Ksiega Psalmów 18:9

Polska Biblia Gdanska

Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Pwt 5:22-23 : 22 Teć słowa mówił Pan do wszystkiego zgromadzenia waszego na górze z pośrodku ognia, obłoku, i mgły, głosem wielkim, a nic więcej nie przydał, i napisał je na dwóch tablicach kamiennych, które mnie oddał. 23 I stało się, gdyście usłyszeli głos z pośrodku ciemności; gdy góra ogniem pałała, żeście przystąpili do mnie, wszystkie książęta pokoleń waszych, i starsi wasi,
  • Pwt 33:26 : 26 Nie masz tak prawego, jako Bóg, który jeździ po niebie ku ratunku twemu, i w wielmożności swej na obłokach.
  • 2 Sm 22:10 : 10 Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.
  • Ps 68:4 : 4 Ale sprawiedliwi weselić się i radować będą przed obliczem Bożem, i pląsać będą od radości.
  • Ps 144:5-9 : 5 Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się. 6 Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich. 7 Ściągnij rękę swą z wysokości; wybaw mię, a wyrwij mię z wód wielkich, z ręki cudzoziemców. 8 Których usta kłamstwo mówią, a prawica ich, prawica omylna. 9 Boże! pieśń nową tobie zaśpiewam; na lutni, i na instrumencie o dziesięciu stronach śpiewać ci będę. 10 Bóg daje zwycięstwo królom, a Dawida, sługę swego, wybawia od miecza srogiego. 11 Wybawże mię, a wyrwij mię z ręki cudzoziemców, których usta mówią kłamstwo, a prawica ich prawica omylna; 12 Aby synowie nasi byli jako szczepy rosnące w młodości swojej, a córki nasze, jako kamienie węgielne, wyciosane w budynku kościelnym. 13 Szpiżarnie nasze pełne niech wydawają wszelakie potrzeby; trzody nasze niech rodzą tysiące, niech rodzą dziesięć tysięcy w oborach naszych. 14 Woły nasze niech będą tłuste; niech nie będzie wtargnienia, ani zajęcia, ani narzekania po ulicach naszych. 15 Błogosławiony lud, któremu się tak dzieje. Błogosławiony lud, którego Bogiem jest Pan.
  • Iz 51:6 : 6 Podnieście ku niebu oczy wasze, a spojrzyjcie na ziemię na dół. Niebiosa jako dym zniszczeją, a ziemia jako odzienie zwiotszeje, i obywatele jej, jako i ona zginą; ale zbawienie moje na wieki będzie, a sprawiedliwość moja nie ustanie.
  • Jl 3:16 : 16 Nadto Pan z Syonu zaryczy, a z Jeruzalemu wyda głos swój, tak, że zadrżą niebiosa i ziemia; Ale Pan jest ucieczką ludu swego i siłą synów Izraelskich.
  • Mt 24:29 : 29 A zaraz po utrapieniu onych dni słońce się zaćmi, a księżyc nie da jasności swojej, i gwiazdy będą padać z nieba, i mocy niebieskie poruszą się.
  • Mk 15:33 : 33 A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.
  • J 13:7 : 7 Odpowiedział Jezus, i rzekł mu: Co ja czynię, ty nie wiesz teraz, ale się potem dowiesz.
  • Hbr 12:26 : 26 Którego głos na on czas poruszył był ziemią, a teraz obiecał, mówiąc: Jeszcze ja raz poruszę nie tylko ziemią, ale i niebem.
  • 2 P 3:10 : 10 A on dzień Pański przyjdzie jako złodziej w nocy, w który niebiosa z wielkim trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone ogniem stopnieją, a ziemia i rzeczy, które są na niej, spalone będą.
  • Ap 20:11 : 11 I widziałem stolicę wielką białą, i siedzącego na niej, przed którego obliczem uciekła ziemia i niebo, a miejsce im nie jest znalezione.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 2 Sm 22:8-14
    7 wersety
    97%

    8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.

    9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.

    10Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

    11I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.

    12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

    13Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.

    14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.

  • Ps 18:10-13
    4 wersety
    83%

    10Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

    11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

    12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

    13Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

  • Ps 18:7-8
    2 wersety
    78%

    7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

    8Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

  • 5Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    74%

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

  • Mi 1:3-4
    2 wersety
    74%

    3Bo oto Pan wyjdzie z miejsca swojego, a zstąpiwszy deptać będzie po wysokościach ziemi;

    4I rozpłyną się góry pod nim, a doliny popadają się, tak jako wosk od ognia, i jako wody, które spadają na dół.

  • Ha 3:3-6
    4 wersety
    74%

    3Gdy Bóg szedł od południa, a Święty z góry Faran, Sela! okryła niebiosa sława jego, a chwały jego ziemia pełna była.

    4Jasność jego była jako światłość, rogi były na bokach jego, a tam była skryta siła jego.

    5Przed obliczem jego szedł mór, a węgle pałające szły przed nogami jego.

    6Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.

  • Hi 22:13-14
    2 wersety
    74%

    13Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?

    14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

  • Ps 104:2-3
    2 wersety
    73%

    2Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

    3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

  • Ps 97:2-4
    3 wersety
    72%

    2Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.

    3Ogień przed obliczem jego idzie, a zapala w około nieprzyjaciół jego.

    4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

  • 3Jako gdyś czynił dziwy, którycheśmy się nie spodziewali; zstąpiłeś, a od oblicza twego góry się rozpływały.

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    72%

    17Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

    18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • 9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

  • 1Obyś rozdarł niebiosa, i zstąpił, aby się od oblicza twego góry rozpłynęły!

  • 71%

    8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

  • 18A góra Synaj kurzyła się wszystka, przeto, iż zstąpił na nią Pan w ogniu; i występował dym z niej, jako dym z pieca, i trzęsła się wszystka góra bardzo.

  • 23Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.

  • 8Boże! gdyś wychodził przed obliczem ludu twego, gdyś chodził po puszczy; Sela,

  • 70%

    5Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.

  • 11Tedyście przystąpili, a stanęliście pod górą, a ona góra pałała ogniem aż do samego nieba, a była na niej ciemność, obłok i mgła.

  • 69%

    9Ale to, że wstąpił, cóż jest, jedno iż pierwej był zstąpił do najniższych stron ziemi?

  • 32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

  • 6Jako zstępuje deszcz na pokoszoną trawę, a deszcz kroplisty skrapiający ziemię:

  • 3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

  • 4Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.

  • 25A gdy stały i spuszczały skrzydła swoje, tedy był szum z wierzchu nad rozpostarciem, które było nad głową ich.

  • 3Obłoczę niebiosa w ciemności, a wór daję za odzienie ich.

  • 6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.

  • 69%

    2Choćby się zakopali w ziemię, i stamtądby ich ręka moja wzięła; choćby wstąpili aż do nieba, i stamtądby ich stargnął.

  • 29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.