynijdzie do wsi Addar, i pójdzie aż do Asmon. 5 A zakrąży ta granica od Asmon aż do rzeki Egipskiej, a skończy się na zachód. 6 Zachodnią zaś granicę będziecie mieli morze wielkie; to wam będzie granicą od zachodu. 7 To zaś wasza będzie granica północna; od morza wielkiego wymierzycie sobie do góry Hor. 8 Potem od góry Hor wymierzycie granice, aż gdzie wchodzą do Hemat; a będą się kończyć granice aż do Sedada. 9 I pójdzie ta granica aż do Zefronu, a skończy się u wsi Enan; tę będziecie mieć granice północną. 10 Granicę też od wschodu wymierzycie od wsi Enan aż do Sefama. 11 A pójdzie ta granica od Sefama aż do Reblat, od wschodu miasta Ain; i uda się ta granica i dojdzie do brzegu morza Cyneret na wschód słońca. 12 A przyjdzie ta granica aż ku Jordanu, a skończy się u morza słonego. Tać będzie ziemia wasza w granicach swoich w około. 13 Tedy oznajmił Mojżesz synom Izraelskim, mówiąc: Tać jest ziemia, którą dziedzicznie otrzymacie losem, jako rozkazał Pan, abym ją dał dziewięciorgu pokoleniu, i połowie pokolenia Manasesowego. 14 Bo wzięło pokolenie synów Rubenowych według domów ojców swych, i pokolenie synów Gadowych według domów ojców swych, i połowa pokolenia Manasesowego wzięli dziedzictwo swoje. 15 Dwa pokolenia, i pół pokolenia, wzięły dziedzictwo swoje z tej strony Jordanu przeciw Jerychu, ku stronie na wschód słońca. 16 I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc: 17 Teć są imiona mężów, którzy wam podzielą w dziedzictwo ziemię: Eleazar kapłan, i Jozue, syn Nunów. 18 Księcia także jednego z każdego pokolenia weźmiecie dla podzielenia w dziedzictwo ziemi. 19 A teć są imiona tych mężów: z pokolenia Juda Kaleb, syn Jefunów; 20 A z pokolenia synów Symeonowych Samuel, syn Ammiudów. 21 Z pokolenia Benjamin Eliad, syn Chaselenów. 22 A z pokolenia synów Danowych książę Buki, syn Jogolów. 23 Z synów Józefowych z pokolenia synów Manasesowych książę Haniel, syn Efodów. 24 A z pokolenia synów Efraimowych książę Chemuel, syn Seftanów. 25 Z pokolenia zaś Zabulonowego książę Elisafan, syn Farnatów. 26 A z pokolenia synów Isascharowych książę Faltijel, syn Ozanów. 27 Z pokolenia synów Aserowych książę Ahiud, syn Salomiego. 28 A z pokolenia synów Neftalimowych książę Fedael, syn Ammiudów. 29 Cić są, którym rozkazał Pan, aby dali dziedzictwo synom Izraelskim w ziemi Chananejskiej.
  • Pwt 32:8 : 8 Gdy rozdzielił dziedzictwa Najwyższy narodom, a rozsadził syny Adamowe, położył granice narodom według liczby synów Izraelskich;
  • Joz 10:42 : 42 A wszystkie te króle, i ziemie ich, wziął Jozue jednym razem; albowiem Pan, Bóg Izraelski, walczył za Izraelem.
  • Joz 11:18-23 : 18 Przez wiele dni prowadził Jozue z onymi wszystkimi królami wojnę. 19 A nie było miasta, które by pokój uczyniło z syny Izraelskimi, oprócz Hewejczyków, którzy mieszkali w Gabaon; wszystkie insze wzięli przez wojnę. 20 Albowiem od Pana się to stało, że zatwardził serca ich, aby szli ku bitwie przeciw Izraelowi, żeby je wyniszczył, nie mając nad nimi miłosierdzia, ale żeby je wytracił, jako był rozkazał Pan Mojżeszowi. 21 I ciągnął Jozue onegoż czasu, i wybił syny Enakowe z gór, z Hebronu, z Dabiru, z Anab, i ze wszystkich gór Judzkich, i ze wszystkich gór Izraelskich, pospołu z miasty ich wykorzenił je Jozue. 22 Nie został nikt z Enakitów, w ziemi synów Izraelskich; tylko w Gazie, w Gad, i w Azdod zostali. 23 Wziął tedy Jozue wszystkę onę ziemię, tak jako mówił Pan do Mojżesza: i podał ją Jozue w dziedzictwo Izraelowi według działów ich, i według pokolenia ich, a uspokoiła się ziemia od wojen.
  • Sdz 5:5 : 5 Góry się rozpłynęły od oblicza Pańskiego, a góra Synaj od oblicza Pana, Boga Izraelskiego.
  • Ne 9:22-24 : 22 I podałeś im królestwa i narody, któreś rozegnał po kątach, tak, że posiedli ziemię Sehonową, i ziemię króla Hesebońskiego, i ziemię Oga, króla Basańskiego. 23 A synów ich rozmnożyłeś jako gwiazdy niebieskie, i wwiodłeś ich do ziemi, o którejś mawiał ojcom ich, że wnijdą i posiędą ją. 24 Bo przyszedłszy synowie ich posiedli tę ziemię, gdyś poniżył przed nimi obywateli onej ziemi, Chananejczyków, i podałeś ich w ręce ich, i królów ich, i narody onej ziemi, aby się z nimi obchodzili według woli swojej.
  • Ps 68:16 : 16 Na górze Bożej, na górze Basańskiej, na górze pogórczystej, na górze Basańskiej.
  • Ps 90:2 : 2 Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.
  • Ps 103:17 : 17 Ale miłosierdzie Pańskie od wieków aż na wieki nad tymi, którzy się go boją, a sprawiedliwość jego nad synami synów,
  • Ps 114:4-7 : 4 Góry skakały jako barany, pogórki jako jagnięta. 5 Morze! cóż ci się stało, iżeś uciekło? O Jordanie! żeś się nazad wrócił? 6 Góry! żeście skakały jako barany? pagórki! jako jagnięta? 7 Przed obliczem Pańskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.
  • Ps 135:8-9 : 8 Który pobił pierworodztwa w Egipcie, od człowieka aż do bydlęcia. 9 Posłał znaki i cuda w pośród ciebie, Egipcie! na Faraona i na wszystkich sług jego. 10 Który poraził wiele narodów, a pobił królów możnych; 11 Sehona, króla Amorejskiego, i Oga, króla Basańskiego, i wszystkie królestwa Chananejskie. 12 I dał ziemię ich w dziedzictwo, w dziedzictwo Izraelowi, ludowi swemu.
  • Iz 51:6 : 6 Podnieście ku niebu oczy wasze, a spojrzyjcie na ziemię na dół. Niebiosa jako dym zniszczeją, a ziemia jako odzienie zwiotszeje, i obywatele jej, jako i ona zginą; ale zbawienie moje na wieki będzie, a sprawiedliwość moja nie ustanie.
  • Iz 51:8 : 8 Albowiem ich mól jako szatę pożre, a robak ich jako wełnę pogryzie; ale sprawiedliwość moja na wieki będzie, a zbawienie moje od narodu do narodu.
  • Iz 64:1-3 : 1 Obyś rozdarł niebiosa, i zstąpił, aby się od oblicza twego góry rozpłynęły! 2 (Jako od gorejącego ognia, ognia roztapiającego, woda wre,) abyś oznajmił imię twoje nieprzyjaciołom twoim, ażeby się od oblicza twego narody zatrwożyły. 3 Jako gdyś czynił dziwy, którycheśmy się nie spodziewali; zstąpiłeś, a od oblicza twego góry się rozpływały.
  • Mi 5:8 : 8 Będą też ostatki Jakóbowe między poganami w pośrodku wielu narodów jako lew między zwierzętami leśnemi, a jako szczenię lwie między trzodą owiec, które gdy idzie, a depcze i łapie, niemasz nikogo, ktoby wydarł.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Na 1:4-6
    3 wersety
    79%

    4Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie;

    5Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.

    6Przed rozgniewaniem jego, któż się ostoi? a kto się stawi przeciwko popędliwości gniewu jego? Gniew jego się wylewa jako ogień, a skały się padają przed nim.

  • 77%

    7Widziałem namioty Chusan próżności poddane, a opony ziemi Madyjańskiej drżały.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • Mi 1:3-4
    2 wersety
    76%

    3Bo oto Pan wyjdzie z miejsca swojego, a zstąpiwszy deptać będzie po wysokościach ziemi;

    4I rozpłyną się góry pod nim, a doliny popadają się, tak jako wosk od ognia, i jako wody, które spadają na dół.

  • 7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

  • 24Spojrzęli na góry, a oto się trzęsą, i wszystkie pagórki chwieją się.

  • 6Bóg jest w pośrodku jego, nie będzie poruszone;poratuje go Bóg zaraz z poranku.

  • 9Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

  • Hi 9:5-6
    2 wersety
    75%

    5On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.

    6On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.

  • 32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

  • 75%

    5Przed obliczem jego szedł mór, a węgle pałające szły przed nogami jego.

  • Ps 97:4-5
    2 wersety
    74%

    4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

    5Góry jako wosk rozpływają się przed obliczem Pańskiem, przed obliczem Pana wszystkiej ziemi.

  • 12Kto zmierzył wody garścią swoją, a niebiosa piędzią rozmierzył? a kto proch ziemi miarą zmierzył? kto zważył na wadze góry, a pagórki na szalach?

  • 6Przedziwne rzeczy podług sprawiedliwości mówisz do nas, Boże zbawienia naszego, nadziejo wszystkich krajów ziemi, i morza dalekiego!

  • 30Bójcie się oblicza jego wszystka ziemio, a będzie utwierdzony okrąg ziemi, aby się nie poruszył.

  • Sdz 5:4-5
    2 wersety
    73%

    4Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.

    5Góry się rozpłynęły od oblicza Pańskiego, a góra Synaj od oblicza Pana, Boga Izraelskiego.

  • 14A niebo ustąpiło jako księgi zwinione, a wszelka góra i wyspy z miejsca się swego poruszyły;

  • Ps 114:6-7
    2 wersety
    73%

    6Góry! żeście skakały jako barany? pagórki! jako jagnięta?

    7Przed obliczem Pańskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.

  • 4W jegoż rękach są głębokości ziemi, i wierzchy gór jego są.

  • 16Pan jest królem na wieki wieczne; ale narody zginą z ziemi jego.

  • 8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.

  • 2Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.

  • 3Jako gdyś czynił dziwy, którycheśmy się nie spodziewali; zstąpiłeś, a od oblicza twego góry się rozpływały.

  • 21I wnijdzie w rozpadliny skalne, i na wierzchołki opok przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego, gdy powstanie, aby potarł ziemię.

  • 9Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.

  • 7Panuje w mocy swej na wieki; oczy jego patrzą na narody, odporni nie wywyższą się. Sela.

  • 8Pan zastępów jest z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.

  • 11Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.

  • 12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.

  • 4Góry skakały jako barany, pogórki jako jagnięta.

  • 18Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

  • 22Ten, który siedzi nad okręgiem ziemi, której obywatele są jako szarańcza; ten, który rozpostarł niebiosa jako cienkie płótno, a rozciągnął je, jako namiot ku mieszkaniu:

  • 15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;

  • 16Którzy cię ujrzą, za tobą się oglądać, i przypatrywać ci się będą mówiąc: Onże to mąż, który trwożył ziemię? który trząsał królestwami?

  • 5Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.

  • 3Gdy przyjdzie czas ułożony, ja sprawiedliwie sądzić będę.

  • 16Na górze Bożej, na górze Basańskiej, na górze pogórczystej, na górze Basańskiej.

  • 8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

  • 6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.

  • 1Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył.

  • 19To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

  • 8Boże! gdyś wychodził przed obliczem ludu twego, gdyś chodził po puszczy; Sela,

  • 14I na wszystkie góry wysokie, i na wszystkie pagórki wyniosłe;