Ksiega Hioba 14:11

Polska Biblia Gdanska

Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 19:5 : 5 I zginą wody z morza, a rzeka osiąknie i wyschnie.
  • Jr 15:18 : 18 Przeczże ma być żal mój wieczny? a rana moja śmiertelna, która się uleczyć nie da? Przeczże mi tak masz być jako omylny, jako wody niepewne?
  • Hi 6:15-18 : 15 Bracia moi omylili mię jako potok; pominęli jako gwałtowne potoki, 16 Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa; 17 Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego. 18 Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 14:9-10
    2 wersety
    82%

    9Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • Iz 19:5-7
    3 wersety
    81%

    5I zginą wody z morza, a rzeka osiąknie i wyschnie.

    6I pójdą na wstecz rzeki, opadną i powysychają potoki groblami ujęte, trzcina i sitowie powiędnie.

    7Trawa około rzeki i przy brzegu jej, i wszelakie siewy przy potokach poschną, i zniszczeją i zginą.

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • 4Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

  • Hi 14:18-19
    2 wersety
    77%

    18Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

    19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • 76%

    4Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie;

  • 15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • Hi 24:18-19
    2 wersety
    76%

    18Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

    19Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

  • 7Wszystkie rzeki idą do morza, wszakże morze nie wylewa; do miejsca, z którego rzeki płyną, wracają się, aby zaś stamtąd wychodziły.

  • 5I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • 14Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.

  • 74%

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

  • 33Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • 20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

  • 11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • 73%

    3Dlatego ziemia kwilić będzie, a zemdleje wszystko, co na niej mieszka; zwierz polny i ptastwo niebieskie, nawet i ryby morskie zginą.

  • 30Gdy się staniecie jako dąb, z którego liście opadły, a jako ogród, w którym wody niemasz.

  • 16Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

  • 16Albowiem zapomnisz kłopotu, a jako wody, które pominęły, wspominać go będziesz.

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 2Przeczże, gdy przychodzę, niemasz nikogo? a gdy wołam, nikt się nie ozywa? Izali tak jest ukrócona ręka moja, aby nie mogła odkupić? Izali niemasz we mnie mocy ku wybawieniu? Oto fukiem moim osuszam morze, obracam rzeki w pustynie, tak iż zaśmier dną ryby ich dla niedostatku wody, i zdychają od pragnienia.

  • 16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

  • 16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • 5Słońce wschodzi i słońce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, kędy wschodzi;

  • 7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • 4Płakać będzie i upadnie ziemia, zwątleje i obali się okrąg ziemski; zemdleją wysokie narody ziemskie,

  • 6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • 24Jam wykopał źródła, i piłem wody cudze, a wysuszyłem stopami nóg moich wszystkie potoki oblężonych.

  • 15Bo on między braćmi owoc przyniesie; pierwej jednak przyjdzie wiatr ze wschodu, wiatr Pański od puszczy występujący, i wysuszy źródło jego, wysuszy i zdrój jego; onci rozchwyci skarby wszelkiego naczynia pożądanego.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

  • 15W pustynie góry i pagórki obrócę, i wszystkie zioła ich posuszę; obrócę i rzeki w wyspy, a jeziora wysuszę.

  • 7Lecz po wyjściu niektórych dni wysechł on potok; bo nie padał deszcz na ziemię.

  • 11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • 14Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.

  • 27Który mówię głębinie: Wyschnij, Ja potoki twe wysuszę;

  • 14Dlatego, aby się na potem nie wywyższało wzrostem swoim żadne drzewo przy wodach, i żeby nie wypuszczało wierzchów swoich, między gęstwiną gałęzi, i nie wspinało się nad inne wysokością swoją żadne drzewo wodami opojone. Albowiem ci wszyscy podan i są na śmierć, i wrzuceni w niskości ziemi w pośród synów ludzkich z tymi, którzy zstępują do dołu.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • 15Zniszczy też Pan odnogę morza Egipskiego, i podniesie rękę swoję przeciwko rzece mocnym wiatrem swym, a rozdzieli ją na siedm potoków, i sprawi to, że ją w obuwiu przechodzić będą.

  • 27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.