Ksiega Psalmów 33:7
Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.
8A tchnieniem nozdrzy twoich zebrały się wody; stanęły jako kupa ciekące wody, zsiadły się otchłani w pośród morza.
6Wszystko co chce Pan, to czyni, na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach.
7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.
24Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?
10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
31
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.
15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;
29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:
5Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.
6Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
8Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękają wszyscy obywatele okręgu ziemi.
3Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje.
4Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.
27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,
16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.
17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.
12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.
20Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.
25Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.
6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.
3Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi.
30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.
2Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.
16Tak mówi Pan, który sposobił na morzu drogę, i ścieszkę na bystrych wodach.
13Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa.
16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?
4Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie;
7Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.
15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.
11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.
12Kto zmierzył wody garścią swoją, a niebiosa piędzią rozmierzył? a kto proch ziemi miarą zmierzył? kto zważył na wadze góry, a pagórki na szalach?
6Potem rzekł Bóg: Niech będzie rozpostarcie, w pośrodku wód, a niech dzieli wody od wód.
7I uczynił Bóg rozpostarcie; uczynił też rozdział między wodami, które są pod rozpostarciem; i między wodami, które są nad rozpostarciem; i stało się tak.
16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.
7Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc;
9Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.
34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?
8Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.
6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.