Ksiega Hioba 4:20

Polska Biblia Gdanska

Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 20:7 : 7 A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?
  • Ps 37:36 : 36 Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł.
  • Ps 39:13 : 13 Wysłuchajże modlitwę moję, Panie! a wołanie moje przyjmij w uszy swoje, nie milcz na łzy moje; bomci ja przychodniem u ciebie, i komornikiem, jako wszyscy ojcowie moi. Sfolguj mi, abym się posilił, pierwej niżeli odejdę, a nie będzie mię.
  • Ps 90:5-6 : 5 Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie. 6 Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.
  • Ps 92:7 : 7 Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego,
  • Prz 10:7 : 7 Błogosławiona jest pamiątka sprawiedliwego; ale imię niezbożnych śmierdzi.
  • Iz 38:12-13 : 12 Pobyt mój pomija, a przenosi się odemnie, jako namiot pasterski; oderznąłem żywot swój, jako tkacz; od krosien oderznie mię; dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię. 13 Rozmyślałem sobie z poranku, że jako lew potrze wszystkie kości moje, dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.
  • 2 Krn 15:6 : 6 I depcze naród po narodzie, a miasto po mieście, przeto, że ich Bóg strwożył wszelakiem uciśnieniem.
  • 2 Krn 21:20 : 20 Trzydzieści i dwa lata miał, gdy królować począł, a ośm lat królował w Jeruzalemie, a zszedł tak, iż go nikt nie żałował; i pogrzebiony jest w mieście Dawidowem, wszakże nie w grobach królewskich.
  • Hi 14:2 : 2 Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.
  • Hi 14:14 : 14 Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.
  • Hi 14:20 : 20 Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.
  • Hi 16:22 : 22 Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.
  • Hi 18:17 : 17 Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • 19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

  • Ps 73:19-20
    2 wersety
    79%

    19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

    20Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.

  • 20Nagle umierają; a o północy wzruszony bywa naród, i przemija, a mocarz zniesiony bywa bez ręki ludzkiej.

  • Hi 6:17-18
    2 wersety
    78%

    17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

    18Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

  • Ps 90:5-6
    2 wersety
    77%

    5Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

    6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • Hi 24:16-18
    3 wersety
    76%

    16Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.

    17Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

    18Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

  • 18Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

  • 24Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.

  • 13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.

  • 75%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • 14Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, przeto, żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich.

  • 14Bo czasu wieczornego nastąpi trwoga, a niż poranek przyjdzie, alić go niemasz. Tenci jest dział tych, którzy nas pustoszą, i los tych, którzy nas plundrują.

  • 7Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego,

  • Hi 20:7-8
    2 wersety
    74%

    7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

    8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

  • 12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

  • 15Marnością są, a dziełem błędów; czasu nawiedzenia swego poginą.

  • 18Marnością są a dzieło błędów; zginą czasu nawiedzenia swego.

  • 14Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 25Przeto, iż zna sprawy ich, obraca im dzień w noc, aby byli potarci.

  • 14Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.

  • 16Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 8Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, wszakże się strzały jego łamią.

  • 5Albowiem nie zrozumiewają spraw Pańskich, ani uczynków rąk jego; przetoż ich popsuje, a nie pobuduje ich.

  • 19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • 26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • 12Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

  • 20Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.

  • 10Bo tak jako ciernie splecieni a opojeni są jako winem; przetoż jako ściernisko suche do szczętu pożarci będą.

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • 22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 20Porażka za porażką ogłasza się, spustoszona będzie zaiste wszystka ziemia; nagle spustoszone będą namioty moje, i opony moje w okamgnieniu.

  • 11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • 11Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją.

  • 19Kiedy jedno pocznie przechodzić, pochwyci was; bo na każdy poranek przechodzić będzie we dnie i w nocy. A sam postrach przywiedzie was ku zrozumieniu tego, coście słyszeli;

  • 4Dokądżeby ziemia płakać, a trawa na wszystkich polach schnąć miała? Dla złości mieszkających w niej giną wszystkie zwierzęta i ptastwo; bo mówią: Nie widzić Pan skończenia naszego.

  • 2Bo jako trawa prędko podcięci będą, a jako liście zielone opadną.

  • 24Że nie bywają szczepieni ani wsiani, ani się też wkorzeni w ziemi pień ich; i jako jedno powienie na nich, wnet usychają, a wicher jako źdźbło unosi ich.

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • 26Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.