Ksiega Psalmów 77:17

Polska Biblia Gdanska

Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 18:14 : 14 I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.
  • Ps 68:8-9 : 8 Boże! gdyś wychodził przed obliczem ludu twego, gdyś chodził po puszczy; Sela, 9 Ziemia się trzęsła, także i niebiosa rozpływały się przed obliczem Bożem, i ta góra Synaj drżała przed twarzą Boga, Boga Izraelskiego.
  • Ps 68:33 : 33 Królestwa ziemi! śpiewajcież Bogu, śpiewajcie Panu. Sela.
  • Ps 144:6 : 6 Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.
  • Ha 3:11 : 11 Słońce i miesiąc zastanowił się w mieszkaniu swojem, przy jegoż świetle latały strzały twe, i przy blasku lśniącej się włóczni twojej.
  • Sdz 5:4 : 4 Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.
  • 2 Sm 22:15 : 15 Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 77:18-19
    2 wersety
    85%

    18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

    19Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.

  • 2 Sm 22:14-16
    3 wersety
    81%

    14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.

    15Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.

    16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

  • 16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

  • Ps 18:11-15
    5 wersety
    79%

    11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

    12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

    13Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

    14I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.

    15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

  • 6Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.

  • Ha 3:9-11
    3 wersety
    79%

    9Jawnie odkryty jest łuk twój dla przysięgi pokoleniom wyrzeczonej, Sela!

    10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

    11Słońce i miesiąc zastanowił się w mieszkaniu swojem, przy jegoż świetle latały strzały twe, i przy blasku lśniącej się włóczni twojej.

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

  • 13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • Hi 38:34-35
    2 wersety
    75%

    34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

    35Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy?

  • 11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • 4Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.

  • 3Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi.

  • Hi 37:2-6
    5 wersety
    74%

    2Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.

    3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

    4Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.

    5Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.

    6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

  • 8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • 12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

  • 15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

  • 25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

  • Hi 36:27-29
    3 wersety
    73%

    27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

    28Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.

    29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

  • 4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

  • 16Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.

  • 9Ziemia się trzęsła, także i niebiosa rozpływały się przed obliczem Bożem, i ta góra Synaj drżała przed twarzą Boga, Boga Izraelskiego.

  • 30Gdy da usłyszeć Pan wielmożność głosu swego, i wyciągnione ramię swoje okaże w popędliwości gniewu swojego, i w płomieniu ognia pożerającego z rozproszeniem, z gwałtownym dżdżem, i z gradem kamiennym.

  • 26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

  • 7O Boże! pokruszże zęby ich w ustach ich; połam, Panie! lwiąt trzonowe zęby.

  • 3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

  • 23Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.

  • 18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

  • 7A w wielkości Majestatu twego podwróciłeś przeciwniki twoje; puściłeś gniew twój, który je pożarł jako słomę.

  • 15Jako ogień, który las pali, i jako płomień, który zapala góry.

  • 8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.