2 Ksiega Samuela 22:10

Polska Biblia Gdanska

Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Krl 8:12 : 12 Tedy rzekł Salomon: Pan powiedział, iż miał mieszkać we mgle.
  • Ps 97:2 : 2 Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.
  • Wj 20:21 : 21 Stał tedy lud z daleka; a Mojżesz przystąpił do ciemnej mgły, w której był Bóg.
  • Ps 144:5 : 5 Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.
  • Iz 64:1-3 : 1 Obyś rozdarł niebiosa, i zstąpił, aby się od oblicza twego góry rozpłynęły! 2 (Jako od gorejącego ognia, ognia roztapiającego, woda wre,) abyś oznajmił imię twoje nieprzyjaciołom twoim, ażeby się od oblicza twego narody zatrwożyły. 3 Jako gdyś czynił dziwy, którycheśmy się nie spodziewali; zstąpiłeś, a od oblicza twego góry się rozpływały.
  • Na 1:3 : 3 Pan nierychły do gniewu a wielkiej mocy, który winnego nie czyni niewinnym; w wichrze i w burzy jest droga Pańska, a obłok jest prochem nóg jego,
  • Mt 27:45 : 45 A od szóstej godziny stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do dziewiątej godziny.
  • Lk 23:44-45 : 44 A było około szóstej godziny, i stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do godziny dziewiątej. 45 I zaćmiło się słońce, a zasłona kościelna rozerwała się w pół.
  • Pwt 4:11 : 11 Tedyście przystąpili, a stanęliście pod górą, a ona góra pałała ogniem aż do samego nieba, a była na niej ciemność, obłok i mgła.
  • Ps 104:3 : 3 Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 18:8-13
    6 wersety
    97%

    8Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

    9Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

    10Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

    11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

    12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

    13Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

  • 2 Sm 22:11-15
    5 wersety
    84%

    11I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.

    12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

    13Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.

    14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.

    15Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.

  • 2 Sm 22:8-9
    2 wersety
    78%

    8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.

    9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.

  • 5Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

  • Hi 22:13-14
    2 wersety
    75%

    13Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?

    14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

  • Mi 1:3-4
    2 wersety
    74%

    3Bo oto Pan wyjdzie z miejsca swojego, a zstąpiwszy deptać będzie po wysokościach ziemi;

    4I rozpłyną się góry pod nim, a doliny popadają się, tak jako wosk od ognia, i jako wody, które spadają na dół.

  • 9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

  • Ha 3:3-5
    3 wersety
    73%

    3Gdy Bóg szedł od południa, a Święty z góry Faran, Sela! okryła niebiosa sława jego, a chwały jego ziemia pełna była.

    4Jasność jego była jako światłość, rogi były na bokach jego, a tam była skryta siła jego.

    5Przed obliczem jego szedł mór, a węgle pałające szły przed nogami jego.

  • Ps 104:2-3
    2 wersety
    73%

    2Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

    3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

  • Ps 97:2-4
    3 wersety
    73%

    2Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.

    3Ogień przed obliczem jego idzie, a zapala w około nieprzyjaciół jego.

    4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

  • 3Jako gdyś czynił dziwy, którycheśmy się nie spodziewali; zstąpiłeś, a od oblicza twego góry się rozpływały.

  • 1Obyś rozdarł niebiosa, i zstąpił, aby się od oblicza twego góry rozpłynęły!

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    71%

    17Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

    18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • 11Tedyście przystąpili, a stanęliście pod górą, a ona góra pałała ogniem aż do samego nieba, a była na niej ciemność, obłok i mgła.

  • 1I widziałem drugiego Anioła mocnego, zstępującego z nieba, obłokiem odzianego, a na głowie jego była tęcza, a oblicze jego jako słońce, a nogi jego jako słupy ognia.

  • 13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • 23Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.

  • 9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

  • 32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

  • 69%

    5Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.

  • 69%

    8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 6Jako zstępuje deszcz na pokoszoną trawę, a deszcz kroplisty skrapiający ziemię:

  • 22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

  • 8Boże! gdyś wychodził przed obliczem ludu twego, gdyś chodził po puszczy; Sela,

  • 4Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • 18A góra Synaj kurzyła się wszystka, przeto, iż zstąpił na nią Pan w ogniu; i występował dym z niej, jako dym z pieca, i trzęsła się wszystka góra bardzo.

  • 6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.

  • 3Obłoczę niebiosa w ciemności, a wór daję za odzienie ich.

  • 3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

  • 25A gdy stały i spuszczały skrzydła swoje, tedy był szum z wierzchu nad rozpostarciem, które było nad głową ich.