Ksiega Hioba 14:10

Polska Biblia Gdanska

Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 7:7-9 : 7 Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy. 8 Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie. 9 Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie; 10 Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.
  • Hi 14:12 : 12 Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.
  • Hi 17:13-16 : 13 Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje. 14 Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją. 15 Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda? 16 W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich.
  • Hi 19:26 : 26 A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;
  • Prz 14:32 : 32 Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.
  • Mt 27:50 : 50 Ale Jezus zawoławszy po wtóre głosem wielkim, oddał ducha.
  • Lk 16:22-23 : 22 I stało się, że umarł on żebrak, i odniesiony był od Aniołów na łono Abrahamowe; umarł też i bogacz, i pogrzebiony jest. 23 A będąc w piekle, podniósłszy oczy swe, gdy był w mękach, ujrzał Abrahama z daleka, i Łazarza na łonie jego.
  • Dz 5:10 : 10 I padła zaraz przed nogami jego nieżywa. A wszedłszy młodzieńcy, znaleźli ją umarłą, a wyniósłszy pogrzebli ją podle męża jej.
  • Hi 10:18 : 18 Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!
  • Hi 11:20 : 20 Ale oczy niepobożnych ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście duszy z człowieka.
  • Rdz 49:33 : 33 Tedy przestawszy Jakób mówić do synów swoich, złożył nogi swe na łoże i umarł, i przyłączon jest do ludu swego.
  • Hi 3:11 : 11 Przeczżem w żywocie nie umarł, albo, gdym z żywota wyszedł, czemum nie zginął?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 14:11-14
    4 wersety
    82%

    11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

    12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

    13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

    14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

  • Hi 14:1-3
    3 wersety
    81%

    1Człowiek, narodzony z niewiasty, dni krótkich jest, i pełen kłopotów;

    2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

    3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • Hi 34:14-15
    2 wersety
    79%

    14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

    15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    78%

    3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • Ps 146:4
    76%

    4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • Ps 89:47-48
    2 wersety
    76%

    47Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

    48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

  • Ps 103:15-16
    2 wersety
    76%

    15Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.

    16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Hi 14:8-9
    2 wersety
    75%

    8Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

    9Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

  • Koh 3:19-21
    3 wersety
    75%

    19Bo przypadek synów ludzkich, i przypadek bydła, jest przypadek jednaki. Jako umiera ono, tak umiera i ten, i ducha jednakiego wszyscy mają, a nie ma człowiek nic więcej nad bydlę; bo wszystko jest marność.

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • 2 Sm 14:14
    74%

    14Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.

  • Iz 2:22
    74%

    22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    74%

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

    10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Koh 12:7
    74%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • Ps 49:12
    74%

    12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

  • Hi 17:1
    73%

    1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • Ps 104:29
    73%

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • Koh 6:11-12
    2 wersety
    72%

    11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

    12Albowiem któż wie, co jest dobrego człowiekowi w tym żywocie po wszystkie dni żywota marności jego, które jako cień pomijają? Albo kto oznajmi człowiekowi, co po nim będzie pod słońcem?

  • Hi 8:12
    72%

    12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

  • Hi 4:21
    72%

    21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • Ps 37:36
    71%

    36Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł.

  • Jk 4:14
    71%

    14(Którzy nie wiecie, co jutro będzie; bo cóż jest żywot wasz? Para zaiste jest, która się na mały czas pokazuje, a potem niszczeje.)

  • Koh 8:8
    71%

    8Niemasz człowieka, coby miał moc nad żywotem, żeby zahamował duszę, ani ma mocy nade dniem śmierci; ani ma, czemby się bronił w tym boju, ani wyswobodzi niezbożnego niepobożność.

  • Iz 40:7
    71%

    7Trawa usycha, kwiat opada; skoro wiatr Pański powionie nań; zaprawdęć ludzie są tą trawą.

  • Koh 6:6
    71%

    6A choćby też żył przez dwa tysiące lat, a dobregoby nie użył, azaż do jednego miejsca wszyscy nie idą?

  • Hi 20:7
    71%

    7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • Hi 21:32
    71%

    32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • Koh 12:5
    71%

    5Nawet i wysokiego miejsca bać się będą, i będą się lękać na drodze, gdy zakwitnie migdałowe drzewo, także i szarańcza będzie mu ciężka, i żądza go ominie; bo człowiek idzie do domu wiecznego, a płaczący po ulicach chodzić będą,

  • 1 P 1:24
    71%

    24Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł;

  • Jk 1:11
    71%

    11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • Hi 14:19
    70%

    19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • Hi 33:22
    70%

    22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • Ps 90:6
    70%

    6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • Koh 5:16
    70%

    16Dotego, że po wszystkie dni swoje w ciemności jadał z wielkim kłopotem, z boleścią i z gniewem.

  • Hi 17:15
    70%

    15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

  • Ps 6:5
    70%

    5Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego;

  • Koh 9:5
    70%

    5Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.