Ksiega Hioba 20:5
Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?
Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:
8Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
3Dokądże niepobożni, Panie! dokądże niepobożni radować się będą?
4Długoż będą świegotać i hardzie mówić, chlubiąc się wszyscy, którzy czynią nieprawość?
5Śpiewajcież Panu święci jego, a wysłuchajcie pamiątkę świętobliwości jego.
13Takieć są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga; i tak nadzieja obłudnika zginie.
19Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.
20Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.
10Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz.
20Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.
28Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.
30Aby dalej nie panował człowiek obłudny na upadek ludzki.
20
10Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość.
15Owszem, pyszne mamy za błogosławione, ponieważ się ci budują, którzy czynią niezbożność, a którzy kuszą Boga, zachowani bywają.
8Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.
6Umiłowałeś wszystkie słowa szkodliwe, i język zdradliwy.
7Przetoż cię Bóg zniszczy na wieki; porwie cię, i wyrwie cię z przybytku, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.
6Występek złego jest mu sidłem; ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się.
5Owszem, światłość niepobożnych zgaśnie, i nie będzie świeciła iskra ognia ich.
21Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.
7Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego,
19Toć to jest wesele drogi jego, a inny z ziemi wyrośnie.
10Widząc to niepobożny, będzie się gniewał, i zębami swemi zgrzytał, i schnąć będzie; żądość niepobożnych zginie.
12Gdy się radują sprawiedliwi, wielka jest sława; ale gdy powstawają niepobożni, kryje się człowiek.
14Którzy się radują, gdy czynią złe, a weselą się w złośliwych przewrotnościach;
20Gdy ustanie okrutnik, a zniszczeje naśmiewca, wykorzenieni będą wszyscy, którzy pilnowali nieprawości;
21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?
27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.
22Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.
7Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?
17Częstoż pochodnia niepobożnych gaśnie? a zginienie ich przychodzi na nich? Oddziela im Bóg boleści w gniewie swoim.
15Radość się mnoży sprawiedliwemu, gdy się sąd odprawuje; ale strach tym, którzy czynią nieprawość.
20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?
15Tom wszystko widział za dni marności mojej: Bywa sprawiedliwy, który ginie z sprawiedliwością swoją; także bywa niezbożnik, który długo żyje we złości swojej.
23Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;
3Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.
2Złośnik z hardości prześladuje ubogiego; niechajże będą uchwyceni w chytrych zamysłach, które zamyślają.
3Bo się chlubi niezbożnik w pożądliwościach duszy swojej, a łakomy błogosławi sobie a draźni Pana.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa nauczająca.
12Bóg daje przestrogę sprawiedliwemu na domie niezbożnika, który podwraca niezbożnych dla złości ich.
9Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
25Jako przemija wicher, tak się niepobożni nie ostoją; ale sprawiedliwy ma grunt wieczny.
13Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego.
5Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie pomsty.
11Dom niezbożnych zgładzony będzie; ale przybytek cnotliwych zakwitnie.
13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.
13Ale niezbożnemu nie dobrze będzie, ani się przedłużą dni jego, owszem pomija jako cień, przeto, iż się nie boi oblicza Bożego.
30Że w dzień zatracenia zły zachowany bywa, w dzień, którego gniew przywiedziony bywa.