Ksiega Daniela 2:22
On odkrywa rzeczy głębokie i skryte, zna, co jest w ciemnościach, a światłość z nim mieszka.
On odkrywa rzeczy głębokie i skryte, zna, co jest w ciemnościach, a światłość z nim mieszka.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.
19Tedy objawiona jest Danijelowi w widzeniu nocnem ta tajemnica, za co Danijel błogosławił Bogu niebieskiemu.
20A mówiąc Danijel rzekł: Niech będzie imię Boże błogosławione od wieku aż na wieki; albowiem mądrość i moc jego jest;
21On sam odmienia czasy i chwile; zrzuca królów i stanowi królów; daje mądrość mądrym, a umiejętnym rozum;
11Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,
12Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; owszem tobie noc jako dzień świeci; ciemnościć są jako światłość.
3Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.
28A wszakże jest Bóg na niebie, który objawia tajemnice, a on okazał królowi Nabuchodonozorowi, co ma być potomnych dni. Sen twój i widzenia, któreś widział na łożu twojem, te są:
29Tobie o królu! przychodziło na myśl na łożu twojem, coby miało być na potem, a ten, który odkrywa tajemnice, oznajmił ci to, co ma być.
30Mnie też nie przez mądrość, któraby przy mnie była nad wszystkich ludzi, tajemnica ta objawiona jest, ale przez modlitwę, aby ten wykład królowi oznajmiony był, a iżbyś się myśli serca twego dowiedział.
23Ciebie ja, o Boże ojców moich! wysławiam i chwalę, żeś mi dał mądrość i moc, owszem, żeś mi teraz oznajmił to, o cośmy cię prosili; boś nam sen królewski oznajmił.
19Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?
13Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?
14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
10Ale nam to Bóg objawił przez Ducha swojego; albowiem duch wszystkiego się bada, i głębokości Bożych.
11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.
12Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?
27W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
3Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;
11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.
23Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
15Biada tym, którzy głęboko przed Panem ukrywają radę! których każda sprawa dzieje się w ciemności, i mówią: Któż widzi? Kto wie o nas?
6Tedyćby objawił tajemnice mądrości, żeś dwa kroć większe karanie nadto zasłużył; przetoż uznaj, że cię Bóg przebaczył dla nieprawości twojej.
14Słyszałem zaiste o tobie, iż duch bogów jest w tobie, a oświecenie i rozum i mądrość obfita znalazła się w tobie.
3Otoś mędrszym nad Danijela, żadna tajemnica nie jest zakryta przed tobą,
3I dam ci skarby skryte, i klejnoty schowane, abyś poznał, żem Ja Pan, Bóg Izraelski, który cię przyzywam imieniem twojem.
10On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
11Bo rzecz, o którą się król pyta, trudna jest, a niemasz nikogo, coby ją mógł królowi oznajmić, oprócz bogów, którzy nie mieszkają z ludźmi.
13I obaczyłem, iż jest pożyteczniejsza mądrość niżeli głupstwo, tak jako jest pożyteczniejsza światłość, niżeli ciemność.
32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)
16U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.
22Niemasz ciemności, ani cienia śmierci, kędyby się skryli ci, którzy czynią nieprawość.
30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?
17Aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec on chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu samego siebie;
28Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.
28Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.
47Tedy odpowiadając król Danijelowi rzekł: Zaprawdę Bóg wasz jest Bogiem bogów, a Panem królów, który odkrywa tajemnice, ponieważeś mógł objawić tę tajemnicę.
11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.
29Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.
3Izali jest liczba wojskom jego? a nad kim nie wschodzi światłość jego?
12Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.
12Tedy rzekł Salomon: Pan powiedział, iż miał mieszkać we mgle.
16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
2Sława to Boża, taić sprawę; ale sława królów, wywiadywać się rzeczy.
32
22Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.