Ksiega Przyslów 3:20

Polska Biblia Gdanska

Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 7:11 : 11 Roku sześćsetnego wieku Noego, miesiąca wtórego, siedemnastego dnia tegoż miesiąca, w tenże dzień przerwały się wszystkie źródła przepaści wielkiej, i okna niebieskie otworzyły się.
  • Pwt 33:28 : 28 Aby mieszkał Izrael bezpiecznie sam, źródło Jakóbowe, w ziemi zboża i wina, którego też niebiosa kropić będą rosą.
  • Hi 36:27-28 : 27 Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz, 28 Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.
  • Hi 38:8-9 : 8 Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc? 9 Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego; 10 Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego, 11 I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.
  • Hi 38:26-28 : 26 Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka; 27 Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę. 28 Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?
  • Ps 65:9-9 : 9 Tak, że się bać muszą cudów twoich, którzy mieszkają na krajach ziemi; których nastawaniem poranku i wieczora do wesela pobudzasz. 10 Nawiedzasz ziemię, i odwilżasz ją; obficie ją ubogacasz strumieniem Bożym, napełnionym wodami, i gotujesz zboże ich, gdy ją tak przyprawiasz. 11 Zagony jej napawasz, bruzdy jej zniżasz, dżdżami ją odmiękczasz, a urodzajom jej błogosławisz. 12 Koronujesz rok dobrocią twą, a ścieżki twoje skrapiasz tłustością.
  • Rdz 27:28 : 28 Niechajżeć da Bóg z rosy niebieskiej, i z tłustości ziemskiej, i obfitość zboża i wina.
  • Rdz 27:37-39 : 37 Odpowiedział Izaak, i rzekł do Ezawa: Otom go panem postanowił nad tobą, i wszystkich braci jego dałem mu za sługi, i zbożem, i winem opatrzyłem go; a tobie cóż teraz mam uczynić, synu mój? 38 I rzekł Ezaw do ojca swego: Izali tylko jedno błogosławieństwo masz, ojcze mój? Błogosławże i mnie; i jamci syn twój, ojcze mój. I podniósł Ezaw głos swój, a płakał. 39 I odpowiedział Izaak, ojciec jego, i rzekł mu: Oto w tłustości ziemi będzie mieszkanie twoje, i w rosie niebieskiej z góry.
  • Jr 14:22 : 22 Izali są między marnościami pogańskiemi, coby spuszczali deszcz? albo niebiosa mogąli same przez się dawać deszcze? Izaliś nie ty sam Pan, Bóg nasz? Przetoż oczekujemy na cię; bo to wszystko ty czynisz.
  • Jl 2:23 : 23 I wy, synowie Syońscy! weselcie się i radujcie się w Panu, Bogu waszym; bo wam da deszcz wczesny, a ześle wam deszcz obfity w jesieni i na wiosnę.
  • Rdz 1:9 : 9 I rzekł Bóg: Niech się zbiorą wody, które są pod niebem, na jedno miejsce, a niech się okaże miejsce suche; i stało się tak.
  • Ps 104:8-9 : 8 Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył. 9 Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 19Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.

  • Hi 36:27-30
    4 wersety
    78%

    27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

    28Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.

    29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

    30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • Jr 10:12-13
    2 wersety
    76%

    12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.

    13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • Jr 51:15-16
    2 wersety
    76%

    15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;

    16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • Prz 8:27-29
    3 wersety
    76%

    27Gdy gotował niebiosa, tamem była; gdy rozmierzał okrągłość nad przepaściami;

    28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;

    29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

  • Hi 37:10-11
    2 wersety
    76%

    10Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

    11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

  • Hi 37:15-16
    2 wersety
    75%

    15Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?

    16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?

  • Prz 2:5-6
    2 wersety
    75%

    5Tedy zrozumiesz bojaźń Pańską, a znajomość Bożą znajdziesz.

    6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.

  • Ps 33:6-7
    2 wersety
    74%

    6Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.

    7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

  • 28Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?

  • 37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • 8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

  • 13Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

  • 15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

  • 15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • Hi 26:10-13
    4 wersety
    72%

    10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

    11Słupy niebieskie trzęsą się, i chwieją się na gromienie jego.

    12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.

    13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.

  • 10Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;

  • 30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

  • 11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

  • 6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

  • 21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;

  • 5Tego zaiste umyślnie wiedzieć nie chcą, że się niebiosa dawno stały i ziemia z wody i w wodzie stanęła przez słowo Boże,

  • 16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

  • 16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • 4Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.

  • 2Kropić będzie jako deszcz nauka moja, popłynie jako rosa wymowa moja, jako drobny deszcz na zioła, a jako krople na trawę.

  • Hi 28:26-27
    2 wersety
    71%

    26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

    27W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.

  • 25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

  • 18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

  • 3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

  • 70%

    6Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.

  • 4Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.

  • 15Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?