Ksiega Habakuka 3:9

Polska Biblia Gdanska

Jawnie odkryty jest łuk twój dla przysięgi pokoleniom wyrzeczonej, Sela!

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 7:12-13 : 12 Bóg jest sędzią sprawiedliwym; Bóg obrusza się co dzień na niezbożnego. 13 Jeźli się nie nawróci, naostrzy miecz swój; łuk swój wyciągnął, i nagotował go.
  • Ps 78:15-16 : 15 Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich. 16 Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.
  • Ps 105:41 : 41 Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.
  • Ps 143:6 : 6 Wyciągam ręce moje ku tobie; dusza moja, jako sucha ziemia, ciebie pragnie. Sela.
  • Iz 51:9-9 : 9 Ocuć się, ocuć się, oblecz się w siłę, o ramię Pańskie! Ocuć się jako za dni dawnych, i za rodzajów przeszłych! Izaliś nie ty jest, któreś zgładziło Egipt, i zraniło smoka? 10 Izaliś nie ty jest, któreś wysuszyło morze, wody przepaści wielkiej? któreś obróciło głębokości morskie w drogę, aby przeszli wybawieni?
  • Iz 52:10 : 10 Wysmuknął Pan ramię świętobliwości swojej przed oczyma wszystkich narodów, aby oglądały wszystkie kończyny ziemi zbawienie Boga naszego.
  • Lm 2:4 : 4 Naciągnął łuk swój, jako nieprzyjaciel, postawił prawicę swoję jako przeciwnik, i pozabijał wszystkich najpozorniejszych z ludu, a w namiocie córki Syońskiej wylał jako ogień popędliwość swoję.
  • Lk 1:72-75 : 72 Aby uczynił miłosierdzie z ojcami naszymi, i wspomniał na przymierze swoje święte, 73 I na przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu, że nam to dać miał, 74 Iżbyśmy mu bez bojaźni, z ręki nieprzyjaciół naszych będąc wybawieni, służyli; 75 W świętobliwości i w sprawiedliwości przed obliczem jego, po wszystkie dni żywota naszego.
  • 1 Kor 10:4 : 4 I wszyscy tenże napój duchowny pili; albowiem pili z opoki duchownej, która za nimi szła; a tą opoką był Chrystus.
  • Hbr 6:13-18 : 13 Albowiem Bóg obietnicę czyniąc Abrahamowi, gdy nie miał przez kogo większego przysiąc, przysiągł przez siebie samego, 14 Mówiąc: Zaiste błogosławiąc błogosławić ci będę i rozmnażając rozmnożę cię. 15 A tak długo czekając, dostąpił obietnicy. 16 Ludzieć wprawdzie przez większego przysięgają, a przysięga, która się dzieje ku potwierdzeniu, jest między nimi końcem wszystkich sporów. 17 Dlatego też Bóg chcąc dostatecznie okazać dziedzicom obietnicy nieodmienność rady swojej, uczynił na to przysięgę, 18 Abyśmy przez dwie rzeczy nieodmienne (w których niemożebne, aby Bóg kłamał), warowną pociechę mieli, my, którzyśmy się uciekli ku otrzymaniu wystawionej nadziei,
  • Rdz 15:18-21 : 18 Onegoż dnia uczynił Pan z Abramem przymierze, mówiąc: Nasieniu twemu dam tę ziemię, od rzeki Egipskiej, aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrates. 19 Kenejczyka, i Kenezejczyka, i Kadmonejczyka. 20 I Hettejczyka, i Ferezejczyka, i Rafaimczyka. 21 I Amorrejczyka, i Chananejczyka, i Gergezejczyka, i Jebuzejczyka.
  • Rdz 17:7-8 : 7 I utwierdzę przymierze moje między mną, i między tobą, i między nasieniem twojem po tobie, w narodziech ich umową wieczną; żebym ci był Bogiem i nasieniu twemu po tobie. 8 Dam też tobie, i nasieniu twemu po tobie ziemię, w której teraz jesteś gościem; wszystkę ziemię Chananejską w osiadłość wieczną, i będę Bogiem ich.
  • Rdz 22:16-18 : 16 Przez siebie samego przysiągłem, mówi Pan: Ponieważeś to uczynił, a nie sfolgowałeś synowi twemu, jedynemu twemu; 17 Błogosławiąc, błogosławić ci będę, a rozmnażając rozmnożę nasienie twoje, jako gwiazdy niebieskie, i jako piasek, który jest na brzegu morskim; a odziedziczy nasienie twoje bramy nieprzyjaciół twoich. 18 I błogosławione będą w nasieniu twojem wszystkie narody ziemi, dla tego, żeś usłuchał głosu mego.
  • Rdz 26:3-4 : 3 Bądźże gościem w tej ziemi, a Ja będę z tobą, i będęć błogosławił; albowiem tobie i nasieniu twemu dam te wszystkie krainy, i utwierdzę przysięgę, którąm przysiągł Abrahamowi, ojcu twemu. 4 I rozmnożę nasienie twoje jako gwiazdy niebieskie, a dam nasieniu twemu wszystkie te krainy: A będą błogosławione w nasieniu twojem wszystkie narody ziemi.
  • Rdz 28:13-14 : 13 A Pan stał nad nią i rzekł; Jam jest Pan, Bóg Abrahama, ojca twego, i Bóg Izaaka, ziemię tę, na której ty śpisz, tobie dam i nasieniu twojemu. 14 A będzie nasienie twoje jako proch ziemi, i rozmnożysz się na zachód, i na wschód, i na północy, i na południe; a będą ubłogosławione w tobie wszystkie narody ziemi i w nasieniu twojem.
  • Wj 17:6 : 6 Oto, Ja stanę przed tobą tam na skale w Horeb, i uderzysz w skałę, a wynijdą z niej wody, które będzie pił lud. I uczynił tak Mojżesz przed oczyma starszych Izraelskich.
  • Lb 20:11 : 11 Zatem podniósł Mojżesz rękę swoję, i uderzył w skałę laską swą dwa kroć, a wyszły wody obfite i piło ono mnóstwo, i bydło ich.
  • Pwt 32:23 : 23 Zgromadzę na nie złe rzeczy, strzały moje na nie wystrzelam.
  • Ps 105:8-9 : 8 Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia; 9 Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi. 10 Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną. 11 Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;
  • Ps 35:1-3 : 1 Psalm Dawidowy. Rozpieraj się, Panie! z tymi, którzy się ze mną spierają; a walcz przeciwko tym, którzy walczą przeciwko mnie. 2 Porwij pukierz i tarczę, a powstań na ratunek mój. 3 Dobądź włóczni, a staw się na drodze przeciwko tym, którzy mię prześladują. Rzeczże duszy mojej: Jam jest zbawieniem twojem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ha 3:10-15
    6 wersety
    82%

    10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

    11Słońce i miesiąc zastanowił się w mieszkaniu swojem, przy jegoż świetle latały strzały twe, i przy blasku lśniącej się włóczni twojej.

    12W zagniewaniu podeptałeś ziemię, w zapalczywości młóciłeś pogan;

    13Wyszedłeś na wybawienie ludu swego, na wybawienie z pomazańcem twoim; przebiłeś głowę z domu niezbożnika, odkrywszy grunt aż do szyi, Sela!

    14Potłukłeś kijmi jego głowę wsi jego, gdy się burzyli jako wicher, aby mię rozproszyli; weselili się, jakoby pożreć mieli ubogiego w skrytości.

    15Jechałeś przez morze na koniach twoich, przez gromadę wód wielkich.

  • Ha 3:6-8
    3 wersety
    79%

    6Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.

    7Widziałem namioty Chusan próżności poddane, a opony ziemi Madyjańskiej drżały.

    8Izali się na rzeki, o Panie! izali się na rzeki rozpalił gniew twój? Izali na morze rozgniewanie twoje, gdyś jechał na koniach twoich, i na wozach twoich zbawiennych?

  • 15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

  • Ps 77:15-18
    4 wersety
    75%

    15Tyś jest Bóg,który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.

    16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

    17Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

    18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • Ps 76:3-4
    2 wersety
    75%

    3W Salemie jest przybytek jego, a mieszkanie jego na Syonie.

    4Tamci połamał ogniste strzały łuków, tarczę, i miecz, i wojnę. Sela.

  • 4Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.

  • 5A w dostojności twojej szczęśliwie wywiedź z słowem prawdy, cichości, i sprawiedliwości, a dokaże strasznych rzeczy prawica twoja.

  • 15Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

  • 10Ty panujesz nad nadętością morską; gdy się podnoszą nawałności jego, ty je skracasz.

  • 3Piękniejszyś nad synów ludzkich; rozlała się wdzięczność po wargach twoich, przeto, że cię pobłogosławił Bóg aż na wieki.

  • 9Ziemia się trzęsła, także i niebiosa rozpływały się przed obliczem Bożem, i ta góra Synaj drżała przed twarzą Boga, Boga Izraelskiego.

  • 12Wyciągnąłeś prawicę twoję, pożarła je ziemia.

  • 13Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach.

  • Wj 15:6-7
    2 wersety
    69%

    6Prawica twoja, Panie, uwielbiona jest w mocy, prawica twoja, Panie, potarła nieprzyjaciela.

    7A w wielkości Majestatu twego podwróciłeś przeciwniki twoje; puściłeś gniew twój, który je pożarł jako słomę.

  • 6Zabłyśnij błyskawicą, a rozprosz ich; puść strzały twoje, a poraź ich.

  • 3Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;

  • 35Ćwiczy ręce me do boju, tak że kruszę łuk miedziany ramiony swemi.

  • Lm 3:12-13
    2 wersety
    69%

    12Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

    13Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.

  • 3Lud twój będzie dobrowolny w dzień zwycięstwa twego, w ozdobie świętobliwości, a rozrodzi się płód twój z żywota jako rosa na świtaniu.

  • 11I rozdzieliłeś morze przed nimi, a przeszli przez pośrodek morza po suszy; a tych, którzy ich gonili, wrzuciłeś w głębokości, jako kamień w wody gwałtowne.

  • 10Izaliś nie ty jest, któreś wysuszyło morze, wody przepaści wielkiej? któreś obróciło głębokości morskie w drogę, aby przeszli wybawieni?

  • 15Spojrzyjże z nieba, a obacz z mieszkania świętobliwości twojej, i ozdoby twojej. Gdzież jest gorliwość twoja, i wielka siła twoja? Gdzie wzruszenie wnętrzności twoich, i litości twoich? Przedemnąż zawściągnione będą?

  • 13Tyś stworzył północy i południe; Tabor i Hermon śpiewają o imieniu twojem.

  • 5Morze! cóż ci się stało, iżeś uciekło? O Jordanie! żeś się nazad wrócił?

  • 3To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad.

  • 6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

  • 49Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.

  • 68%

    4Naciągnął łuk swój, jako nieprzyjaciel, postawił prawicę swoję jako przeciwnik, i pozabijał wszystkich najpozorniejszych z ludu, a w namiocie córki Syońskiej wylał jako ogień popędliwość swoję.

  • 7O Boże! pokruszże zęby ich w ustach ich; połam, Panie! lwiąt trzonowe zęby.

  • 9Pójdźcie, oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi;

  • 3Opowiadać z poranku miłosierdzie twoje, i prawdę twoję na każdą noc,

  • 12Albowiem czyhali na twoje złe; zmyślali radę, której dowieść nie mogli.

  • 25Jam wykopał źródła i piłem wody, a wysuszyłem stopami nóg moich wszystkie potoki miejsc oblężonych.

  • 34Krzepi nogi moje jako jelenie, a na wysokich miejscach moich stawia mię.