Ksiega Psalmów 144:5

Polska Biblia Gdanska

Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 18:9 : 9 Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.
  • Ps 104:32 : 32 On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.
  • Iz 64:1-2 : 1 Obyś rozdarł niebiosa, i zstąpił, aby się od oblicza twego góry rozpłynęły! 2 (Jako od gorejącego ognia, ognia roztapiającego, woda wre,) abyś oznajmił imię twoje nieprzyjaciołom twoim, ażeby się od oblicza twego narody zatrwożyły.
  • Na 1:3-6 : 3 Pan nierychły do gniewu a wielkiej mocy, który winnego nie czyni niewinnym; w wichrze i w burzy jest droga Pańska, a obłok jest prochem nóg jego, 4 Który gromi morze i wysusza je, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleje, a kwiat Libański więdnie; 5 Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim. 6 Przed rozgniewaniem jego, któż się ostoi? a kto się stawi przeciwko popędliwości gniewu jego? Gniew jego się wylewa jako ogień, a skały się padają przed nim.
  • Ha 3:3-6 : 3 Gdy Bóg szedł od południa, a Święty z góry Faran, Sela! okryła niebiosa sława jego, a chwały jego ziemia pełna była. 4 Jasność jego była jako światłość, rogi były na bokach jego, a tam była skryta siła jego. 5 Przed obliczem jego szedł mór, a węgle pałające szły przed nogami jego. 6 Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.
  • Hbr 12:18 : 18 Boście nie przystąpili do góry, która się da dotknąć, i do ognia gorejącego, i do wichru, i do ciemności i do burzy,
  • Wj 19:18 : 18 A góra Synaj kurzyła się wszystka, przeto, iż zstąpił na nią Pan w ogniu; i występował dym z niej, jako dym z pieca, i trzęsła się wszystka góra bardzo.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Iz 64:1-3
    3 wersety
    83%

    1Obyś rozdarł niebiosa, i zstąpił, aby się od oblicza twego góry rozpłynęły!

    2(Jako od gorejącego ognia, ognia roztapiającego, woda wre,) abyś oznajmił imię twoje nieprzyjaciołom twoim, ażeby się od oblicza twego narody zatrwożyły.

    3Jako gdyś czynił dziwy, którycheśmy się nie spodziewali; zstąpiłeś, a od oblicza twego góry się rozpływały.

  • 6Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.

  • 32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

  • 2 Sm 22:8-10
    3 wersety
    77%

    8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.

    9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.

    10Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

  • Ps 18:7-9
    3 wersety
    77%

    7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

    8Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

    9Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

  • Ps 97:4-5
    2 wersety
    76%

    4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

    5Góry jako wosk rozpływają się przed obliczem Pańskiem, przed obliczem Pana wszystkiej ziemi.

  • Mi 1:3-4
    2 wersety
    76%

    3Bo oto Pan wyjdzie z miejsca swojego, a zstąpiwszy deptać będzie po wysokościach ziemi;

    4I rozpłyną się góry pod nim, a doliny popadają się, tak jako wosk od ognia, i jako wody, które spadają na dół.

  • Na 1:5-6
    2 wersety
    76%

    5Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.

    6Przed rozgniewaniem jego, któż się ostoi? a kto się stawi przeciwko popędliwości gniewu jego? Gniew jego się wylewa jako ogień, a skały się padają przed nim.

  • 18A góra Synaj kurzyła się wszystka, przeto, iż zstąpił na nią Pan w ogniu; i występował dym z niej, jako dym z pieca, i trzęsła się wszystka góra bardzo.

  • Sdz 5:4-5
    2 wersety
    74%

    4Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.

    5Góry się rozpłynęły od oblicza Pańskiego, a góra Synaj od oblicza Pana, Boga Izraelskiego.

  • Ps 83:14-15
    2 wersety
    73%

    14Boże mój! uczyńże ich jako koło, i jako źdźbło przed wiatrem.

    15Jako ogień, który las pali, i jako płomień, który zapala góry.

  • Ps 148:8-9
    2 wersety
    72%

    8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

    9Góry, i wszystkie pagórki, drzewa rodzaje, i wszystkie cedry;

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • 6Jako zstępuje deszcz na pokoszoną trawę, a deszcz kroplisty skrapiający ziemię:

  • 14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.

  • 8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

  • 30Gdy da usłyszeć Pan wielmożność głosu swego, i wyciągnione ramię swoje okaże w popędliwości gniewu swojego, i w płomieniu ognia pożerającego z rozproszeniem, z gwałtownym dżdżem, i z gradem kamiennym.

  • 24Spojrzęli na góry, a oto się trzęsą, i wszystkie pagórki chwieją się.

  • Ps 114:6-7
    2 wersety
    70%

    6Góry! żeście skakały jako barany? pagórki! jako jagnięta?

    7Przed obliczem Pańskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.

  • 6Pójdźcie, kłaniajmy się, a upadajmy przed nim; klękajmy przed Panem, stworzycielem naszym.

  • 15Spojrzyjże z nieba, a obacz z mieszkania świętobliwości twojej, i ozdoby twojej. Gdzież jest gorliwość twoja, i wielka siła twoja? Gdzie wzruszenie wnętrzności twoich, i litości twoich? Przedemnąż zawściągnione będą?

  • 21I wnijdzie w rozpadliny skalne, i na wierzchołki opok przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego, gdy powstanie, aby potarł ziemię.

  • 19Do ciebie wołam, o Panie! bo ogień pożarł pastwiska na puszczy a płomień popalił wszystkie drzewa polne;

  • 5Spojrzyj w niebo, a obacz; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię.

  • 24Da Pan za deszcz ziemi twojej proch i popiół, a ten z nieba padać będzie na cię, aż zniszczejesz.

  • 18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • 20I zstąpił Pan na górę Synaj, na wierzch góry, i wezwał Pan Mojżesza na wierzch góry, i wstąpił tam Mojżesz.

  • 12A tak obronę i wysokość murów twoich pochyli, poniży i powali na ziemię aż do prochu.

  • 15Wszakże strącon jesteś aż do piekła, w głębokość dołu.

  • Ps 18:12-13
    2 wersety
    70%

    12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

    13Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

  • 4Przyzwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądził lud swój.

  • 5Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.

  • 22Albowiem ogień rozpalił się w popędliwości mojej, i będzie gorzał aż do najgłębszego piekła, i pożre ziemię, i urodzaj jej, i wypali grunty gór.

  • 5Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

  • 18Albowiem gdy się niepobożność jako ogień roznieci, pożre głóg i ciernie: potem zapali gęstwinę lasu, skąd się rozwieją jako dym na powietrzu.

  • 5Huk cudzoziemców potłumiłeś, jako gorącość w suszę; jako gorącość cieniem obłoku, tak okrucieństwo okrutników potłumione.