Ksiega Hioba 26:11

Polska Biblia Gdanska

Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Sm 2:8 : 8 Wzbudza z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, aby je posadził z książęty, a dał im stolicę chwalebną osiadać; albowiem Pańskie są grunty ziemi, a na nich założył świat.
  • Hi 15:15 : 15 Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.
  • Ps 18:7 : 7 W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.
  • Ag 2:21 : 21 Potem stało się słowo Pańskie powtóre do Aggieusza dnia dwudziestego i czwartego tegoż miesiąca, mówiąc:
  • Hbr 12:26-27 : 26 Którego głos na on czas poruszył był ziemią, a teraz obiecał, mówiąc: Jeszcze ja raz poruszę nie tylko ziemią, ale i niebem. 27 A to też mówi: Jeszcze raz, pokazuje zniesienie rzeczy chwiejących się, jako tych, które są uczynione, aby zostawały te, które się nie chwieją.
  • 2 P 3:10 : 10 A on dzień Pański przyjdzie jako złodziej w nocy, w który niebiosa z wielkim trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone ogniem stopnieją, a ziemia i rzeczy, które są na niej, spalone będą.
  • Ap 20:11 : 11 I widziałem stolicę wielką białą, i siedzącego na niej, przed którego obliczem uciekła ziemia i niebo, a miejsce im nie jest znalezione.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 9:5-6
    2 wersety
    84%

    5On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.

    6On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.

  • Hi 26:12-14
    3 wersety
    80%

    12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.

    13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.

    14Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?

  • 16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

  • 8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.

  • 15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

  • 7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

  • 18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • Na 1:4-6
    3 wersety
    75%

    4Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie;

    5Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.

    6Przed rozgniewaniem jego, któż się ostoi? a kto się stawi przeciwko popędliwości gniewu jego? Gniew jego się wylewa jako ogień, a skały się padają przed nim.

  • Hi 26:7-10
    4 wersety
    74%

    7Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem.

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

    10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

  • 15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • 3Gdy przyjdzie czas ułożony, ja sprawiedliwie sądzić będę.

  • 21I wnijdzie w rozpadliny skalne, i na wierzchołki opok przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego, gdy powstanie, aby potarł ziemię.

  • 4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

  • 1Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.

  • 26Którego głos na on czas poruszył był ziemią, a teraz obiecał, mówiąc: Jeszcze ja raz poruszę nie tylko ziemią, ale i niebem.

  • 30Bójcie się oblicza jego wszystka ziemio, a będzie utwierdzony okrąg ziemi, aby się nie poruszył.

  • Hi 37:3-5
    3 wersety
    73%

    3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

    4Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.

    5Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • 32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

  • 7Przed obliczem Pańskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.

  • 13Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

  • 27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

  • 19Rozstępując rozstąpi się ziemia; rozsiadając rozsiądzie się ziemia; poruszając poruszy się ziemia.

  • 13Dlatego zatrząsnę niebem, a poruszy się ziemia z miejsca swego w rozgniewaniu Pana zastępów, i w dzień popędliwego gniewu jego.

  • 29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

  • Jr 51:15-16
    2 wersety
    72%

    15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;

    16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.

  • 7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

  • 72%

    6Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.

  • 25Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami.

  • 16Którzy cię ujrzą, za tobą się oglądać, i przypatrywać ci się będą mówiąc: Onże to mąż, który trwożył ziemię? który trząsał królestwami?

  • 72%

    8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

  • 9Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

  • 13Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.

  • 11Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?

  • 9Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.

  • 12Zdumiejcie się niebiosa nad tem, a ulęknijcie się, a zatrwożcie się bardzo, mówi Pan;

  • 11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

  • 19Tedy wnijdą do jaskiń skalnych, i do jam podziemnych przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego, gdy powstanie , aby ziemię potarł.