Ksiega Psalmów 49:17

Polska Biblia Gdanska

Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Tm 6:7 : 7 Albowiem niceśmy nie przynieśli na ten świat, bez pochyby że też wynieść nic nie możemy;
  • Hi 27:19 : 19 Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.
  • Ps 17:14 : 14 Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.
  • Koh 5:15 : 15 A tak i toć jest ciężka bieda, że jako przyszedł, tak odejdzie. Cóż tedy za pożytek, że na wiatr pracował?
  • Iz 5:14 : 14 Dlatego rozszerzyło piekło gardło swoje, a rozdarło nad miarę paszczękę swoję, i zstąpią do niego szlachta i pospólstwo jego, i zgiełk jego, i ci, którzy się weselą w niem.
  • Iz 10:3 : 3 Cóż uczynicie w dzień nawiedzenia, i spustoszenia, które z daleka przyjdzie? do kogoż się ucieczecie o wspomożenie? a gdzie zostawicie sławę waszę?
  • Lk 12:20 : 20 Ale mu rzekł Bóg: O głupi, tej nocy upomnę się duszy twojej od ciebie, a to, coś nagotował, czyjeż będzie?
  • Lk 16:24 : 24 Tedy bogacz zawoławszy, rzekł: Ojcze Abrahamie! zmiłuj się nade mną, a poślij Łazarza, aby omoczył koniec palca swego w wodzie, a ochłodził język mój, bo męki cierpię w tym płomieniu.
  • 1 Kor 15:43 : 43 Bywa wsiane w niesławie, a będzie wzbudzone w sławie; bywa wsiane w słabości, a będzie wzbudzone w mocy; bywa wsiane ciało cielesne, a będzie wzbudzone ciało duchowne.
  • Hi 1:21 : 21 I rzekł: Nagim wyszedł z żywota matki mojej, i nagim się zaś tamże wrócę; Pan dał, Pan też wziął, niech będzie imię Pańskie błogosławione.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 49:18-20
    3 wersety
    81%

    18Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

    19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

    20Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

  • 16Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.

  • Hi 15:29-30
    2 wersety
    77%

    29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 19Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

  • Ps 49:9-12
    4 wersety
    75%

    9(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

    10Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

    11Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

    12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

  • 32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    74%

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

    10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Hi 18:16-19
    4 wersety
    74%

    16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

    17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

    18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

    19Nie będzie syn ani wnuk między ludem jego, i nikt nie pozostanie w mieszkaniach jego.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 15Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

  • Koh 5:14-15
    2 wersety
    72%

    14Jako nagi wyszedł z żywota matki swojej, tak się wraca, jako był przyszedł, a nie odnosi nic z pracy swojej, coby miał wziąć w rękę swoję.

    15A tak i toć jest ciężka bieda, że jako przyszedł, tak odejdzie. Cóż tedy za pożytek, że na wiatr pracował?

  • 17Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych, co zstępują do miejsca milczenia.

  • 48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

  • Hi 20:7-9
    3 wersety
    71%

    7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

    8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

    9Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

  • 21Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.

  • 4Bo ten próżno przyszedłszy do ciemności odchodzi, a ciemnościami imię jego okryte bywa.

  • 7Albowiem niceśmy nie przynieśli na ten świat, bez pochyby że też wynieść nic nie możemy;

  • 21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

  • 21Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

  • 18Wszyscy królowie narodów, cokolwiek ich było, pochowani są w sławie, każdy w domu swoim.

  • 14Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

  • 28Przeniesie się urodzaj domu jego; dobra jego rozpłyną się w dzień gniewu jego.

  • 24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

  • 13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.

  • 19Izali sobie będzie ważył bogactwa twoje? Zaiste ani złota, ani jakiejkolwiek siły, albo potęgi twojej.

  • 24Boć nie na wieki trwa bogactwo, ani korona od narodu do narodu.

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • 6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

  • Jk 1:10-11
    2 wersety
    69%

    10A bogaty w poniżeniu swojem; bo jako kwiat trawy przeminie.

    11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • 6Korona starców są synowie synów ich, a ozdoba synów są ojcowie ich.

  • 69%

    5Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego;

  • 21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • 5Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • 20Nie będzisz miał uczęstnictwa z nimi w pogrzebie; boś ziemię twoję pokaził, i lud swój pomordował; albowiem nasienie złośników nie będzie wspominane na wieki.

  • 18Albowiem nie grób wysławia cię, ani śmierć chwali cię, ani ci, którzy w dół wstępują, oczekują prawdy twojej.