Ksiega Koheleta 1:5

Polska Biblia Gdanska

Słońce wschodzi i słońce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, kędy wschodzi;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 19:4-6 : 4 Niemasz języka ani mowy, gdzieby głosu ich słychać nie było. 5 Na wszystkę ziemię wyszedł porządek ich, a na kończyny okręgu ziemi słowa ich; słońcu na nich namiot wystawił. 6 A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.
  • Ha 3:11 : 11 Słońce i miesiąc zastanowił się w mieszkaniu swojem, przy jegoż świetle latały strzały twe, i przy blasku lśniącej się włóczni twojej.
  • Rdz 8:22 : 22 A póki ziemia trwać będzie, siew i żniwo, i zimno, i gorąco, i lato, i zima, i dzień, i noc nie ustaną.
  • Joz 10:13-14 : 13 I zastanowiło się słońce, a miesiąc stanął, aż się lud pomścił nad nieprzyjacioły swymi. Izali to nie jest napisano w księgach sprawiedliwego? Tedy stanęło słońce w pośród nieba, a nie pospieszyło się zachodzić, jakoby przez cały dzień. 14 I nie był takowy dzień przedtem, ani potem, w któryby usłuchać miał Pan głosu człowieczego, bo Pan walczył za Izraelem.
  • Ps 42:1 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego pieśń ćwicząca.
  • Ps 89:36-37 : 36 Razem przysiągł przez świętobliwość moję, że nie skłamię Dawidowi, 37 A że nasienie jego zostanie na wieki, a stolica jego jako słońce przedemną;
  • Ps 104:19-23 : 19 Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój. 20 Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne. 21 Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego. 22 Lecz gdy słońce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się. 23 Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.
  • Jr 33:20 : 20 Tak mówi Pan: Jeźli będziecie mogli złamać przymierze moje ze dniem, i przymierze moje z nocą, aby nie bywało dnia ani nocy czasu swego,

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 1:1-4
    4 wersety
    83%

    1Słowa kaznodziei, syna Dawidowego, króla w Jeruzalemie.

    2Marność nad marnościami, powiedział kaznodzieja; marność nad marnościami, i wszystko marność.

    3Cóż za pożytek ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, którą prowadzi pod słońcem?

    4Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi.

  • Koh 1:6-7
    2 wersety
    83%

    6Idzie na południe, a obraca się na północy; wiatr ustawicznie krążąc idzie, a po okręgach swoich wraca się wiatr.

    7Wszystkie rzeki idą do morza, wszakże morze nie wylewa; do miejsca, z którego rzeki płyną, wracają się, aby zaś stamtąd wychodziły.

  • Koh 1:9-10
    2 wersety
    76%

    9Co było, jest to, co być ma; a co się teraz dzieje, jest to, co się dziać będzie, a niemasz nic nowego pod słońcem.

    10Jestże jaka rzecz, o którejby kto rzec mógł: Wej! to coś nowego? I toć już było za onych wieków, które były przed nami.

  • Koh 5:16
    76%

    16Dotego, że po wszystkie dni swoje w ciemności jadał z wielkim kłopotem, z boleścią i z gniewem.

  • Koh 11:7-8
    2 wersety
    76%

    7Zaprawdę wdzięczna jest światłość, i miła rzecz oczom widzieć słońce.

    8A wszakże, choćby przez wiele lat żyw był człowiek, a przez te wszystkie weseliłby się, tedy przywiódłszy sobie na pamięć dni ciemności, jako ich wiele będzie, cokolwiek przeszło, uzna być marnością.

  • Jk 1:11
    76%

    11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • Koh 12:2
    76%

    2Pierwej niż się zaćmi słońce, i światło, i miesiąc i gwiazdy, a nawrócą się obłoki po dżdżu.

  • Ps 19:4-6
    3 wersety
    75%

    4Niemasz języka ani mowy, gdzieby głosu ich słychać nie było.

    5Na wszystkę ziemię wyszedł porządek ich, a na kończyny okręgu ziemi słowa ich; słońcu na nich namiot wystawił.

    6A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.

  • Ps 104:19
    75%

    19Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.

  • Ps 104:22-23
    2 wersety
    74%

    22Lecz gdy słońce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.

    23Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.

  • Ps 103:16
    74%

    16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • Koh 3:20-21
    2 wersety
    74%

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • Koh 3:1
    74%

    1Każda rzecz ma swój czas, i każde przedsięwzięcie ma swój czas pod niebem.

  • Koh 4:7
    73%

    7Znowu obróciwszy się ujrzałem drugą marność pod słońcem.

  • Koh 4:15-16
    2 wersety
    73%

    15Widziałem wszystkich żyjących, którzy chodzą pod słońcem, że przestawali z chłopięciem, potomkiem onego, który miał nastąpić na królestwo po nim.

    16Nie było końca niestatkowi wszystkiego ludu, którykolwiek był przed nimi; nie będąć się potomkowie cieszyć z niego. A tak i to jest marność, i utrapienie ducha. Strzeż nogi twojej, gdy idziesz do domu Bożego, a bądź skłonniejszym ku słuchaniu, niżeli ku dawaniu ofiar ludzi głupich; boć oni nie wiedzą, że źle czynią.

  • Koh 6:4-5
    2 wersety
    73%

    4Bo ten próżno przyszedłszy do ciemności odchodzi, a ciemnościami imię jego okryte bywa.

    5Owszem, słońca nie widział, i nic nie poznaje; a tak odpocznienie lepsze ma, niżeli ów.

  • Koh 1:14
    73%

    14Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha.

  • Hi 9:7
    72%

    7Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.

  • Koh 6:12
    72%

    12Albowiem któż wie, co jest dobrego człowiekowi w tym żywocie po wszystkie dni żywota marności jego, które jako cień pomijają? Albo kto oznajmi człowiekowi, co po nim będzie pod słońcem?

  • Koh 12:7-8
    2 wersety
    72%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

    8Marność nad marnościami, mówi kaznodzieja, a wszystko marność.

  • Ps 50:1
    72%

    1Psalm Asafowi podany. Bóg nad Bogami, Pan mówił i przyzwał ziemię od wschodu słońca aż do zachodu jego.

  • Koh 2:20
    72%

    20I przypadłem na to, abym zwątpił w sercu mojem o wszystkiej pracy, którąm się mądrze bawił pod słońcem.

  • Koh 3:15-16
    2 wersety
    71%

    15To, co było, teraz jest, a co będzie, już było; albowiem Bóg odnawia to, co przeminęło.

    16Nadtom jeszcze widział pod słońcem na miejscu sądu niepobożność, a na miejscu sprawiedliwości niesprawiedliwość.

  • Hi 14:2
    71%

    2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • Ps 90:6
    71%

    6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • Hi 14:11
    71%

    11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

  • Koh 2:11
    71%

    11Lecz gdym się obejrzał na wszystkie sprawy swoje, które czyniły ręce moje, i na prace, którem podejmował pracując: oto wszystko marność, i utrapienie ducha, i niemasz nic pożytecznego pod słońcem.

  • Hi 31:26
    71%

    26Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

  • Koh 3:11
    70%

    11Wszystko dobrze czyni czasu swego; owszem i żądość świata dał do serca ich, choć człowiek dzieła tego, które Bóg sprawuje, ani początku, ani końca nie dochodzi.

  • Koh 8:16
    70%

    16A chociażem udał serce swe na to, abym doszedł mądrości, i zrozumiał kłopoty, które się dzieją na ziemi, dla których człowiek ani we dnie ani w nocy nie śpi;

  • Koh 6:1
    70%

    1Jest złe, którem widział pod słońcem, a jest ludziom zwyczajne.

  • Hi 7:9
    70%

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

  • Koh 2:22
    70%

    22Bo cóż ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, i z usiłowania serca swego, które podejmuje pod słońcem?

  • Koh 8:10
    70%

    10Tedym widział niezbożnych pogrzebionych, że się zaś nawrócili; ale którzy z miejsca świętego odeszli, przyszli w zapamiętanie w onem mieście, w którem dobrze czynili. I toć jest marność.