Ksiega Psalmów 97:6
Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.
Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Opowiadajcie między narodami chwałę jego, między wszystkimi ludźmi cuda jego.
4Albowiem wielki Pan i wszelkiej chwały godny, i straszliwy jest nad wszystkich bogów.
5Wszyscy bowiem bogowie narodów są bałwani; ale Pan niebiosa uczynił.
6Zacność i ochędóstwo przed obliczem jego, moc i piękność w świątnicy jego.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
6Tedy niebiosa opowiedzą sprawiedliwość jego; albowiem sam Bóg jest sędzią. Sela.
1Pan króluje; wyskakuj ziemio, a wesel się mnóstwo wysep!
2Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.
3Ogień przed obliczem jego idzie, a zapala w około nieprzyjaciół jego.
4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.
5Góry jako wosk rozpływają się przed obliczem Pańskiem, przed obliczem Pana wszystkiej ziemi.
7Niechże będą zawstydzeni wszyscy, którzy służą obrazom, którzy się chlubią w bałwanach; kłaniajcież mu się wszyscy bogowie.
4Pan jest nad wszystkie narody wywyższony; chwała jego nad niebiosa.
24Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;
5Bo się objawi chwała Pańska, a ujrzy wszelkie ciało społem, iż usta Pańskie mówiły.
9Kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości; niech się lęka oblicza jego wszystka ziemia.
10Powiadajcie między poganami: Pan króluje, a że i krąg świata utwierdzony będzie, tak, aby się nie poruszył, a iż będzie sądził ludzi w sprawiedliwości.
11Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia; niech zaszumi morze, i co w niem jest.
2Objawił Pan zbawienie swoje; przed oczyma pogan oznajmił sprawiedliwość swoję.
26Gdyż bogowie pogańscy są bałwanami; ale Pan niebiosa uczynił.
27Sława i zacność przed nim, moc i wesele na miejscu jego.
3Chwalebne i ozdobne dzieło jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki.
31Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.
32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.
15Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;
16Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;
13Przed obliczem Pańskiem; boć idzie, idzie zaiste, aby sądził ziemię. Będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, a narody w prawdzie swojej.
30Bójcie się oblicza jego wszystka ziemio, a będzie utwierdzony okrąg ziemi, aby się nie poruszył.
31Niech się rozradują niebiosa, a niech się rozweseli ziemia, a niech mówią w narodach: Pan króluje!
2Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.
9Przed Panem, bo idzie sądzić ziemię. On będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, i narody w prawości.
5Miłuje sąd i sprawiedliwość; pełna jest ziemia miłosierdzia Pańskiego.
5Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.
6I moc strasznych uczynków twoich ogłaszać będą, i ja zacność twoję opowiadać będę,
5Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.
5Że aż na wieki utwierdzę nasienie twoje, a zbuduję od narodu do narodu stolicę twoję.Sela.
13Chwalcie imię Pańskie; albowiem wywyższone jest imię jego samego, a chwała jego nad ziemią i niebem.
5I będą śpiewali o drogach Pańskich, a iż wielka jest chwała Pańska.
7Bo sprawiedliwy Pan, sprawiedliwość miłuje, na szczerego patrzą oczy jego.
9Wszystkie narody, któreś ty stworzył, przychodząc kłaniać się będą przed obliczem twojem, Panie! i wielbić będą imię twoje.
12Aby oznajmili synom ludzkim mocy jego, a chwałę i ozdobę królestwa jego.
11Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja. Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.
2Oddawajcie Panu chwałę imienia jego; kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości.
5Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.
3I wszyscy synowie Izraelscy, widząc, gdy zstępował ogień, i chwała Pańska na dom, upadli twarzą swą na ziemię, na tło, a kłaniając się chwalili Pana, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego.
19To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,
9Na głos Pański z bólem rodzą łanie, i odkrywają się lasy; ale w kościele swym opowiada wszystkę chwałę swoję.
6Moc spraw swoich oznajmił ludowi swemu, dawszy im dziedzictwo pogan.
3I wołał jeden do drugiego, mówiąc: Święty, święty, święty, Pan zastępów; pełna jest wszystka ziemia chwały jego.