Ksiega Hioba 6:17

Polska Biblia Gdanska

Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Krl 17:1 : 1 Tedy rzekł Elijasz Tesbita, jeden z obywateli Galaadu, do Achaba: Jako żywy Pan, Bóg Izraelski, przed którego oblicznością stoję, że nie będzie tych lat rosy, ani deszczu, jedno według słów ust moich.
  • Hi 24:19 : 19 Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 18Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

  • 16Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa;

  • Hi 4:19-21
    3 wersety
    77%

    19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

    21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • Hi 24:18-19
    2 wersety
    77%

    18Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

    19Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

  • 75%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • 16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    74%

    18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

    19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • 18Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

  • 6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • Ps 58:7-9
    3 wersety
    73%

    7O Boże! pokruszże zęby ich w ustach ich; połam, Panie! lwiąt trzonowe zęby.

    8Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, wszakże się strzały jego łamią.

    9Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słońca.

  • 2Powstanie Bóg, a będą rozproszeni nieprzyjaciele jego, i pouciekają przed twarzą jego ci, którzy go mają w nienawiści.

  • 11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • 6Ale gdy słońce weszło, wygorzało, a iż nie miało korzenia, uschło.

  • 16Tę winnicę, którą szczepiła prawica twoja, i latorosłki, któreś sobie zmocnił.

  • 14Oto są jako plewa; ogień popali ich, nie wybawią ani duszy swej z mocy płomienia; nie zostanie węgla do ogrzania się, ani ognia, coby posiedzieć przy nim.

  • 26Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.

  • 2Bo jako trawa prędko podcięci będą, a jako liście zielone opadną.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

  • 3Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

  • 10Bo tak jako ciernie splecieni a opojeni są jako winem; przetoż jako ściernisko suche do szczętu pożarci będą.

  • 20Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.

  • 7Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego,

  • 3(Przetoż się staną jako obłok poranny, a jako rosa poranna przechodząca, i jako plewy od wichru porwane z bojewiska, i jako dym z komina.)

  • 24Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.

  • 12Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

  • 6A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.

  • Hi 37:8-9
    2 wersety
    71%

    8Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.

    9Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

  • 71%

    6A gdy słońce weszło, wygorzało, a iż korzenia nie miało, uschło.

  • 30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 3Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;

  • 18Albowiem gdy się niepobożność jako ogień roznieci, pożre głóg i ciernie: potem zapali gęstwinę lasu, skąd się rozwieją jako dym na powietrzu.

  • 17Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?

  • 29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • 14Boże mój! uczyńże ich jako koło, i jako źdźbło przed wiatrem.

  • 15Marnością są, a dziełem błędów; czasu nawiedzenia swego poginą.

  • 70%

    3Przed obliczem jako ogień pożerający, a za nim płomień pałający; ta ziemia jest przed nim jako ogród Eden, ale po nim będzie pustynią pustą i nie ujdzie nikt przed nim.

  • 18Marnością są a dzieło błędów; zginą czasu nawiedzenia swego.

  • 11Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją.

  • 6Będą jako trawa na dachu, która pierwej, niż odrośnie, usycha.

  • 24Że nie bywają szczepieni ani wsiani, ani się też wkorzeni w ziemi pień ich; i jako jedno powienie na nich, wnet usychają, a wicher jako źdźbło unosi ich.

  • 16Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

  • 18Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

  • 17Pogniły ziarna pod skibami swemi, spustoszone są gumna, zburzone są szpichlerze; bo wyschło zboże.