Ksiega Koheleta 1:6

Polska Biblia Gdanska

Idzie na południe, a obraca się na północy; wiatr ustawicznie krążąc idzie, a po okręgach swoich wraca się wiatr.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • J 3:8 : 8 Wiatr, gdzie chce, wieje i głos jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; takżeć jest każdy, który się narodził z Ducha.
  • Dz 27:13-15 : 13 A gdy powionął wiatr z południa, mniemając, że swego przedsięwzięcia dopięli, puściwszy się od brzegu, płynęli blisko Krety. 14 Lecz niedługo potem uderzył na nie wiatr gwałtowny, który zowią Euroklidon. 15 A gdy był okręt porwany, a nie mógł się oprzeć wiatrowi, puściwszy się płynęliśmy.
  • Hi 37:9 : 9 Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.
  • Hi 37:17 : 17 Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?
  • Ps 107:25 : 25 Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
  • Ps 107:29 : 29 Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.
  • Koh 11:5 : 5 Jako ty nie wiesz, która jest droga wiatru, i jako się zrastają kości w żywocie brzemiennej: tak nie wiesz sprawy Bożej, który wszystko czyni.
  • Jon 1:4 : 4 Ale Pan wzruszył wiatr wielki na morzu, i powstał wicher wielki na morzu; i zdało się, jakoby się okręt rozbić miał.
  • Mt 7:24 : 24 Wszelkiego tedy, który słucha tych słów moich i czyni je, przypodobam mężowi mądremu, który zbudował dom swój na opoce;
  • Mt 7:27 : 27 I spadł deszcz gwałtowny, i przyszła powódź, i wiatry wiały, a uderzyły na on dom, i upadł, a był wielki upadek jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 1:4-5
    2 wersety
    83%

    4Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi.

    5Słońce wschodzi i słońce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, kędy wschodzi;

  • Koh 1:7-10
    4 wersety
    82%

    7Wszystkie rzeki idą do morza, wszakże morze nie wylewa; do miejsca, z którego rzeki płyną, wracają się, aby zaś stamtąd wychodziły.

    8Wszystkie rzeczy są pełne zabaw, a człowiek nie może ich wymówić; oko nie nasyci się widzeniem, a ucho nie napełni się słyszeniem.

    9Co było, jest to, co być ma; a co się teraz dzieje, jest to, co się dziać będzie, a niemasz nic nowego pod słońcem.

    10Jestże jaka rzecz, o którejby kto rzec mógł: Wej! to coś nowego? I toć już było za onych wieków, które były przed nami.

  • 9Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

  • 16Dotego, że po wszystkie dni swoje w ciemności jadał z wielkim kłopotem, z boleścią i z gniewem.

  • 6A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.

  • Koh 12:7-8
    2 wersety
    72%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

    8Marność nad marnościami, mówi kaznodzieja, a wszystko marność.

  • 17Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • 12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • 16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

  • 26Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;

  • Koh 11:3-4
    2 wersety
    70%

    3Gdy się napełniają obłoki, deszcz na ziemię wypuszcają; a gdy upada drzewo na południe, albo na północy, na któremkolwiek miejscu upadnie to drzewo, tam zostanie.

    4Kto upatruje wiatr, nigdy nie będzie siał; a kto się przypatruje obłokom, nie będzie żął.

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 21Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

  • 70%

    8Wiatr, gdzie chce, wieje i głos jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; takżeć jest każdy, który się narodził z Ducha.

  • 55A gdy wiatr wiejący od południa, mówicie: Gorąco będzie; i bywa tak.

  • 13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • 1Brzemię pustego morza. Jako wicher na południe bieży, tak przyjdzie z puszczy, z ziemi strasznej.

  • 12Wiatr gwałtowniejszy niż oni przyjdzie mi; teraz Ja też opowiem im sądy.

  • Koh 3:20-21
    2 wersety
    69%

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • 21Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

  • 7Znowu obróciwszy się ujrzałem drugą marność pod słońcem.

  • 4Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?

  • 12A każde z nich wprost na swą stronę chodziło; kędykolwiek duch chciał, aby szły, tam szły, nie obracały się, gdy chodziły.

  • Koh 1:14-15
    2 wersety
    68%

    14Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha.

    15Co jest krzywego, nie może być wyprostowane, a niedostatki nie mogą być policzone.

  • 67%

    4Oto i okręty, choć tak wielkie są i tęgiemi wiatrami pędzone bywają, wszak i najmniejszym sterem bywają kierowane, gdziekolwiek jest wola sternikowa;

  • 25Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.

  • 1Każda rzecz ma swój czas, i każde przedsięwzięcie ma swój czas pod niebem.

  • 18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

  • 8Owszem, miernie go karał, i w ten czas, gdy go wypychał i gdy go nieprzyjaciel wiatrem swoim gwałtownym w dzień wschodniego wiatru, zabierał.

  • 26Izali słowa moje obwinić myślicie, a przewiewać mowy utrapionego?

  • 15To, co było, teraz jest, a co będzie, już było; albowiem Bóg odnawia to, co przeminęło.

  • 10Bo jako zstępuje deszcz i śnieg z nieba, a tam się więcej nie wraca, ale napawa ziemię, a czyni ją płodną, czyni ją też urodzajną, tak że wydaje nasienie siejącemu, a chleb jedzącemu:

  • 1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.

  • 2Pierwej niż się zaćmi słońce, i światło, i miesiąc i gwiazdy, a nawrócą się obłoki po dżdżu.

  • 13Przypatrz się sprawie Bożej; bo któż może wyprostować, co on skrzywi?

  • 27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

  • 8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • 10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

  • 66%

    8A zawoławszy mię rzekł do mnie, mówiąc: Oto te, które wyszły do ziemi północnej, uspokoiły ducha mego w ziemi północnej.