Ksiega Hioba 20:9

Polska Biblia Gdanska

Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 7:8 : 8 Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie.
  • Hi 7:10 : 10 Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.
  • Hi 8:18 : 18 Ale gdy go wytną z miejsca jego, tedy się go miejsce zaprze, mówiąc: Niewidziałem cię.
  • Ps 37:10 : 10 Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz.
  • Ps 37:36 : 36 Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł.
  • Ps 103:15-16 : 15 Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie. 16 Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.
  • Hi 20:7 : 7 A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?
  • Hi 27:3 : 3 Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 20:7-8
    2 wersety
    86%

    7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

    8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

  • Hi 7:7-10
    4 wersety
    85%

    7Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.

    8Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie.

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

    10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 10Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

  • 19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

  • 27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.

  • Hi 15:28-30
    3 wersety
    76%

    28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

    29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 19Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

  • Hi 18:17-20
    4 wersety
    75%

    17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

    18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

    19Nie będzie syn ani wnuk między ludem jego, i nikt nie pozostanie w mieszkaniach jego.

    20Nade dniem jego zdumiewają się potomkowie, a przodków ogarnie strach.

  • 36Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł.

  • 11Rzekłem, że nie ujrzę Pana, Pana w ziemi żyjących; nie oglądam więcej człowieka między obywatelami na świecie.

  • 18Ale gdy go wytną z miejsca jego, tedy się go miejsce zaprze, mówiąc: Niewidziałem cię.

  • Hi 20:20-21
    2 wersety
    74%

    20Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

    21Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

  • 11Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.

  • 12Ale tam na onem miejscu, gdzie go przeniosą, umrze, a tak tej ziemi więcej nie ogląda.

  • Hi 21:20-21
    2 wersety
    74%

    20Oglądają oczy jego nieszczęście swoje, a z popędliwości Wszechmocnego pić będzie.

    21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

  • 20Ale oczy niepobożnych ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście duszy z człowieka.

  • 9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • 21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

  • 5Owszem, słońca nie widział, i nic nie poznaje; a tak odpocznienie lepsze ma, niżeli ów.

  • 10Nie płaczcież umarłego, ani go żałujcie, ale ustawicznie płaczcie nad tym, który odchodzi; bo się więcej nie wróci, aby oglądał ziemię, w której się narodził.

  • 20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

  • 16Synu człowieczy! oto Ja od ciebie odejmę żądność oczów twoich z prędka; wszakże nie kwil, ani płacz, a niech nie wychodzą łzy twoje.

  • 17Króla w piękności jego oglądają oczy twoje, ujrzą i ziemię daleką.

  • 16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

  • 21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • 11Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.

  • 6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 9Pójdęli w lewo, choćby zatrudniony był, nie oglądam go; ukryłliby się w prawo, nie ujrzę go,

  • Hi 20:17-18
    2 wersety
    71%

    17Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła.

    18Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi.

  • 10Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz.

  • 6Albowiem stanie się jako wrzos na puszczy, który nie czuje, gdy co dobrego przychodzi, ale bywa na suchych miejscach na puszczy w ziemi słonej, i w której nikt nie mieszka.

  • 9(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

  • 32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • 25Ale dni moje prędsze były niż poseł; uciekły, a nie widziały nic dobrego.

  • 15Oko cudzołożnika pilnuje zmierzku, mówiąc: Nie ujrzy mię nikt; i zakrywa oblicze swe.