Ksiega Hioba 14:21

Polska Biblia Gdanska

Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Koh 9:5 : 5 Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.
  • Iz 63:16 : 16 Tyś zaiste ojciec nasz: bo Abraham nie wie o nas, a Izrael nie zna nas. Tyś, Panie! ojciec nasz, odkupiciel nasz; toć jest od wieku imię twoje.
  • Iz 39:7-8 : 7 Ale i synów twoich, którzy wyjdą z ciebie, których spłodzisz, pobiorą, i będą komornikami na dworze króla Babilińskiego. 8 Tedy rzekł Ezechyjasz do Izajasza: Dobre jest słowo Pańskie, któreś mówił; (i dołożył: Dobre,) przeto, że pokój i prawda będzie za dni moich.
  • 1 Sm 4:20 : 20 A gdy umierała, rzekły niewiasty, które były przy niej: Nie bój się, albowiemeś syna porodziła; ale ona nic nie odpowiedziała, ani tego przypuściła do serca swego.
  • Ps 39:6 : 6 Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.
  • Koh 2:18-19 : 18 Nawet omierzła mi i wszystka praca moja, którąm podejmował pod słońcem, przeto, że ją zostawić muszę człowiekowi, który nastanie po mnie. 19 A kto wie, będzieli mądrym, czyli głupim? a wszakże będzie panował nad wszystką pracą moją, którąm prowadził, i w którejm był mądry pod słońcem. Aleć i to marność.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

  • Hi 20:9-11
    3 wersety
    74%

    9Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

    10Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

    11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • 14Jako nagi wyszedł z żywota matki swojej, tak się wraca, jako był przyszedł, a nie odnosi nic z pracy swojej, coby miał wziąć w rękę swoję.

  • Hi 21:19-21
    3 wersety
    74%

    19Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.

    20Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.

    21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

  • 73%

    9Pożarli obcy siłę jego, a on o tem nie wie; sędziwość też nań występuje, wszakże on tego nie wie.

  • Ps 49:17-20
    4 wersety
    73%

    17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

    18Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

    19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

    20Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości. Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

  • 6Korona starców są synowie synów ich, a ozdoba synów są ojcowie ich.

  • 14A oto jeżeliby spłodził syna, któryby widział wszystkie grzechy ojca swego, które czynił, a widząc nie czyniłby tak;

  • 20Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

  • 21Kto w rozkoszy chowa z dzieciństwa sługę swego, na ostatek będzie chciał być za syna.

  • Hi 18:17-18
    2 wersety
    72%

    17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

    18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

  • 20Nade dniem jego zdumiewają się potomkowie, a przodków ogarnie strach.

  • 71%

    4Oddaleni będą synowie jego od zbawienia, i starci będą w bramie, a nie będzie, ktoby ich wyrwał.

  • 20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.

  • 21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • 21Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie nań.

  • 23Pycha człowiecza poniża go; ale pokorny w duchu sławy dostępuje.

  • Hi 17:4-5
    2 wersety
    70%

    4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

    5Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

  • 25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.

  • 18Jeźliby kto miał syna swawolnego, i krnąbrnego, któryby nie słuchał głosu ojca swego, i głosu matki swojej, a będąc strofowany, nie usłuchałby ich:

  • Hi 27:14-15
    2 wersety
    70%

    14Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.

    15Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

  • 15Gdyż cię jedno trochę nawiedził gniew jego, jakoby nie wiedział wielkości grzechów twoich.

  • 4Bo ten próżno przyszedłszy do ciemności odchodzi, a ciemnościami imię jego okryte bywa.

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • 23Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.

  • Hi 21:31-32
    2 wersety
    69%

    31Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?

    32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • 21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  • 13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.

  • 13Boleści rodzącej ogarną go; on synem niemądrym, bo inaczej nie zostawałby tak długo w żywocie matki.

  • 21Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.

  • 21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.

  • 21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

  • 24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

  • 11Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.

  • 13Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.

  • 22Boć znagła powstanie zginienie ich, a upadek obydwóch któż wie?

  • 29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

  • 37Ale na ostatek posłał syna swego, mówiąc: Będą się wstydzić syna mego.

  • 7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.