Ksiega Psalmów 104:7

Polska Biblia Gdanska

Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 8:1 : 1 I wspomniał Bóg na Noego i na wszystkie zwierzęta, i na wszystko bydło, które było z nim w korabiu; i przywiódł Bóg wiatr na ziemię, a zastanowiły się wody.
  • Ps 18:15 : 15 Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.
  • Ps 77:18 : 18 Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
  • Ps 106:9 : 9 Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.
  • Ps 114:3-7 : 3 To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad. 4 Góry skakały jako barany, pogórki jako jagnięta. 5 Morze! cóż ci się stało, iżeś uciekło? O Jordanie! żeś się nazad wrócił? 6 Góry! żeście skakały jako barany? pagórki! jako jagnięta? 7 Przed obliczem Pańskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.
  • Prz 8:28 : 28 Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;
  • Mk 4:39 : 39 A tak ocknąwszy się, zgromił wiatr, i rzekł morzu: Umilknij, a uśmierz się. I przestał wiatr, a stało się wielkie uciszenie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 104:8-9
    2 wersety
    81%

    8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

    9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

  • Ps 77:16-19
    4 wersety
    79%

    16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

    17Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

    18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

    19Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.

  • 6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

  • Ps 18:12-15
    4 wersety
    76%

    12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

    13Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

    14I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.

    15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

  • 10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.

  • 15Jako ogień, który las pali, i jako płomień, który zapala góry.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • 2 Sm 22:14-16
    3 wersety
    75%

    14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.

    15Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.

    16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

  • Wj 15:7-8
    2 wersety
    74%

    7A w wielkości Majestatu twego podwróciłeś przeciwniki twoje; puściłeś gniew twój, który je pożarł jako słomę.

    8A tchnieniem nozdrzy twoich zebrały się wody; stanęły jako kupa ciekące wody, zsiadły się otchłani w pośród morza.

  • Ps 107:25-26
    2 wersety
    73%

    25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

    26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

  • Hi 37:4-5
    2 wersety
    73%

    4Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.

    5Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.

  • 13Narodom, które szumią jako szum wód wielkich; bo je Pan sfuka, i uciekną daleko, i gonione będą od wiatru jako plewy po wierzchach gór, a jako wiecheć od wichru.

  • 8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • 3To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad.

  • 29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • 6Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.

  • 4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

  • 5Morze! cóż ci się stało, iżeś uciekło? O Jordanie! żeś się nazad wrócił?

  • 11Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 7Od gromienia twego, o Boże Jakóbowy! twardo zasnęły i wozy i konie.

  • 3Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi.

  • 3Przed głosem ogromnym rozpierzchną się narody; przed wywyższeniem twojem rozproszą się poganie.

  • 13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • 3Jako gdyś czynił dziwy, którycheśmy się nie spodziewali; zstąpiłeś, a od oblicza twego góry się rozpływały.

  • Hi 38:34-35
    2 wersety
    71%

    34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

    35Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy?

  • 11I rozdzieliłeś morze przed nimi, a przeszli przez pośrodek morza po suszy; a tych, którzy ich gonili, wrzuciłeś w głębokości, jako kamień w wody gwałtowne.

  • 8Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.

  • 48I podał gradowi bydło ich, a majętność ich węglu ognistemu.

  • 8Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów,

  • 7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

  • Na 1:4-5
    2 wersety
    70%

    4Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie;

    5Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.

  • 4Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.

  • 3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;