Ksiega Hioba 38:30

Polska Biblia Gdanska

Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 37:10 : 10 Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 38:28-29
    2 wersety
    82%

    28Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?

    29Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi?

  • Hi 37:9-10
    2 wersety
    78%

    9Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

    10Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

  • Hi 38:8-11
    4 wersety
    76%

    8Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?

    9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

    10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

    11I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.

  • 16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • 6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

  • Prz 8:28-29
    2 wersety
    75%

    28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;

    29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

  • Hi 38:22-25
    4 wersety
    75%

    22Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?

    23Które zatrzymywam na czas ucisku, na dzień bitwy i wojny.

    24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

    25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

  • Ps 147:17-18
    2 wersety
    74%

    17Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?

    18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

  • 7Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

  • 16Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa;

  • 18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 31Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać?

  • 11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

  • Hi 38:37-38
    2 wersety
    72%

    37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

    38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • Hi 41:31-32
    2 wersety
    72%

    31

    32

  • 8A tchnieniem nozdrzy twoich zebrały się wody; stanęły jako kupa ciekące wody, zsiadły się otchłani w pośród morza.

  • 10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

  • 2I zawarte są źródła przepaści, i okna niebieskie, i zahamowany jest deszcz z nieba.

  • 20Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.

  • 5Przepaści okryły je; poszli w głębią jako kamień.

  • 30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • 8Który obraca opokę w jezioro wód, a krzemień w źródło wód.

  • 15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

  • 5I martwe rzeczy rodzą się pod wodami, i obywatele ich.

  • 4Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

  • 16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

  • 15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • 8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

  • 16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

  • 6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

  • 8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • Hi 38:13-14
    2 wersety
    69%

    13Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

    14Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci.

  • 9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

  • 19Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.