2 Ksiega Samuela 22:12

Polska Biblia Gdanska

Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Sm 22:10 : 10 Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.
  • Ps 97:2 : 2 Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.
  • Hi 36:29 : 29 (Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.
  • Ps 18:11-12 : 11 A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych. 12 Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.
  • Ps 27:5 : 5 Bo mię skryje w dzień zły w przybytku swoim; zachowa mię w skrytości namiotu swego, a na skale wywyższy mię.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 18:9-13
    5 wersety
    94%

    9Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

    10Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

    11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

    12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

    13Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

  • 2 Sm 22:9-11
    3 wersety
    84%

    9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.

    10Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

    11I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.

  • Hi 22:13-14
    2 wersety
    82%

    13Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?

    14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

  • Hi 26:8-10
    3 wersety
    80%

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

    10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.

  • 2 Sm 22:13-15
    3 wersety
    80%

    13Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.

    14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.

    15Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.

  • Ps 97:2-3
    2 wersety
    79%

    2Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.

    3Ogień przed obliczem jego idzie, a zapala w około nieprzyjaciół jego.

  • 9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

  • Ps 104:2-3
    2 wersety
    79%

    2Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

    3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

  • 11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

  • Hi 36:29-30
    2 wersety
    75%

    29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

    30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • Jr 10:12-13
    2 wersety
    75%

    12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.

    13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    74%

    17Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

    18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • 12Tedy rzekł Salomon: Pan powiedział, iż miał mieszkać we mgle.

  • 26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

  • 28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;

  • 26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

  • 22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

  • 22Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.

  • 3Obłoczę niebiosa w ciemności, a wór daję za odzienie ich.

  • 22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 72%

    5Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!

  • 13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.

  • 12Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; owszem tobie noc jako dzień świeci; ciemnościć są jako światłość.

  • 32

  • 72%

    6A będzie namiotem na zasłonę we dnie od gorąca, a na ucieczkę i ukrycie przede dżdżem i powodzią.

  • 8Wszystkie światła jasne na niebiosach zaćmię dla ciebie, i przywiodę ciemność na ziemię twoję, mówi panujący Pan.

  • 8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • 39Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

  • 18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.