Ksiega Psalmów 49:12

Polska Biblia Gdanska

Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 49:20 : 20 Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.
  • Ps 82:7 : 7 A wszakże jako i inni ludzie pomrzecie, a jako jeden z książąt upadniecie.
  • Koh 3:18-21 : 18 Nadto rzekłem w sercu swem o sprawie synów ludzkich, że im Bóg okazał, aby wiedzieli, że są podobni bydłu. 19 Bo przypadek synów ludzkich, i przypadek bydła, jest przypadek jednaki. Jako umiera ono, tak umiera i ten, i ducha jednakiego wszyscy mają, a nie ma człowiek nic więcej nad bydlę; bo wszystko jest marność. 20 Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca. 21 A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?
  • Ps 39:5 : 5 Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.
  • Koh 9:12 : 12 Bo człowiek nie wie czasu swego; ale jako ryby, które bywają łowione siecią szkodliwą, i jako ptaki łapane bywają sidłem; tak ułowieni bywają synowie ludzcy we zły czas, gdy na nie nagle przypada.
  • Jk 1:10-11 : 10 A bogaty w poniżeniu swojem; bo jako kwiat trawy przeminie. 11 Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.
  • 1 P 1:24 : 24 Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 49:17-20
    4 wersety
    86%

    17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

    18Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

    19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

    20Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

  • Ps 49:9-11
    3 wersety
    79%

    9(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

    10Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

    11Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • Koh 3:18-21
    4 wersety
    77%

    18Nadto rzekłem w sercu swem o sprawie synów ludzkich, że im Bóg okazał, aby wiedzieli, że są podobni bydłu.

    19Bo przypadek synów ludzkich, i przypadek bydła, jest przypadek jednaki. Jako umiera ono, tak umiera i ten, i ducha jednakiego wszyscy mają, a nie ma człowiek nic więcej nad bydlę; bo wszystko jest marność.

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

    21A któż wie, że duch synów ludzkich wstępuje w górę? a duch bydlęcy, że zstępuje pod ziemię?

  • Ps 49:13-14
    2 wersety
    76%

    13Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.

    14Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

  • Ps 103:15-16
    2 wersety
    74%

    15Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.

    16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • 10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • Hi 4:19-21
    3 wersety
    73%

    19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

    21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • Ps 89:47-48
    2 wersety
    73%

    47Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

    48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

  • 22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • 7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • 29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

  • Ps 39:5-6
    2 wersety
    71%

    5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

    6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

  • 24Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł;

  • 24Boć nie na wieki trwa bogactwo, ani korona od narodu do narodu.

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • Jk 1:10-11
    2 wersety
    71%

    10A bogaty w poniżeniu swojem; bo jako kwiat trawy przeminie.

    11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

  • 11Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją.

  • 7A wszakże jako i inni ludzie pomrzecie, a jako jeden z książąt upadniecie.

  • 16Albowiem nie na wieki będzie pamiątki mądrego i głupiego, dlatego, iż to, co teraz jest, we dni przyszłe wszystkiego zapomną; a jako umiera mądry, tak i głupi.

  • 11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?

  • 26I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

  • 4Dokądżeby ziemia płakać, a trawa na wszystkich polach schnąć miała? Dla złości mieszkających w niej giną wszystkie zwierzęta i ptastwo; bo mówią: Nie widzić Pan skończenia naszego.

  • 13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.

  • 17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

  • 8Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.

  • 17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

  • 11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

  • 9Ufajcież w nim na każdy czas, o narody! Wylewajcie przed obliczem jego serca wasze: Bóg jest ucieczką naszą. Sela.

  • 19Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

  • 6Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.