Ksiega Hioba 37:10

Polska Biblia Gdanska

Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 38:29-30 : 29 Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi? 30 Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.
  • Ps 78:47 : 47 Potłukł gradem szczepy ich, a drzewa leśnych fig ich gradem lodowym.
  • Ps 147:16-18 : 16 On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje. 17 Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi? 18 Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 9Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

  • Ps 147:16-18
    3 wersety
    79%

    16On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.

    17Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?

    18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

  • Hi 38:28-30
    3 wersety
    78%

    28Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?

    29Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi?

    30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

  • Hi 37:11-12
    2 wersety
    78%

    11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

    12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • 6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

  • 8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • 27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

  • Jr 10:12-13
    2 wersety
    73%

    12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.

    13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • Hi 38:22-25
    4 wersety
    73%

    22Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?

    23Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzień bitwy i wojny.

    24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

    25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

  • Hi 37:21-22
    2 wersety
    73%

    21Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

    22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

  • 16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

  • 15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

  • Hi 37:17-18
    2 wersety
    73%

    17Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?

    18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 20Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.

  • 72%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • Ps 33:6-7
    2 wersety
    72%

    6Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.

    7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

  • 8A tchnieniem nozdrzy twoich zebrały się wody; stanęły jako kupa ciekące wody, zsiadły się otchłani w pośród morza.

  • 15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • Hi 26:12-13
    2 wersety
    70%

    12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.

    13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.

  • 10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

  • 8Owszem, miernie go karał, i w ten czas, gdy go wypychał i gdy go nieprzyjaciel wiatrem swoim gwałtownym w dzień wschodniego wiatru, zabierał.

  • Hi 38:10-11
    2 wersety
    69%

    10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

    11I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.

  • 17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

  • 8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

  • 12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

  • 15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

  • 32

  • 28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;

  • 37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

  • 8Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?

  • 5Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.