Ksiega Hioba 26:10

Polska Biblia Gdanska

Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 38:8-9 : 8 Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc? 9 Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego; 10 Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego, 11 I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.
  • Prz 8:29 : 29 Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:
  • Ps 33:7 : 7 Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
  • Jr 5:22 : 22 I nie będziecież się mnie bali? mówi Pan; a przed obliczem mojem nie będziecież się lękali? którym położył morzu piasek za granicę ustawą wieczną, a nie przestąpi jej. Choć się wzruszą, wszakże nie przemogą; choć się wzburzą wały jego, wszakże nie przeskoczą go.
  • Rdz 8:22 : 22 A póki ziemia trwać będzie, siew i żniwo, i zimno, i gorąco, i lato, i zima, i dzień, i noc nie ustaną.
  • Ps 104:6-9 : 6 Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami. 7 Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały. 8 Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył. 9 Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.
  • Iz 54:9-9 : 9 Bo to jest u mnie, co przy potopie Noego; jakom przysiągł, że się więcej nie będą rozlewać wody Noego po ziemi: takem przysiągł, że się nie rozgniewam na cię, ani cię zgromię. 10 A choćby się i góry poruszyły, i pagórki się zachwiały: jednak miłosierdzie moje od ciebie nie odstąpi, a przymierze pokoju mego nie wzruszy się, mówi twój miłościwy Pan.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 26:7-9
    3 wersety
    78%

    7Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem.

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

  • 9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

  • 30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • Prz 8:28-29
    2 wersety
    77%

    28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;

    29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

  • Hi 38:10-12
    3 wersety
    76%

    10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

    11I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.

    12Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej?

  • 7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

  • Hi 11:9-10
    2 wersety
    75%

    9Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.

    10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

  • Hi 26:11-12
    2 wersety
    74%

    11Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.

    12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.

  • 11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

  • Hi 28:24-25
    2 wersety
    74%

    24Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.

    25Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.

  • Jr 10:12-13
    2 wersety
    74%

    12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.

    13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • Hi 9:7-8
    2 wersety
    74%

    7Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.

    8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

  • 5Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

  • 15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • 3Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.

  • 30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

  • 6Potem rzekł Bóg: Niech będzie rozpostarcie, w pośrodku wód, a niech dzieli wody od wód.

  • Ps 74:16-17
    2 wersety
    72%

    16Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

    17Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił.

  • Jr 51:15-16
    2 wersety
    72%

    15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;

    16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • Rdz 1:17-18
    2 wersety
    71%

    17I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.

    18I żeby rządziły dzień i noc, i czyniły rozdział między światłością, i między ciemnością; i widział Bóg, że to było dobre.

  • 2Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.

  • 6Który rozciągnął ziemię na wodach; albowiem na wieki miłosierdzie jego;

  • 3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

  • 27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

  • 20Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.

  • 32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

  • 25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

  • 14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

  • 6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

  • 11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

  • 16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

  • 32

  • 19Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.