Ksiega Psalmów 104:8

Polska Biblia Gdanska

Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 8:5 : 5 A wody ściekały i opadały, aż do dziesiątego miesiąca, dziesiątego bowiem miesiąca, pierwszego dnia, okazały się wierzchy gór.
  • Ps 33:7 : 7 Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 104:9-10
    2 wersety
    83%

    9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

    10Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,

  • Ps 104:5-7
    3 wersety
    81%

    5Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.

    6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

    7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

  • 26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

  • Ps 104:12-13
    2 wersety
    75%

    12Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.

    13Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • Ps 148:8-10
    3 wersety
    74%

    8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

    9Góry, i wszystkie pagórki, drzewa rodzaje, i wszystkie cedry;

    10Zwierzęta, i wszystko bydło, gadziny, i ptastwo skrzydlaste.

  • Ps 104:18-19
    2 wersety
    74%

    18Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.

    19Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.

  • 6Góry! żeście skakały jako barany? pagórki! jako jagnięta?

  • 14I na wszystkie góry wysokie, i na wszystkie pagórki wyniosłe;

  • 4Góry skakały jako barany, pogórki jako jagnięta.

  • 18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

  • 73%

    4I rozpłyną się góry pod nim, a doliny popadają się, tak jako wosk od ognia, i jako wody, które spadają na dół.

  • 12Koronujesz rok dobrocią twą, a ścieżki twoje skrapiasz tłustością.

  • 6Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.

  • 72%

    8Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.

  • 7Albowiem Pan, Bóg twój, prowadzi cię do ziemi tej dobrej, do ziemi, gdzie są potoki wód, źródła i przepaści wynikające po dolinach i po górach;

  • 24Spojrzęli na góry, a oto się trzęsą, i wszystkie pagórki chwieją się.

  • 3Jako gdyś czynił dziwy, którycheśmy się nie spodziewali; zstąpiłeś, a od oblicza twego góry się rozpływały.

  • 11Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.

  • Prz 8:28-29
    2 wersety
    72%

    28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;

    29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

  • 8Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;

  • 8Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów,

  • 5Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

  • 2Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.

  • 6Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja.

  • Ps 104:27-29
    3 wersety
    71%

    27Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

    28Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • 18Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

  • 71%

    6Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.

  • 20Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego?

  • 4Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.

  • 6Przedziwne rzeczy podług sprawiedliwości mówisz do nas, Boże zbawienia naszego, nadziejo wszystkich krajów ziemi, i morza dalekiego!

  • 9Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

  • 5Góry jako wosk rozpływają się przed obliczem Pańskiem, przed obliczem Pana wszystkiej ziemi.

  • 17Wprowadzisz je, i wszczepisz je na górze dziedzictwa twego, na miejscu, któreś ku mieszkaniu twemu sprawił, Panie; w świątnicy, Panie, którą umocnią ręce twoje.

  • 18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • 8Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

  • 22Lecz gdy słońce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.

  • 4W jegoż rękach są głębokości ziemi, i wierzchy gór jego są.

  • 8Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.

  • 16Na górze Bożej, na górze Basańskiej, na górze pogórczystej, na górze Basańskiej.