Ksiega Jonasza 2:6

Polska Biblia Gdanska

Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 30:3 : 3 Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.
  • Iz 38:17 : 17 Oto czasu pokoju przyszła na mię była gorzkość najgorzciejsza; ale się tobie podobało wyrwać duszę moję z przepaści skażenia, przeto, żeś zarzucił w tył swój wszystkie grzechy moje.
  • Ps 16:10 : 10 Bo nie zostawisz duszy mojej w grobie, ani dopuścisz świętemu twemu oglądać skażenia.
  • Iz 40:12 : 12 Kto zmierzył wody garścią swoją, a niebiosa piędzią rozmierzył? a kto proch ziemi miarą zmierzył? kto zważył na wadze góry, a pagórki na szalach?
  • Ha 3:6 : 6 Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.
  • Ha 3:10 : 10 Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.
  • Dz 13:33-37 : 33 Jako też w Psalmie wtórym napisane jest: Syn mój jesteś ty, jam ciebie dziś spłodził. 34 A iż go wzbudził od umarłych, aby się więcej nie wrócił do skażenia, tak powiedział: Dam wam święte dobrodziejstwa Dawidowe wierne. 35 Przeto i indziej powiada: Nie dasz Świętemu twemu widzieć skażenia. 36 Albowiemci Dawid za wieku swego usłużywszy woli Bożej, zasnął i przyłączony jest do ojców swoich, a widział skażenie. 37 Lecz ten, którego Bóg wzbudził, nie widział skażenia.
  • Pwt 32:22 : 22 Albowiem ogień rozpalił się w popędliwości mojej, i będzie gorzał aż do najgłębszego piekła, i pożre ziemię, i urodzaj jej, i wypali grunty gór.
  • Hi 33:24 : 24 Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.
  • Hi 33:28 : 28 Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.
  • Hi 38:4-9 : 4 Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum. 5 Któż uczynił rozmierzenie jej? powiedz, jeżli wiesz; albo kto sznur nad nią rozciągnął? 6 Na czem są podstawki jej ugruntowane? albo kto założył kamień jej węgielny? 7 Gdy wespół śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży. 8 Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc? 9 Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego; 10 Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego, 11 I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.
  • Ps 30:9 : 9 I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:
  • Ps 55:23 : 23 Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy. Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.
  • Ps 65:6 : 6 Przedziwne rzeczy podług sprawiedliwości mówisz do nas, Boże zbawienia naszego, nadziejo wszystkich krajów ziemi, i morza dalekiego!
  • Ps 104:6 : 6 Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.
  • Ps 104:8 : 8 Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.
  • Ps 143:7 : 7 Pośpiesz się, a wysłuchaj mię, Panie! ustaje duch mój; nie ukrywajże oblicza twego przedemną; bomci podobny zstępującym do grobu.
  • Prz 8:25-29 : 25 Pierwej niż góry założone były, niż były pagórki, spłodzonam jest. 26 Jeszcze był nie uczynił ziemi, i równin, ani początku prochu okręgu ziemskiego. 27 Gdy gotował niebiosa, tamem była; gdy rozmierzał okrągłość nad przepaściami; 28 Gdy utwierdzał obłoki w górze, i umacniał źródła przepaści; 29 Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Jon 2:2-5
    4 wersety
    85%

    2I modlił się Jonasz Panu, Bogu swemu, we wnętrznościach onej ryby,

    3I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.

    4Boś mię wrzucił w głębokość w pośrodek morza, i rzeka ogarnęła mię; wszystkie nawałności twoje i powodzi twoje zwaliły się na mię.

    5Jużem był rzekł: Wygnanym jest od oczów twoich, wszakże jeszcze będę patrzał na kościół twój święty.

  • 7Zstąpiłem aż do spodku gór, ziemia się zaworami swemi zawarła nademną na wieki; tyś jednak wywiódł z dołu żywot mój, o Panie, Boże mój!

  • Ps 30:2-3
    2 wersety
    81%

    2Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.

    3Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.

  • 2 Sm 22:5-6
    2 wersety
    79%

    5Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.

    6Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.

  • 20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.

  • 6Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.

  • Ps 18:4-6
    3 wersety
    77%

    4Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

    5Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

    6Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

  • 2Z żądością oczekiwałem Pana; a skłonił się ku mnie, i wysłuchał wołanie moje;

  • Ps 116:3-4
    2 wersety
    76%

    3Ogarnęły mię były boleści śmierci, a utrapienia grobu zjęły mię; ucisk i boleść przyszła na mię.

    4I wzywałem imienia Pańskiego, mówiąc: Proszę, o Panie! wybaw duszę moję.

  • Ps 42:6-7
    2 wersety
    75%

    6Przeczże się smucisz, duszo moja! a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał za wielkie wybawienie twarzy jego.

    7Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.

  • Lm 3:53-55
    3 wersety
    75%

    53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

    54Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!

    55Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.

  • 17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.

  • 13Ponieważ miłosierdzie twoje wielkie jest nademną, a tyś wyrwał duszę moję z dołu głębokiego.

  • 2Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

  • 16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

  • 2Wysłuchaj, o Boże! wołanie moje, miej pozór na modlitwę moję.

  • 1Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!

  • 13Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.

  • 1Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie! wołam, skało moja! nie milcz na wołanie moje, bym snać, jeźli mi się nie ozwiesz, nie stał się podobnym zstępującym do grobu.

  • 3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

  • Ps 88:3-4
    2 wersety
    73%

    3Niech przyjdzie przed oblicze twoje modlitwa moja; nakłoń ucha twego do wołania mego.

    4Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu.

  • 8Bo wyrwał duszę moję od śmierci, oczy moje od płaczu, nogę moję od upadku.

  • 8Albowiem ty, Panie! według woli twojej umocniłeś był górę moję mocą; ale skoroś ukrył oblicze swoje, strwożyłem się;

  • 8Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

  • 73%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

  • 73%

    2Choćby się zakopali w ziemię, i stamtądby ich ręka moja wzięła; choćby wstąpili aż do nieba, i stamtądby ich stargnął.

  • 16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • 18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.

  • 7Pośpiesz się, a wysłuchaj mię, Panie! ustaje duch mój; nie ukrywajże oblicza twego przedemną; bomci podobny zstępującym do grobu.

  • 6Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.

  • 15Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;

  • 9Przylgnęła dusza moja do ciebie; prawica twoja podpiera mię.

  • 15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

  • 14Związane jest jarzmo nieprawości moich ręką jego, splotły się, wstąpiły na szyję moję; toć poraziło siłę moję; podał mię Pan w ręce nieprzyjaciół, nie mogę powstać.

  • Ps 142:5-6
    2 wersety
    72%

    5Oglądamli się na prawą stronę, a przypatruję się, niemasz ktoby mię znał; zginęła ucieczka moja, niemasz ktoby się ujął o duszę moję.

    6Panie! do ciebie wołam, mówiąc: Tyś nadzieja moja, tyś dział mój w ziemi żyjących.

  • 4Boś ty jest skałą moją, i obroną moją; przetoż dla imienia twego prowadź mię, i zaprowadź mię.