Ksiega Hioba 20:7

Polska Biblia Gdanska

A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Krl 14:10 : 10 Przetoż oto Ja przywiodę złe na dom Jeroboamowy, i wytracę z Jeroboama aż do najmniejszego szczenięcia, więźnia, i opuszczonego w Izraelu, i wymiotę ostatki domu Jeroboamowego, jako wymiatają gnój, aż do czysta.
  • 2 Krl 9:37 : 37 Niech będzie trup Jezabeli, jako gnój na roli, na polu Jezreel, tak żeby nie mówiono. Tać jest Jezabela.
  • Hi 14:10 : 10 Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?
  • Ps 83:10 : 10 Uczyńże im tak jako Madyjanczykom, jako Sysarze, jako Jabinowi u potoku Cyson.
  • Jr 8:2 : 2 I rozrzucą je przed słońce, i przed miesiąc, i przed wszystko wojsko niebieskie, które miłują, i którym służą, i za którymi chodzą, i których szukają, i którym się kłaniają; nie pozbierają ich, ani pogrzebią, ale będą miasto gnoju na wierzchu ziem i.
  • Hi 4:20 : 20 Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.
  • Hi 7:10 : 10 Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.
  • Hi 8:18 : 18 Ale gdy go wytną z miejsca jego, tedy się go miejsce zaprze, mówiąc: Niewidziałem cię.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 20:8-9
    2 wersety
    86%

    8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

    9Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

  • 6By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:

  • Hi 18:14-20
    7 wersety
    75%

    14Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

    15Będzie mieszkał strach w przybytku jego, chociaż nie był jego, a siarką będzie potrząśnione mieszkanie jego.

    16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

    17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

    18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

    19Nie będzie syn ani wnuk między ludem jego, i nikt nie pozostanie w mieszkaniach jego.

    20Nade dniem jego zdumiewają się potomkowie, a przodków ogarnie strach.

  • Hi 7:8-10
    3 wersety
    74%

    8Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie.

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

    10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Hi 4:19-21
    3 wersety
    74%

    19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

    21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • Ps 49:19-20
    2 wersety
    73%

    19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

    20Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • Hi 21:32-33
    2 wersety
    73%

    32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

    33Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.

  • Hi 15:28-30
    3 wersety
    73%

    28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

    29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

  • 36Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł.

  • 20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

  • Hi 33:21-22
    2 wersety
    72%

    21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

    22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • Hi 20:26-27
    2 wersety
    71%

    26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

    27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 10Widząc to niepobożny, będzie się gniewał, i zębami swemi zgrzytał, i schnąć będzie; żądość niepobożnych zginie.

  • 10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • 19Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

  • 26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • Ps 52:5-6
    2 wersety
    71%

    5Umiłowałeś złe, bardziej niż dobre; kłamstwo raczej mówisz, niż sprawiedliwość. Sela.

    6Umiłowałeś wszystkie słowa szkodliwe, i język zdradliwy.

  • 20Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • 9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • 28Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.

  • 20Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.

  • 6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 10Uczyńże im tak jako Madyjanczykom, jako Sysarze, jako Jabinowi u potoku Cyson.

  • 22(Mów i to: Tak mówi Pan:) I padły trupy ludzkie jako gnój po polu, a jako snopy za żeńcami, a niemasz ktoby pochował.

  • 19Pogrzebem oślim pogrzebiony bądzie; wywleczony i wyrzucony będzie za bramy Jeruzalemskie.