Ksiega Hioba 28:11

Polska Biblia Gdanska

Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 26:8 : 8 Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
  • Iz 37:25 : 25 Jam wykopał źródła i piłem wody, a wysuszyłem stopami nóg moich wszystkie potoki miejsc oblężonych.
  • Iz 44:27 : 27 Który mówię głębinie: Wyschnij, Ja potoki twe wysuszę;
  • Iz 45:2-3 : 2 Ja przed tobą pójdę, a krzywe drogi wyprostuję, wrota miedziane skruszę, a zawory żelazne porąbię; 3 I dam ci skarby skryte, i klejnoty schowane, abyś poznał, żem Ja Pan, Bóg Izraelski, który cię przyzywam imieniem twojem.
  • 1 Kor 4:5 : 5 A tak nie sądźcie przed czasem, ażby Pan przyszedł, który też oświeci, co skrytego jest w ciemności i objawi rady serc; a tedy każdy będzie miał chwałę od Boga.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 28:9-10
    2 wersety
    81%

    9Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

    10Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.

  • Hi 12:14-15
    2 wersety
    80%

    14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

    15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • Hi 28:3-4
    2 wersety
    77%

    3Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.

    4Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

  • Hi 26:8-10
    3 wersety
    77%

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

    10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

  • 22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

  • Hi 38:24-26
    3 wersety
    75%

    24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

    25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

    26Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka;

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • 12Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?

  • Hi 28:25-27
    3 wersety
    74%

    25Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.

    26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

    27W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.

  • 32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

  • 27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

  • 10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

  • Prz 8:28-29
    2 wersety
    73%

    28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;

    29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • Hi 37:11-12
    2 wersety
    73%

    11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

    12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • 32

  • 13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • 23Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego?

  • 15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

  • 7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

  • 30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

  • Ps 104:9-10
    2 wersety
    72%

    9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

    10Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,

  • 33Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 22On odkrywa rzeczy głębokie i skryte, zna, co jest w ciemnościach, a światłość z nim mieszka.

  • 20Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.

  • 16Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.

  • Hi 38:15-16
    2 wersety
    71%

    15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

    16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • 3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

  • 37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

  • 10Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;

  • 20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

  • 8Który obraca opokę w jezioro wód, a krzemień w źródło wód.

  • 18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

  • 12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.