Ksiega Hioba 20:6

Polska Biblia Gdanska

By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 14:13-14 : 13 Wszakieś ty mawiał w sercu swem: Wstąpię na niebo, nad gwiazdy Boże wywyższę stolicę moję, a usiądę na górze zgromadzenia, na stronach północnych: 14 Wstąpię na wysokość obłoków, będę równy Najwyższemu.
  • Ab 1:3-4 : 3 Pycha serca twego zdradziła cię, o ty! który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, w wysokiem mieszkaniu twojem, który mówisz w sercu swojem: Któż mię na ziemię ściągnie? 4 Choćbyś się wywyższył jako orzeł, owszem, choćbyś między gwiazdami położył gniazdo twoje, i stamtąd cię stargnę, mówi Pan.
  • Rdz 11:4 : 4 Potem rzekli: Nużeż, zbudujmy sobie miasto i wieżą, której by wierzch dosięgał do nieba, a uczyńmy sobie imię; byśmy się snać nie rozproszyli po obliczu wszystkiej ziemi.
  • Mt 11:23 : 23 A ty Kapernaum! któreś aż do nieba wywyższone, aż do piekła strącone będziesz; bo gdyby się były w Sodomie te cuda działy, które się działy w tobie, zostałaby była aż do dnia dzisiejszego.
  • Dn 4:11 : 11 Wielkie było ono drzewo i mocne, a wysokość jego dosięgała nieba, a okazałe było aż do granic wszystkiej ziemi;
  • Dn 4:22 : 22 Tyś jest tym, o królu! któryś się rozwielmożył i zmocnił, a wielkość twoja urosła, i podniosła się aż do nieba, a władza twoja aż do kończyn ziemi.
  • Am 9:2 : 2 Choćby się zakopali w ziemię, i stamtądby ich ręka moja wzięła; choćby wstąpili aż do nieba, i stamtądby ich stargnął.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 20:7-8
    2 wersety
    78%

    7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

    8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

  • Hi 22:12-14
    3 wersety
    76%

    12Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.

    13Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?

    14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

  • 27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

  • 5Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

  • 5Spojrzyj w niebo, a obacz; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię.

  • 34

  • Ps 10:5-6
    2 wersety
    73%

    5Darzą mu się drogi jego na każdy czas; dalekie są sądy twoje od niego; sapa przeciwko wszystkim nieprzyjaciołom swym.

    6Mówi w sercu swem: Nie będę wzruszony od narodu do narodu; bo się nie boję złego.

  • Iz 14:14-15
    2 wersety
    72%

    14Wstąpię na wysokość obłoków, będę równy Najwyższemu.

    15Wszakże strącon jesteś aż do piekła, w głębokość dołu.

  • 9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

  • 6A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje.

  • Ps 113:4-6
    3 wersety
    71%

    4Pan jest nad wszystkie narody wywyższony; chwała jego nad niebiosa.

    5Któż taki, jako Pan Bóg nasz, który mieszka na wysokości?

    6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.

  • 16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

  • 20Ale gdy się wyniosło serce jego, a duch jego zmocnił się w pysze, złożony jest z stolicy królestwa swego, a sława odjęta była od niego;

  • 5Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

  • 5Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.

  • 10Przetoż tak mówi panujący Pan: Dlatego, że wysoko wzrósł, a wywyższył wierzch swój między gęstwiną gałęzi, i podniosło się serce jego dla wysokości jego:

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 11Tedy się odmieni duch jego, a wystąpi i przewini, myśląc, że ta moc jego jest boga jego.

  • 24Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.

  • 5Nieprawość rozmyśla na łożu swojem, stoi na drodze nie dobrej, a złego się nie waruje.

  • 11Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja. Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.

  • Ab 1:3-4
    2 wersety
    69%

    3Pycha serca twego zdradziła cię, o ty! który mieszkasz w rozpadlinach skalnych, w wysokiem mieszkaniu twojem, który mówisz w sercu swojem: Któż mię na ziemię ściągnie?

    4Choćbyś się wywyższył jako orzeł, owszem, choćbyś między gwiazdami położył gniazdo twoje, i stamtąd cię stargnę, mówi Pan.

  • 20Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

  • 6Umiłowałeś wszystkie słowa szkodliwe, i język zdradliwy.

  • 8Wyższe są niż niebiosa, cóż uczynisz? Głębsze niż piekło, jakoż poznasz?

  • 19Toć to jest wesele drogi jego, a inny z ziemi wyrośnie.

  • 2Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.

  • 29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

  • 11Oczy wyniosłe człowiecze zniżone będą, a wysokość ludzka nachylona będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 34Temu, który jeździ na najwyższych niebiosach od wieczności; oto wydaje głos swój, głos mocy swojej.

  • 15Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.

  • 22Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?

  • 6Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.

  • Hi 37:21-22
    2 wersety
    68%

    21Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

    22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

  • 29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

  • 20Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

  • 12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

  • 17I będzie nachylona wyniosłość człowiecza, a wywyższenie ludzkie zniżone będzie; ale sam Pan wywyższony będzie dnia onego.

  • 21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.