Ksiega Przyslów 8:27
Gdy gotował niebiosa, tamem była; gdy rozmierzał okrągłość nad przepaściami;
Gdy gotował niebiosa, tamem była; gdy rozmierzał okrągłość nad przepaściami;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
28Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści;
29Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:
30Tedym była u niego jako wychowaniec, i byłam uciechą jego na każdy dzień, grając przed nim na każdy czas.
31Gram na okręgu ziemi jego, a rozkoszy moje, mieszkać z synami ludzkimi.
22Pan mię miał przy początku drogi swej, przed sprawami swemi, przed wszystkiemi czasy.
23Przed wieki jestem zrządzona, przed początkiem; pierwej niż była ziemia;
24Gdy jeszcze nie było przepaści, spłodzonam jest, gdy jeszcze nie było źródeł opływających wodami.
25Pierwej niż góry założone były, niż były pagórki, spłodzonam jest.
26Jeszcze był nie uczynił ziemi, i równin, ani początku prochu okręgu ziemskiego.
4Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.
5Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął?
6Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamień jej węgielny?
7Gdy wespół śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży.
8Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?
9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;
10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,
19Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.
20Umiejętnością jego rozstąpiły się przepaści, a obłoki rosą kropią.
4Jakom był za dni młodości mojej, gdy była przytomność Boża nad przybytkiem moim;
5Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, a około mnie dziatki moje;
8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
9On sprawił wóz niebieski z gwiazd, Oryjona i Hyjady, i inne gwiazdy skryte na południe.
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.
10I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich.
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.
27W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
15Nie zataiła się żadna kość moja przed tobą, chociażem był uczyniony w skrytości, i misternie złożony w niskościach ziemi.
10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
25Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.
23Spojrzęli na ziemię, a oto jest niepozorna i próżna; jeżeli na niebo, nie masz na niem światłości.
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
8Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.
9Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,
13A ręka moja założyła ziemię, i prawica moja piędzią rozmierzyła niebiosa; zawołałem je, a zaraz stanęły.
12Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję.
16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?
33I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi?
16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
4Teć są zrodzenia niebios, i ziemi, gdy były stworzone, dnia, którego uczynił Pan Bóg ziemię i niebo.
18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.
1Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.
7I uczynił Bóg rozpostarcie; uczynił też rozdział między wodami, które są pod rozpostarciem; i między wodami, które są nad rozpostarciem; i stało się tak.
9Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.
30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.
21Izali nie wiecie? Izali nie słyszycie? Izali się wam nie opowiada od początku? Izali nie zrozumiewacie od założenia gruntów ziemi?
17I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.
18Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?
8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.