Ksiega Psalmów 104:18
Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.
Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
26Króliki, twór słaby, którzy jednak budują w skale dom swój;
17Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.
4Góry skakały jako barany, pogórki jako jagnięta.
8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.
6Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.
7Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.
14I na wszystkie góry wysokie, i na wszystkie pagórki wyniosłe;
15I na każdą wieżę wysoką, i na każdy mur obronny;
20Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego?
6Góry! żeście skakały jako barany? pagórki! jako jagnięta?
4Teć są zwierzęta, które jeść będziecie: Woły, owce, i kozy,
5Jelenia, i sarnę, i bawołu, i dzikiego kozła, i jednorożca, i łosia, i kózkę skalną.
10Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,
11A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.
12Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.
13Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.
1Izali lwowi łup łowisz, a lwiąt żywot napełniasz?
18Dla góry Syońskiej, że jest spustoszona, liszki chodzą po niej.
9Góry, i wszystkie pagórki, drzewa rodzaje, i wszystkie cedry;
10Zwierzęta, i wszystko bydło, gadziny, i ptastwo skrzydlaste.
34Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.
33On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.
15I dla rozkosznych gór starodawnych, i dla rozkosznych pagórków wiecznych;
15Gdy Wszechmogący rozproszy królów w tej ziemi, wybielejesz jako śnieg na górze Salmon.
16Na górze Bożej, na górze Basańskiej, na górze pogórczystej, na górze Basańskiej.
21I wnijdzie w rozpadliny skalne, i na wierzchołki opok przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego, gdy powstanie, aby potarł ziemię.
12Koronujesz rok dobrocią twą, a ścieżki twoje skrapiasz tłustością.
28Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.
8Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?
19Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.
20Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.
21Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.
22Lecz gdy słońce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.
8Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.
18Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.
5Owszem i łani, co na polu porodziła, opuści; bo na polu trawy nie będzie.
6A osły dzikie, stając na wysokich miejscach, chwytać będą wiatr jako smoki; ustaną oczy ich, bo nie będzie trawy.
10Albowiem mój jest wszelki zwierz leśny, i tysiące bydła po górach.
40
8Powodzią gór zmaczani bywają, nie mając mieszkania przytulają się do skały.
22Ale Pan jest twierdzą moją, a Bóg mój skałą ufności mojej.
8Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.
9Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;
28Opuszczajcie miasta a mieszkajcie na skale, obywatele Moabscy! a bądźcie jako gołębica, która ściele gniazdo swoje na kraju dziury.
7Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi jego.
5Także królik, który choć przeżuwa, ale kopyta rozdzielonego nie ma, nieczystym wam będzie.
13Wyniósł go na wysokie miejsca ziemi, aby używał urodzajów polnych, i uczynił, aby ssał miód z skały i oliwę z opoki twardej;
16Ten na wysokościach mieszkać będzie, zamki na skałach będą ucieczką jego; chleb jego dany mu będzie, wody jego nie ustaną.
19I przyjdą a usiądą wszystkie w dolinach pustych, i w rozpadlinach skalnych, i na wszystkich drzewach urodzajnych.
3Przyniosą góry ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość.