Ksiega Psalmów 115:17
Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych, co zstępują do miejsca milczenia.
Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych, co zstępują do miejsca milczenia.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Ale my będziemy błogosławili Panu, odtąd aż na wieki. Halleluja.
18Albowiem nie grób wysławia cię, ani śmierć chwali cię, ani ci, którzy w dół wstępują, oczekują prawdy twojej.
19Żywy, żywy, ten cię wysławiać będzie, jako ja dzisiaj, a ojciec synom oznajmi prawdę twoję.
5Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego;
5Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.
10Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzień, wyciągając do ciebie ręce moje.
11Izali przed umarłymi cuda czynić będziesz? izali umarli powstaną, aby cię wysławiali? Sela.
2Dlategom ja umarłych, którzy już zeszli, więcej chwalił, niżeli żywych, którzy jeszcze aż dotąd żyją.
14Pomarli, nie ożyją; martwymi będąc nie powstaną, przeto, żeś ich nawiedził i wykorzenił, i wygładził wszystkę pamiątkę ich.
16Usta mają, a nie mówią, oczy mają, a nie widzą;
17Uszy mają, a nie słyszą, ani mają tchnienia w ustach swoich.
12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.
17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.
18Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.
19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:
16Niebiosa są niebiosa Pańskie; ale ziemię dał synom ludzkim.
5I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.
17Oświeć oblicze twoje nad sługą twoim; wybaw mię przez miłosierdzie twoje.
6Niech wszelki duch chwali Pana! Halleluja.
1Halleluja.
2Chwal, duszo moja! Pana. Chwalić będę Pana, pókim żyw; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.
5Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy.
9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;
10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.
20Pan jest w kościele świętobliwości swojej; umilknij przed obliczem jego wszystka ziemio!
1Halleluja. Chwalcie słudzy Pańscy, chwalcie imię Pańskie.
5Usta mają, a nie mówią; oczy mają, a nie widzą.
6Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.
17Nie umrę, ale będę żył, abym opowiadał sprawy Pańskie.
18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.
7Ręce mają, a nie macają; nogi mają, a nie chodzą, ani wołają gardłem swojem.
15Droga jest przed oczyma Pańskiemi śmierć świętych jego.
1Halleluja. Chwalcie imię Pańskie, chwalcie słudzy Pańscy.
18Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.
9I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:
12Tedyś odmienił płacz mój w pląsanie; zdjąłeś ze mnie wór mój, a przepasałeś mię radością. Przetoż tobie śpiewać będzie chwała moja, a milczeć nie będzie. Panie, Boże mój! na wieki wysławiać cię będę.
34Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.
48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?
3Od wschodu słońca, aż do zachodu jego, niech będzie chwalebne imię Pańskie.
4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. O Boże chwały mojej! nie milcz;
38A Bógci nie jest Bogiem umarłych, ale żywych; bo jemu wszyscy żyją.
1Halleluja. Chwalcie Pana na niebiosach; chwalcież go na wysokościach.
3Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.
11Rzekłem, że nie ujrzę Pana, Pana w ziemi żyjących; nie oglądam więcej człowieka między obywatelami na świecie.
1Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie! wołam, skało moja! nie milcz na wołanie moje, bym snać, jeźli mi się nie ozwiesz, nie stał się podobnym zstępującym do grobu.
4Wysławiać cię będą, Panie! wszyscy królowie ziemi, gdy usłyszą wyroki ust twoich.