Ksiega Psalmów 104:3

Polska Biblia Gdanska

Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Am 9:6 : 6 Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.
  • Iz 19:1 : 1 Brzemię Egiptu. Oto Pan jedzie na obłoku lekkim, i przyciągnie do Egiptu, a poruszą się bałwany Egipskie przed oblicznością jego, a serce Egipczan rozpłynie się w pośrodku ich.
  • 2 Sm 22:11 : 11 I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.
  • Ps 18:10-11 : 10 Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego. 11 A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.
  • Ps 139:9 : 9 Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,
  • Na 1:3 : 3 Pan nierychły do gniewu a wielkiej mocy, który winnego nie czyni niewinnym; w wichrze i w burzy jest droga Pańska, a obłok jest prochem nóg jego,
  • Mt 26:64 : 64 Rzekł mu Jezus: Tyś powiedział; wszakże powiadam wam: Odtąd ujrzycie Syna człowieczego siedzącego na prawicy mocy Bożej, i przychodzącego na obłokach niebieskich.
  • Ap 1:7 : 7 Oto idzie z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, i ci, którzy go przebili; i narzekać będą przed nim wszystkie pokolenia ziemi. Tak, Amen.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 18:9-12
    4 wersety
    82%

    9Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

    10Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

    11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

    12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

  • 2Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

  • 2 Sm 22:10-12
    3 wersety
    81%

    10Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

    11I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.

    12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

  • 4Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • 77%

    8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

  • Jr 51:15-16
    2 wersety
    77%

    15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;

    16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • Jr 10:12-13
    2 wersety
    76%

    12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.

    13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • 14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

  • 75%

    6Który na niebiesiech zbudował pałace swoje, a zastęp swój na ziemi uszykował; który może zawołać wody morskie, a wylać je na oblicze ziemi; Pan jest imię jego.

  • 11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

  • Hi 36:29-30
    2 wersety
    75%

    29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

    30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    75%

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

  • Hi 37:15-16
    2 wersety
    74%

    15Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?

    16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?

  • 8Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;

  • 25Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.

  • 25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

  • 13Albowiem oto on jest, który kształtuje góry, a tworzy wiatry, i który oznajmuje człowiekowi, jaka jest myśl jego; on z rannej zorzy ciemność czyni, a depcze wysokości ziemi; Pan Bóg zastępów jest imię jego.

  • 8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • Ps 104:12-13
    2 wersety
    73%

    12Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.

    13Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

  • 37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

  • 3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

  • 9Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

  • 18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

  • 6Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.

  • 72%

    3Pan nierychły do gniewu a wielkiej mocy, który winnego nie czyni niewinnym; w wichrze i w burzy jest droga Pańska, a obłok jest prochem nóg jego,

  • 4Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?

  • 4Chwalcie go niebiosa nad niebiosami, i wody, które są nad niebem.

  • 72%

    8Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.

  • 33Królestwa ziemi! śpiewajcież Bogu, śpiewajcie Panu. Sela.

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    72%

    17Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

    18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • 26Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;

  • 27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

  • 25A gdy stały i spuszczały skrzydła swoje, tedy był szum z wierzchu nad rozpostarciem, które było nad głową ich.

  • 9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

  • 32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)