Ksiega Psalmów 90:6

Polska Biblia Gdanska

Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 14:2 : 2 Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.
  • Ps 92:7 : 7 Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego,
  • Mt 6:30 : 30 Jeźli tedy trawę polną, która dziś jest, a jutro bywa w piec wrzucona, Bóg tak przyodziewa, azaż nie daleko więcej was! o małowierni!
  • Jk 1:11 : 11 Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 90:4-5
    2 wersety
    88%

    4Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.

    5Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

  • Hi 8:11-12
    2 wersety
    82%

    11Azaż urośnie sitowie bez wilgotności? Izali urośnie rogoża bez wody?

    12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

  • 2Bo jako trawa prędko podcięci będą, a jako liście zielone opadną.

  • Jk 1:10-11
    2 wersety
    78%

    10A bogaty w poniżeniu swojem; bo jako kwiat trawy przeminie.

    11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • 11Czasu szczepienia twego szczepy aby rosły, opatrujesz; nawet tegoż poranku, co siejesz, aby się puściło, starasz się: wszakże w dzień pożytku gromadno boleść i rozpacz żąć będziesz.

  • Ps 103:15-16
    2 wersety
    77%

    15Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.

    16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

  • 11Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

  • Iz 40:7-8
    2 wersety
    77%

    7Trawa usycha, kwiat opada; skoro wiatr Pański powionie nań; zaprawdęć ludzie są tą trawą.

    8Trawa usycha, kwiat opada; ale słowo Boga naszego trwa na wieki.

  • 7Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego,

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • 7Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.

  • 6Będą jako trawa na dachu, która pierwej, niż odrośnie, usycha.

  • 24Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł;

  • Ez 17:9-10
    2 wersety
    74%

    9Rzeczże tedy: Tak mówi panujący Pan: Izali się jej poszczęści? Izali orzeł korzenia jej nie wyrwie, i owocu jej nie oberwie, i nie posuszy? Izali wszystkich latorośli wyrosłych z niej nie ususzy? Izali z wielką mocą a z obfitym ludem jej nie wygładzi z korzenia jej?

    10Oto jakożkolwiek wsadzona jest, izali się jej poszczęści? Izali do szczętu nie uschnie, skoro się jej dotknie wiatr wschodni? Izali przy brózdach, przy którch się przyjęła, nie uschnie?

  • Hi 14:8-9
    2 wersety
    74%

    8Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

    9Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

  • 17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

  • 14Bo czasu wieczornego nastąpi trwoga, a niż poranek przyjdzie, alić go niemasz. Tenci jest dział tych, którzy nas pustoszą, i los tych, którzy nas plundrują.

  • 16Tę winnicę, którą szczepiła prawica twoja, i latorosłki, któreś sobie zmocnił.

  • Ps 90:9-10
    2 wersety
    73%

    9Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.

    10Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

  • 73%

    6A gdy słońce weszło, wygorzało, a iż korzenia nie miało, uschło.

  • 24Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.

  • 30Gdy się staniecie jako dąb, z którego liście opadły, a jako ogród, w którym wody niemasz.

  • 27A obywatele ich ręce skurczone mając, przestraszeni są i zawstydzeni, stali się jako trawa polna, i jako ziele wschodzące, i trawy na dachach, a siewy rdzą zepsowane, pierwej niżeliby dorosły.

  • 6Ale gdy słońce weszło, wygorzało, a iż nie miało korzenia, uschło.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 5Bo przed zbieraniem wina, gdy się puści pączki, a kwiat wyda grono cierpkie jeszcze rosnące, tedy oberznie latorostki nożami, a gałęzie odejmie i obetnie.

  • 16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

  • 4Tedy się stanie, że kwiat opadający z ozdoby i z sławy swojej, tych, którzy rządzą doliną bardzo urodzajną, będzie jako owoc skorożrzy, pierwej niż lato bywa; który skoro kto obaczy, nie puści go z ręki, aż go zje.

  • 14Wszczepieni w domu Pańskim, w sieniach Boga naszego zakwitną.

  • 19Kiedy jedno pocznie przechodzić, pochwyci was; bo na każdy poranek przechodzić będzie we dnie i w nocy. A sam postrach przywiedzie was ku zrozumieniu tego, coście słyszeli;

  • 9Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słońca.

  • 18Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

  • 5Słońce wschodzi i słońce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, kędy wschodzi;

  • 19Korzeń mój rozłoży się przy wodach, a rosa trwać będzie przez noc na gałązkach moich.

  • 12Pobyt mój pomija, a przenosi się odemnie, jako namiot pasterski; oderznąłem żywot swój, jako tkacz; od krosien oderznie mię; dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.

  • 6Poranu siej nasienie twoje, a w wieczór nie dawaj odpoczynku ręce twojej, gdyż ty nie wiesz, co jest lepszego, toli, czy owo, czyli też oboje jednako dobre.

  • 11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

  • 26Których obywatele stali się jako bez rąk, przestraszeni są i zawstydzeni, bywszy jako trawa polna, i jako zioła zielone, i trawy po dachach, które pierwej schną, niż się dostają,

  • 16Zieleni się na słońcu, i w ogrodzie jego świeża latorośl jego wyrasta.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 20A rano idąc mimo figowe drzewo, ujrzeli, iż z korzenia uschło.