Ksiega Psalmów 6:5

Polska Biblia Gdanska

Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 30:9 : 9 I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:
  • Ps 88:10-12 : 10 Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzień, wyciągając do ciebie ręce moje. 11 Izali przed umarłymi cuda czynić będziesz? izali umarli powstaną, aby cię wysławiali? Sela. 12 Izali opowiadane będzie w grobie miłosierdzie twoje? a prawda twoja w zginieniu?
  • Ps 115:17 : 17 Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych, co zstępują do miejsca milczenia.
  • Koh 9:10 : 10 Wszystko, co przedsięweźmie ręka twoja do czynienia, czyń według możności twojej, albowiem niemasz żadnej pracy, ani myśli, ani umiejętności, ani mądrości w grobie, do którego ty idziesz.
  • Iz 38:18-19 : 18 Albowiem nie grób wysławia cię, ani śmierć chwali cię, ani ci, którzy w dół wstępują, oczekują prawdy twojej. 19 Żywy, żywy, ten cię wysławiać będzie, jako ja dzisiaj, a ojciec synom oznajmi prawdę twoję.
  • J 9:4 : 4 Jać muszę sprawować sprawy onego, który mię posłał, pokąd dzień jest; przychodzi noc, gdy żaden nie będzie mógł nic sprawować.
  • Ps 118:17 : 17 Nie umrę, ale będę żył, abym opowiadał sprawy Pańskie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Iz 38:18-19
    2 wersety
    80%

    18Albowiem nie grób wysławia cię, ani śmierć chwali cię, ani ci, którzy w dół wstępują, oczekują prawdy twojej.

    19Żywy, żywy, ten cię wysławiać będzie, jako ja dzisiaj, a ojciec synom oznajmi prawdę twoję.

  • 17Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych, co zstępują do miejsca milczenia.

  • Ps 88:5-6
    2 wersety
    77%

    5Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy.

    6Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.

  • 5Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.

  • Ps 88:10-12
    3 wersety
    76%

    10Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzień, wyciągając do ciebie ręce moje.

    11Izali przed umarłymi cuda czynić będziesz? izali umarli powstaną, aby cię wysławiali? Sela.

    12Izali opowiadane będzie w grobie miłosierdzie twoje? a prawda twoja w zginieniu?

  • 9I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:

  • Ps 89:47-49
    3 wersety
    75%

    47Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

    48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

    49Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.

  • Hi 14:12-13
    2 wersety
    74%

    12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

    13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

  • 74%

    4I dusza moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże?

  • 74%

    6Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie?

  • 14Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, przeto, żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich.

  • 3Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    72%

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

    10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 15Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

  • 32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • 10Bo nie zostawisz duszy mojej w grobie, ani dopuścisz świętemu twemu oglądać skażenia.

  • 2Dlategom ja umarłych, którzy już zeszli, więcej chwalił, niżeli żywych, którzy jeszcze aż dotąd żyją.

  • Hi 30:23-24
    2 wersety
    70%

    23Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

    24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

  • Hi 3:21-22
    2 wersety
    70%

    21Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;

    22Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.

  • 10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • 21Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.

  • 13Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • 8Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

  • 3Ogarnęły mię były boleści śmierci, a utrapienia grobu zjęły mię; ucisk i boleść przyszła na mię.

  • 3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

  • 5I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 6Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.

  • 17Oświeć oblicze twoje nad sługą twoim; wybaw mię przez miłosierdzie twoje.

  • 16W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.

  • 17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

  • 27Albowiem nie zostawisz duszy mojej w piekle, a nie dasz świętemu twojemu oglądać skażenia.

  • 14Z ręki grobu wybawię ich, od śmierci wykupię ich. O śmierci! będę śmiercią twoją; o grobie! będę skażeniem twojem; żałość skryta będzie od oczów moich.

  • 6Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje.

  • 10Jam rzekł w ukróceniu dni moich: Wnijdę do bram grobu, pozbawion będę ostatka lat swoich;

  • 20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.

  • 13Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.

  • 6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.