Ksiega Psalmów 50:4
Przyzwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądził lud swój.
Przyzwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądził lud swój.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Mówiąc: Zgromadźcie mi świętych moich, którzy ze mną uczynili przymierze przy ofierze.
6Tedy niebiosa opowiedzą sprawiedliwość jego; albowiem sam Bóg jest sędzią. Sela.
7Słuchaj, ludu mój! a będę mówił; słuchaj, Izraelu! a oświadczę się przed tobą: Jam Bóg, Bóg twój Jam jest.
3Przyjdzie Bóg nasz, a nie będzie milczał; ogień przed twarzą jego będzie pożerał, a około niego powstanie wicher gwałtowny.
9Przed Panem, bo idzie sądzić ziemię. On będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, i narody w prawości.
13Przed obliczem Pańskiem; boć idzie, idzie zaiste, aby sądził ziemię. Będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, a narody w prawdzie swojej.
8Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.
2Aby sądził lud twój w sprawiedliwości, a ubogich twoich w prawości.
1Psalm Asafowi podany. Bóg nad Bogami, Pan mówił i przyzwał ziemię od wschodu słońca aż do zachodu jego.
14Zaite Pan sądzić będzie lud swój, a nad sługami swymi zmiłuje się.
14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.
13Powstał Pan, aby sądził, stoi, aby sądził lud.
7Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.
19To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,
14On jest Pan, Bóg nasz; po wszystkiej ziemi sądy jego.
3Bo oto Pan wyjdzie z miejsca swojego, a zstąpiwszy deptać będzie po wysokościach ziemi;
8Tyś jest, ty bardzo straszliwy; i któż jest, coby się ostał przed obliczem twojem, gdy się zapali gniew twój?
9Gdy z nieba dajesz słyszeć sąd swój, ziemia się lęka i ucicha;
8Tedy się do ciebie zbieży zgromadzenie narodów; dla nich tedy usiądź na wysokości.
11Zgromadźcie się, a zbieżcie się wszystkie narody okoliczne, zbierzcie się; spraw to, o Panie! że tam zstąpią mocarze twoi.
12Niech się ocucą i przyciągną te narody na dolinę Jozafat; bo tam siedzieć będę, abym sądził wszystkie narody okoliczne.
6Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.
27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.
1Psalm Asafowy. Bóg stoi w zgromadzeniu Bożem, a w pośród bogów sądzi i mówi:
2Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.
1Przystąpcie, narody! ku słuchaniu, a wy ludzie pilnie uważajcie! Niech słucha ziemia, i pełność jej, okrąg ziemi, i wszystko, co się rodzi na niej.
5Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,
1Umilknijcie przedemną, wyspy! a narody niech się posilą. Niech przystąpią a niech mówią: Przystąpmy społem do sądu
4Tedy cię będą wysławiały narody o Boże! Będą cię wysławiać wszyscy ludzie!
10Powiadajcie między poganami: Pan króluje, a że i krąg świata utwierdzony będzie, tak, aby się nie poruszył, a iż będzie sądził ludzi w sprawiedliwości.
11Królowie ziemscy, i wszystkie narody; książęta i wszyscy sędziowie ziemi;
33Tedy się rozweselą drzewa leśne przed Panem; albowiem przyszedł sądzić ziemię.
8Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.
19Pan na niebiosach utwierdził stolicę; a królestwo jego nad wszystkimi panuje.
33Królestwa ziemi! śpiewajcież Bogu, śpiewajcie Panu. Sela.
5Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.
2Wysławiamy cię, Boże! wysławiamy: bo bliskie imię twoje; opowiadają to dziwne sprawy twoje.
8Błogosławcież narody Boga naszego, i ogłaszajcie głos chwały jego.
7Aby wykonywali pomstę nad poganami, a karali narody;
4Pan jest w kościele świętem swoim, stolica Pańska jest na niebie; oczy jego upatrują, powieki jego doświadczają synów ludzkich.
10Pan pokruszy przeciwniki swoje, a zagrzmi na nie z nieba; Pan będzie sądził granice ziemi, a da moc królowi swemu, i wywyższy róg pomazańca swego.
2Wszystkie narody klaskajcie rękoma, wykrzykajcie Bogu głosem wesela.
4Pan jest nad wszystkie narody wywyższony; chwała jego nad niebiosa.
32Ty wysłuchaj z nieba, a rozeznaj i rozsądź sługi twoje, potępiając niezbożnego, i obracając sprawy jego na głowę jego, a usprawiedliwiając sprawiedliwego, oddawając mu według sprawiedliwości jego.
14Z miejsca mieszkania swego spogląda na wszystkich obywateli ziemi.
5Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.
8Albowiem Bóg królem wszystkiej ziemi; śpiewajcież rozumnie.
6Będzie sądził narody, i wszystko napełni trupami; potłucze głowę nad wielą ziem panującą.
2Podnieś się, o Sędzio wszystkiej ziemi! a daj zapłatę pysznym.
4Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.